Viboton S1, całkiem niezła mała klawiatura bezprzewodowa z rosyjskim układem

Niedawno opublikowałem recenzję całkiem niezłego TV boxa. Początkowo dobrałem do niego klawiaturę bezprzewodową i nawet chciałem uwzględnić ją w recenzji TV boxa, ale później postanowiłem napisać o niej osobno.
Jak zwykle klasycznie: zdjęcia z zewnątrz i w środku, a także sama opinia o użytkowaniu.

Od razu powiem, że klawiatura spodobała mi się już na pierwszy rzut oka, a po zakończeniu testów moje zdanie tylko się umocniło.
Ale po kolei — zobaczmy, co jest w niej dobrego, a co złego.

Zwróciła moją uwagę już podczas otwierania opakowania, ale tę część recenzji tradycyjnie schowam pod spoilerem.

Zestaw jest skromny: klawiatura z zamontowanym akumulatorem i odbiornikiem, kabel do ładowania oraz instrukcja.
Dane techniczne klawiatury.
Wymiary — 146х81х13 mm
Masa — 105 g
Zasięg działania — do 20 m
Pobór prądu podczas pracy — 10 mA, w trybie czuwania — 6 mA, w trybie uśpienia — 10 µA.
Częstotliwość pracy: 2,4 GHz
Zestaw zawiera: klawiaturę, akumulator, odbiornik USB, kabel do ładowania, instrukcję i opakowanie.


Dołączona instrukcja jest, moim zdaniem, mało przydatna. Opisano w niej tylko podstawowe rzeczy: jak ładować, jak włączać i gdzie znajdują się elementy sterujące. Działanie klawiszy funkcyjnych musiałem rozgryźć sam.
Kabel USB-MiniUSB jest krótki, ma około 23 cm długości, jest płaski i starannie wykonany. Chyba niewiele więcej można o nim powiedzieć.


A oto i sama piękność :) Wygląda bardzo schludnie. Obudowa nie ma powłoki Soft Touch, ale nie jest też błyszcząca. Dobrze leży w dłoni i się nie ślizga.


Wymiary podałem wyżej, a grubość jest mniej więcej taka jak pudełka zapałek.


W specyfikacji podano wagę 105 gramów, w rzeczywistości klawiatura jest nieco lżejsza: waży 99 gramów bez odbiornika i 102 gramy z odbiornikiem.


Pierwsze, co rzuca się w oczy, to rosyjski układ klawiszy, a zwłaszcza to, że oznaczenia wykonano innym kolorem. Dość często producenci stosują ten sam kolor dla obu układów. Sam mam taką klawiaturę w pracy i czasami jest to irytujące, szczególnie jeśli ktoś nie potrafi pisać bezwzrokowo.
Ogólnie rzecz biorąc, tutaj duży plus, bez dwóch zdań.
Jest też touchpad, dodatkowe przyciski i wskaźniki pracy.
Zdziwiły mnie trochę przyciski WWW i .COM. Wydają mi się zbędne; takie przyciski są chyba popularniejsze w USA.


Na górnej krawędzi znajdują się dwa dodatkowe przyciski, pełniące funkcję prawego i lewego przycisku myszy. Dzięki temu w grach można przypisać im dowolne, znane funkcje.
Funkcje przycisków są opisane.
Znajdują się tu również złącze MiniUSB do podłączenia ładowarki i wyłącznik zasilania.


Na spodzie nie ma nic szczególnie interesującego. Jest tylko informacja, że odbiornik USB znajduje się w środku.


Pod pokrywą znajduje się akumulator i odbiornik USB. Do pokrywy komory akumulatora przyklejono mały kawałek gumy, który unieruchamia akumulator w obudowie.


W klawiaturze zastosowano „szeroko znany w wąskich kręgach” akumulator BL-4C o deklarowanej pojemności 800 mAh.
Odbiornik USB nie wyróżnia się wyglądem. Powiem tylko, że jest bardzo mały, więc po podłączeniu nie będzie przeszkadzał, ale tak wygląda większość tego typu odbiorników USB.


Klawisze mają prostokątny kształt z zaokrąglonymi rogami i są lekko wypukłe. Przy naciskaniu wyraźnie klikają. Wymiary klawiszy to około 8 × 5 mm.


Oznaczenia na klawiszach są wyraźne i, jak pisałem wyżej, łaciński układ wykonano białą czcionką, a rosyjski — żółtą.
Żółta czcionka wygląda jednak na nieco gorzej wykonaną niż biała.


