Bezimienna karta microSD 32 GB.

Widząc jednego dnia taką liczbę recenzji pendrive’ów, postanowiłem nie odstawać od reszty i też skrobnąć własną, choć bez miarki i tym podobnych.
Przypomniały mi się nawet słowa Gusewa z filmu „Przygody Elektronika”: „A ja też mam głos, ja też chcę śpiewać” :).

Ogólnie mam dobry nastrój, więc pomyślałem: czemu nie wziąć udziału w powszechnej manii na punkcie pendrive’ów?

Zamówiłem tę kartę jeszcze w połowie grudnia. Jako sposób dostawy wybrałem pocztę Hongkongu, ale nawet ona nie poradziła sobie z przedświątecznymi korkami i przesyłkę dostałem dopiero po Nowym Roku.
No dobrze, nieważne. Przejdę do opisu tego, co mimo wszystko do mnie dotarło :)

Właściwie, kiedy szedłem na pocztę po kopertę, spodziewałem się małej, płaskiej przesyłki, ale bardzo zdziwiła mnie dość pękata paczka. Przez chwilę zastanawiałem się, czy to na pewno moja.
Pamiętam, że zamawiałem matrycę LED o mocy 100 W — tamta koperta była znacznie cieńsza.
Ale nazwisko i adres się zgadzają, więc koperta jest moja.
W środku, owinięte w grubą folię bąbelkową, coś leżało.


No trudno, pomyślałem i rozpakowywałem dalej. Na opakowaniu zdecydowanie nie oszczędzano. Gruba plastikowa torebka — na pewno się do czegoś przyda.


W środku tych wszystkich torebek, kopert i folii bąbelkowej leżało małe plastikowe pudełko z kartą.
Ale nawet te starania nie pomogły — karta i tak wyskoczyła ze swojego miejsca.
Widać, że poczta naprawdę się postarała :)


W zestawie jest sama karta pamięci microSD, adapter do formatu SD oraz pudełko do przechowywania tego wszystkiego.
W sklepie adapter ani pudełko nie były wymienione w opisie, więc to taki miły bonus.


Na stronie produktu podano: 32GB Micro SD Class 10 Trans Flash TF Memory Card
No cóż, pojemność 32 GB sprawdzimy później, microSD widać na pierwszy rzut oka, ale po co dopisywać jeszcze Trans Flash — tego nie zrozumiałem.
Na samej karcie nie ma żadnych informacji o producencie.


Z tyłu znajduje się laserowe oznaczenie, była też jakaś hologramowa naklejka, która łatwo się starła, kiedy próbowałem odczytać oznaczenie.
Samo oznaczenie nic mi nie mówi — jakiś nieznany nauce stwór. Może ktoś wie, co to właściwie jest?
Za to made in Taiwan :)


Ponieważ z takich kart pamięci (i w ogóle z nośników innych niż USB) korzystam bardzo rzadko, mam tylko jeden prosty czytnik kart i to na nim będę przeprowadzać testy. Kupiłem go stacjonarnie do obsługi pendrive’a o pojemności 4 GB, który również widać na zdjęciu.


Kartę pamięci sformatowałem w systemie FAT32.


Najpierw uruchomiłem test pojemności, bo często trafiałem na opinie o podrabianych pendrive’ach. Zdarza się to jednak głównie w przypadku nośników typu 100500 GB za 2 dolary, ale i tak trzeba sprawdzić.
Wszystkie testy przeprowadzałem przez USB 2.0, ale ponieważ sama karta nie jest zbyt szybka, nie natrafiłem na ograniczenie interfejsu.


Dalej w kolejce były syntetyczne testy szybkości w różnych trybach.
Na wszelki wypadek sprawdziłem dwa warianty:
FAT32


oraz exFAT.
Różnica nie jest duża, ale jednak występuje.


Oprócz testów programami po prostu sprawdziłem też szybkość kopiowania danych na kartę pamięci.


Odczyt z karty.


Na koniec testy za pomocą programu HD Tune Pro.
Właściwie test w tym programie przeprowadziłem dwukrotnie, ponieważ wyniki były różne.
Pierwszy zrzut ekranu — test wykonany na samym początku wszystkich prób.


A to test tej samej karty pamięci, ale już po około 50 cyklach intensywnego nadpisywania i kilku testach różnymi programami.
Wyraźnie się pogorszyło, ale kiedy porównałem wyniki z kupioną w sklepie stacjonarnym kartą Team o pojemności 4 GB, trochę się uspokoiłem: jej wykres w pierwszej połowie jest jeszcze gorszy, mimo że przeszła mniej cykli zapisu i odczytu, a do tego nie jest bezimienna.
Tak czy inaczej, nie mogłem nie zamieścić tego zrzutu ekranu.


Podsumowanie.
Tym razem nie będę rozpisywać zalet i wad — myślę, że wyniki testów powiedzą więcej.
Moim zdaniem, jeśli kupować, to lepiej chyba poszukać czegoś markowego. Jeśli jednak macie jakieś punkty albo użyjecie kuponu rabatowego w tym sklepie, karta może się sprawdzić.
Czyli chciałoby się lepiej, ale mogło być gorzej.

Tę kartę do eksperymentów i katowania dostałem bezpłatnie od sklepu chinabuye.