Kolejna naprawa zasilacza — przypadek, w którym to się opłaca

W poprzednim artykule pisałem, że naprawa zasilaczy najczęściej jest nieopłacalna, a nawet podawałem przykłady, kiedy rzeczywiście ma sens. Przypomniałem sobie jednak, że stosunkowo niedawno miałem prosty zasilacz, który może posłużyć za przykład sytuacji, w której naprawa się opłaca.

Ten przykład różni się zasadniczo od poprzednich: zasilacz ma znacznie mniejszą moc, uszkodzeń jest więcej, a naprawa jest jeszcze prostsza.

Jak zwykle przypominam, że aby być na bieżąco z nowymi wpisami na blogu, polecam obserwować mnie na Instagramie. Będę tam publikować powiadomienia o nowych wpisach, a może też pisać po prostu o czymś ciekawym — link do profilu

Można też subskrybować aktualizacje i nowe artykuły na kanale Telegram — https://t.me/KirichBlog


Zgłosił się do mnie brat kolegi z prośbą o naprawę zasilacza. Przestał działać po przerwach w dostawie prądu, a dokładniej dlatego, że po ponownym włączeniu napięcie w sieci często skacze do około 260–280 V, a w domu nie ma przekaźnika zabezpieczającego...
Przy okazji gorąco polecam zamontować w domu przekaźnik zabezpieczający przed przepięciami. Recenzowałem już podobne urządzenia ukraińskiej produkcji, na przykład:
DS Electronics
ZUBR-D2-63 — link
Novatek-Electro
RN-263t — link
RN-119 — link
EM-126T — link
VC-115 — link
EM-129 — link

Mogę polecić każdy z nich, ale najpierw warto przeczytać recenzje.

Dziś będzie mowa o naprawie zasilacza będącego częścią modułu sterującego okapem kuchennym. To właśnie jeden z tych przypadków, w których naprawa ma sens. Oczywiście można zastąpić uszkodzoną część zasilaczem 12 V, ale moim zdaniem byłoby to nie tylko prowizorką, lecz także po prostu niewygodnym rozwiązaniem. Zakup nowej płytki, przeznaczonej do konkretnego modelu okapu, a nawet konkretnej serii, jest zdecydowanie droższy i trudniejszy niż naprawa oryginalnej. Tym bardziej że po przepięciu na wejściu zasilacze często tylko wyglądają przerażająco.

Przyniesiono mi płytkę, a w woreczku resztki elementów.


Jak można się domyślić po tych resztkach, były to kondensator elektrolityczny i warystor — tyle z nich zostało.


Ktoś bez doświadczenia pomyśli na pierwszy rzut oka: „wszystko stracone”, a zapach spalonych elementów tylko dopełni obrazu :)
Ale sprawdźmy, czy rzeczywiście jest aż tak źle.


Na początek zawsze wylutowujemy lub wyjmujemy ewidentnie spalone elementy. W tym przypadku są to kondensator X i bezpiecznik.


Następnie myjemy płytkę.
Warto zauważyć, że producent podał obok każdego elementu jego wartość lub typ — dla osoby naprawiającej to prawdziwy prezent.


Warto umyć płytkę również od spodu, zwłaszcza jeśli jest brudna. Początkującym serwisantom polecam też fotografować cały przebieg naprawy — czasem naprawdę może to pomóc.


W wyniku spalenia kondensatora na płytce powstało zwęglenie. Jak pisałem w poprzednim artykule, węgiel przewodzi prąd, więc trzeba całkowicie mechanicznie usunąć zwęglone miejsce. Żadne środki do zmywania tutaj nie pomogą.


W tym zasilaczu zastosowano układ scalony PWM Viper12A. Z mojego doświadczenia wynika, że naprawy takich zasilaczy są stosunkowo proste, zwłaszcza że to popularny kontroler, który naprawdę niewiele kosztuje.

Najpierw sprawdzamy, czy nie ma zwarcia ani bardzo niskiej rezystancji między punktami 1-2, 2-2 i 3-3, a następnie upewniamy się, że na wyjściu zasilacza nie ma zwarcia.
Jeśli wszystko jest w porządku, można spróbować wymienić kondensator wejściowy i podłączyć zasilanie przez żarówkę.


Zasilacz w rzeczywistości będzie działał nawet bez kondensatora wejściowego, co potwierdza przykład z poprzedniego artykułu.

Podłączyłem zasilanie. Żarówka nawet się nie żarzy, czyli nie jest tak źle.


Na wyjściu zasilacza jest napięcie — świetnie.


Do wymiany były następujące elementy:
1 - bezpiecznik
2 - kondensator X
3 - warystor
4 - kondensator wejściowy
5 - kondensator zasilający kontroler PWM. W zasadzie był jeszcze sprawny, ale wymieniłem go na markowy, skoro płytka i tak do mnie trafiła.

Nie miałem akurat pod ręką warystora na 470 V, za to znalazłem dwa na 240 V. Razem dają 480 V, więc taka zamiana jest jak najbardziej dopuszczalna.


Wlutowałem elementy, po czym koniecznie umyłem płytkę, a następnie pokryłem ją lakierem ochronnym.


Oczywiście pokryłem lakierem również górną stronę, zwłaszcza że płytka będzie zamontowana w okapie. Nie znalazłem silikonowej osłonki na bezpiecznik, więc musiałem zabezpieczyć go koszulką termokurczliwą. To konieczne, żeby później nie zbierać odłamków z całego urządzenia.

I to właściwie cała naprawa.


Jak widać, naprawa jest stosunkowo prosta, choć wymaga oględzin, diagnostyki, wymiany elementów i późniejszego sprawdzenia. Widać też, że choć płytka wyglądała strasznie, w rzeczywistości nic poważnego się nie stało i urządzenie zostało przywrócone do pierwotnego stanu.

Dlaczego naprawa miała sens:
Sama naprawa była stosunkowo tania, jeśli chodzi o koszt elementów.
Wymiana urządzenia jest niemożliwa, trudna albo kosztowna.
Urządzenie zostało naprawione, a w zasadzie jest nawet trochę lepsze niż wcześniej.

Oczywiście ktoś zapyta, ile kosztowała ta naprawa. Nie będę ukrywał: 250 UAH razem z częściami. Wszystko miałem w domu, a właściciel sam przywiózł i odebrał urządzenie, więc nie było nawet kosztów dostawy. Moim zdaniem, jak na obecne realia, to całkiem rozsądna cena.

Mam nadzieję, że ten artykuł był przydatny. Początkowo nie planowałem go pisać, dlatego nie mam szczegółowych zdjęć z przebiegu naprawy. Wybaczcie.