Karta sieciowa USB 3.0 Gigabit

Po moim nieudanym eksperymencie z kartą sieciową USB postanowiłem spróbować jeszcze raz i tym razem zamówiłem kartę sieciową USB 3.0.
Czy jest szybsza? Zobaczymy, sprawdzimy w praktyce :)

Na początek powiem, że ta recenzja będzie miała nieco nietypową jak na mnie formę — będzie krótka :)

W poprzedniej recenzji próbowałem używać adaptera sieciowego USB do obsługi aparatów cyfrowych za pomocą tabletu, ale prędkość była niska i wszystko działało na granicy możliwości. Kolejnym pomysłem było wypróbowanie adaptera USB 3.0, ale z wymienionym przewodem na MicroUSB 2.0. Jasne, że w takim wariancie o gigabicie nie ma nawet co marzyć, ale w każdym razie powinno być lepiej. Zanim jednak adapter do mnie dotarł, postanowiłem zrobić inaczej i w przyszłości używać go „tak jak jest”.
Chodzi o to, że wymieniłem drugą kartę sieciową w komputerze na płytkę z dwoma portami USB 3.0, a jak się okazało, czasem jednak potrzebne są dwie karty sieciowe. W związku z tym będę czasem używać go jako drugiej karty sieciowej, tym bardziej że zdarza się to rzadko.

Ale trochę wybiegłem naprzód.
Zacznę jak zwykle od klasyki, czyli od kilku zdjęć opakowania.

W zestawie znajduje się płyta z oprogramowaniem, krótka instrukcja i adapter.
Oprogramowanie na płycie wydaje się już nieco archaiczne. Moim zdaniem od dawna powinno się umieszczać w urządzeniu niewielką partycję na sterownik, zamiast dołączać płyty.


Instrukcja jest krótka, ale opisano w niej wszystkie niezbędne czynności związane z instalacją, choć po angielsku.


Adapter jest dość duży, co widać na zdjęciu obok pudełka zapałek.
Na spodzie znajduje się adres MAC i numer seryjny.


Oczywiście nie mogłem nie rozebrać tego adaptera — interesowało mnie przynajmniej, czy ma izolację galwaniczną (poprzedni jej nie miał).
Najpierw próbowałem po prostu otworzyć obudowę, sądząc, że trzyma się na zatrzaskach. Nic z tego — okazało się, że pod naklejką są dwie śrubki.
Ogólnie całość wygląda całkiem schludnie, psuje to tylko klej termotopliwy, którym przymocowano przewód.
Przewód jest dość gruby i trochę sztywny, ma około 20 cm długości razem ze złączem.


Do płytki nie miałem większych zastrzeżeń: lutowanie jest schludne, wszystko czyste. Uszkodzona jest jednak izolacja jednej z żył przewodu — widać, że lekko stopiła się od kleju albo podczas lutowania.
Na płytce jest miejsce na pamięć flash, ale układ pamięci nie został wlutowany, choć znajduje się na referencyjnej płytce demonstracyjnej producenta.


W tym adapterze zastosowano kontroler USB 3.0 do Gigabit Ethernet 10/100/1000M firmy ASIX. Oznaczenie — AX88179
Na płytce znajduje się również stabilizator impulsowy PWM 3,3 i 2,5 V do zasilania kontrolera.


Spód płytki wygląda prawie normalnie, psuje go tylko zabrudzenie w okolicy złącza.


No i właściwie to, co chciałem zobaczyć.
W zasadzie już po otwarciu adaptera zorientowałem się, że zastosowano gniazdo ze zintegrowanym transformatorem, ale co innego się domyślać, a co innego zobaczyć to na własne oczy.
Po odpięciu dwóch zatrzasków po bokach złącza można zajrzeć do środka. Pokrywki nie da się mocno unieść, bo przylutowano do niej przewód uziemiający, ale nie przeszkadza to zobaczyć, co jest w środku.


Na opakowaniu widniał napis „Plug and Play”, ale niestety leciwy Windows XP nie zrozumiał, czego się od niego oczekuje, i poprosił o znalezienie sterownika :( Najwyraźniej urządzenie przeznaczono do nowszych systemów, Windows 7 albo Windows 8.


No to wchodzimy na stronę producenta kontrolera i pobieramy sterownik do naszego systemu. Zaskoczyła mnie ilość materiałów na stronie producenta — jest tam wszystko, łącznie z projektem ścieżek demonstracyjnej płytki, ale niestety część materiałów wymaga rejestracji.
Sterowników jest mnóstwo: do Windows, MAC i Linuxa (Androida).
Z jakiegoś powodu sterownik do Windows XP ma największe archiwum.


Pierwszym sygnałem ostrzegawczym było to, że plik pobierał się bardzo wolno. Przemknęła mi nawet przez głowę myśl, że ich serwery działają przez ich własne karty sieciowe USB :)
123 KB/s na porządnym łączu 50 Mbit.