Kilka różnych uwag.
1. Po bokach klawiatury znajdują się takie miejsca ułatwiające chwyt. Nie są gumowane, to po prostu plastik z fakturą.
2. Po lewej stronie umieszczono diody sygnalizacyjne.
Niebieska dioda sygnalizuje ładowanie i gaśnie po jego zakończeniu.
Czerwona dioda sygnalizuje transmisję radiową, a gdy nie ma połączenia, miga.
Czerwona dioda, która teoretycznie powinna się zapalać, gdy akumulator jest rozładowany.
3. Dodatkowa klawiatura: strzałki kursora, przycisk Enter oraz przyciski sterowania dźwiękiem i uruchamiania klienta poczty, przeglądarki i odtwarzacza (u mnie z jakiegoś powodu uruchamiał się Winamp).
4. Touchpad nie jest zagłębiony i ma wyraźną, wypukłą fakturę w postaci „guzków”.
W poprzedniej klawiaturze czasem przeszkadzało mi to, że touchpad był zagłębiony w obudowie. Okazało się, że gdy nie jest zagłębiony, korzysta się z niego wygodniej.
Przesuwając palcem w górę i w dół po prawej stronie touchpada, można przewijać stronę.


Lewy i prawy przycisk myszy są od początku wyraźnie zaprojektowane z myślą o grach — wyróżniają się pomarańczowym kolorem. Przy naciskaniu wyraźnie klikają i mają bardzo krótki skok.
Na zdjęciu próbowałem pokazać różnicę między wciśniętym a zwolnionym przyciskiem, ale jest ona mało widoczna.
Podejrzewam, że w grach można też używać dużych przycisków na klawiaturze, rozmieszczonych parami po lewej i prawej stronie.
Tylko na razie nie wiadomo, jak wykorzystać lewy zestaw przycisków, bo wysyła kombinację kilku naciśnięć.


Klawiatury nie ominęło rozbieranie. Ale chyba i tę część schowam pod spoilerem, żeby nie ranić wrażliwych serc członków stowarzyszenia ochrony klawiatur :)

Ponieważ w instrukcji nie było ani słowa o funkcjach klawiszy funkcyjnych, spróbuję opisać je własnymi słowami.
Kombinacje takie jak Ctrl+Alt+Del, Home, End czy Del są chyba jasne i nie wymagają opisu. Klawiatura ma jednak jeszcze trzy klawisze, z czego dwa udało mi się rozszyfrować:
Fn+F7 wyłącza touchpad.
Fn+Space przełącza między dwiema prędkościami kursora podczas sterowania touchpadem.
Jest jeszcze Fn+F1 z oznaczeniem RF, ale po naciśnięciu nic się nie działo. Podejrzewam, że służy do przełączania kanałów radiowych; może się to przydać, jeśli w pomieszczeniu używa się kilku takich klawiatur.
Sprawdziłem też zasięg klawiatury. Nie udało mi się uzyskać 20 m w domu, ale bez problemu działała z odległości około 8 m, bez bezpośredniej widoczności i przez dwie ściany żelbetowe. Przy próbie pracy przez trzy ściany i z odległości 10 m połączenie okresowo się zrywało, ale klawiatura nadal próbowała działać i polecenia docierały, choć niestabilnie.


Chyba to już wszystko.

Zalety
Starannie wykonane opakowanie, nadaje się na prezent.
Solidna konstrukcja, bez luzów, skrzypienia itp.
Polski układ klawiszy.
Polskie litery wyróżnione kolorem.
Duży zasięg.
Zastosowanie standardowego akumulatora, który w razie potrzeby łatwo wymienić.

Wady
„Szczątkowa” instrukcja.
Bardzo przydałoby się oprogramowanie do konfiguracji funkcji klawiszy, ale na stronie producenta cisza :(

Moja opinia. Moim zdaniem klawiatura wyszła całkiem nieźle. Oczywiście liczyłem na air mouse, ale producent nie deklaruje takiej funkcji, więc to po prostu błąd w opisie produktu. Myślę, że zostanie poprawiony. Poza tym widzę solidną, niezawodną i stosunkowo wygodną konstrukcję (biorąc pod uwagę jej niewielkie rozmiary), a nawet całkiem ergonomiczną. Bardzo ucieszył mnie polski układ klawiszy, a zwłaszcza wyróżnienie go innym kolorem.
Nie wiem, czy cena jest wysoka, ale do samej konstrukcji nie mam zastrzeżeń.

Mam nadzieję, że recenzja była przydatna i pomoże dokonać właściwego wyboru.
Jeśli macie pytania, piszcie — sprawdzę.

Produkt udostępnił do recenzji sklep.