No dobra, pobrałem, rozpakowałem, uruchomiłem. Myślę, że tę procedurę zna bardzo wiele osób.


Na komputerze mam zainstalowany Virtual Box, więc XP uprzejmie dopytało, czy na pewno chcę zainstalować to w systemie. Ale wyboru wielkiego nie ma — klikam, że się zgadzam i chcę kontynuować. Nie ma dokąd uciekać.


Początkowo adapter był podłączony do portu USB 2.0, więc dostałem odpowiedni komunikat: mam urządzenie USB 3.0, ale podłączyłem je nie tam, gdzie trzeba. Po wpięciu do właściwego portu wszystko powinno działać jak należy :)
Na razie nie przełączam, bo najpierw postanowiłem przeprowadzić testy przy połączeniu USB 2.0 — to też bardzo mnie ciekawiło.


Dostępnych jest mnóstwo ustawień, a co ciekawe, część ich nazw została nawet przetłumaczona.
Jest tu też opcja wybudzania komputera przez sieć. Oczywiście ją przetestowałem, ale niestety nie pomogła — nie udało się zdalnie włączyć komputera. Być może to specyfika testowanej płyty głównej, więc nie będę twierdzić na 100%, że ta funkcja nie działa.


No i oczywiście testy.
Najpierw skopiowałem przez sieć film (1500 MB, czyli 1,46 GB) i zmierzyłem czas. Wyniki były następujące:
Przy połączeniu USB 2.0 — 232 sekundy
Przy połączeniu USB 3.0 — 85 sekund.
Wychodzi więc odpowiednio około 50 Mbit i 140 Mbit. Szału nie ma, spodziewałem się nieco więcej.

Żeby lepiej pokazać prędkość, postanowiłem zastosować nieco nietypową metodę.
Na jednym komputerze udostępniłem folder, a na drugim podłączyłem go jako dysk sieciowy. Do pomiaru prędkości użyłem znanego wielu osobom programu CrystalDiskMark. Mierzyłem szybkość pracy z sieciowym dyskiem twardym.
Ostatecznie uzyskałem takie wyniki.
Pierwsze dwa testy w trybie USB 2.0, trzeci w trybie USB 3.0.


Nie było wąskich gardeł — dysk twardy zapewniał prędkość znacznie większą niż ta, którą uzyskałem podczas testów. Próbowałem kilka razy, z plikami o różnej wielkości i w obu kierunkach (sprawdzałem prędkość, odwołując się raz do jednego, raz do drugiego komputera), ale ostatecznie najlepszy wynik, jaki uzyskałem, to :(
Maksymalnie udało mi się osiągnąć 220 Mbit/s. Na razie nie wiem, co jest przyczyną. Jeden komputer korzystał ze zintegrowanej gigabitowej karty sieciowej, a drugi z testowanego adaptera USB.
Obciążenie procesora nie było duże, więc nawet nie wiem, na co zwalić winę. W obu przypadkach prędkość połączenia wynosiła 1 Gbit/s.

Podsumowując.
Zalety
Starannie zapakowany
Równie staranne wykonanie (powiedzmy, 4+)
Adapter działa.
Izolacja galwaniczna.
Wiele ustawień
Dobre wsparcie programowe ze strony producenta.

Wady
Nie udało mi się na razie uzyskać deklarowanej prędkości
Nie udało mi się skorzystać z funkcji WOL (wybudzania komputera przez sieć).

Moja opinia. Szkoda, że nie udało się uzyskać deklarowanej prędkości transmisji. Oczywiście nie liczyłem na 120 MB/s, ale myślałem, że będzie przynajmniej 50–60 MB/s. Wynik 27 MB/s jest jednak naprawdę słaby. Nie wiem jeszcze, co było „wąskim gardłem”, zwłaszcza że w trybie USB 2.0 prędkość jest zauważalnie niższa, choć w obu przypadkach uzyskana prędkość transmisji jest mniejsza niż prędkość USB 2.0 (limit interfejsu to 60 MB/s, w praktyce około 35–38 MB/s).
Jeśli chodzi o WOL, myślę, że raczej działa. Ta funkcja nie zawsze działa nawet wtedy, gdy korzysta się ze zintegrowanej z płytą główną karty sieciowej, a tutaj połączenie odbywa się przez USB. Dlatego nie liczyłbym zbytnio na jej obsługę. Jak dotąd najpewniejsza realizacja tej funkcji wykorzystuje osobne styki na płytce.
Ogólnie będzie używany sporadycznie, jako rozwiązanie pomocnicze, na wszelki wypadek.

Mam nadzieję, że recenzja była przydatna i pomoże dokonać właściwego wyboru.

Produkt udostępnił do recenzji sklep.