DXL360S, dwupoziomowy kątomierz cyfrowy

Ta recenzja będzie napisana w dość nietypowym dla mnie stylu: będzie przynajmniej krótka, a być może zabraknie w niej znanego wielu osobom rozbierania opisywanego sprzętu. Wszystko ma jednak swoje uzasadnienie, które postaram się wyjaśnić w dalszej części.

Urządzenie ma kilka nazw, na przykład: inklinometr, kątomierz, Protractor, kątomierz cyfrowy, inklinometr, poziomnica dwuosiowa.
Moim zdaniem najtrafniejsze są nazwy „kątomierz” lub „poziomnica dwuosiowa”.

Na początek, jak zwykle, kilka zdjęć opakowania.
Pudełko jest uniwersalne i przeznaczone dla dwóch wersji urządzenia, z których każda występuje w dwóch wariantach.


W środku znajduje się tacka z pianki polietylenowej. Urządzenie i pozostałe elementy są w niej bardzo ciasno osadzone, co jest dużym plusem, jeśli kupujemy sprzęt z daleka.


Zestaw jest skromny, choć szczerze mówiąc, nie wiem, co jeszcze można by do niego dodać.
1. Kątomierz cyfrowy DXL360S
2. Ładowarka
3. Kabel USB-miniUSB
4. Instrukcja i karta gwarancyjna.


Instrukcja jest w dwóch językach: angielskim i chińskim. Dla wygody załączam wersję PDF instrukcji.


A oto deklarowane parametry techniczne. Warto zaznaczyć, że istnieją dwie główne wersje urządzenia: DXL360 i DXL360 V2. W tej recenzji opisuję nowszą wersję.
Ponadto każda z wersji występuje w trzech wariantach: DXL360, DXL360S i DXL360SC. O nich również napiszę kilka słów.

Najpierw najważniejsze cechy.
1) DXL360S: dokładność ±0.05°, rozdzielczość 0 .01°
DXL360: ±0.1°, rozdzielczość 0.02°
2) Pomiar w jednej lub dwóch osiach, automatyczne przełączanie z wygodnym wskazaniem na wyświetlaczu
3) Zasilanie z akumulatora
4) Wycięcie w kształcie litery V i metalowa obudowa ułatwiające mocowanie nie tylko na płaskiej powierzchni, ale też na rurach.
5) Magnesy na 5 stronach
6) Sygnalizacja dźwiękowa
7) Pomiar dowolnego kąta, tylko DXL360s
8) Połączenie USB z komputerem (tylko DXL360s); do DXL360 potrzebny jest adapter USB


Parametry
Dokładność: DXL360S:
0 to 20°: ± (0.05°)
20 to 70°: ± (0.1°)
70 to 90°: ± (0.05°)
*Po kalibracji

Zakres pomiarowy: jedna oś: 360°, dwie osie: ±40°
Rozdzielczość: DXL360S: 0.01°
Pomiar dowolnego kąta 0.5°
Prędkość obrotu żyroskopu: <50°/s
Czas odświeżania informacji: <0.4 second
Głośność sygnału: 60dB @ 30cm
Dryft zera na °C: 0.0058° (typowo)
Temperatura pracy: 0 to 50°C
Wyświetlacz: monochromatyczny LCD z podświetleniem
Źródło zasilania: akumulator Li-Polymer 3.7V
Ładowanie: port USB Mini type-B 5V 500mA
Pobór prądu: tryb czuwania: 10uA, tryb pracy: 20mA.
Czas pracy w trybie czuwania: 4000 h
Czas pracy w normalnym trybie: 40 h
Wymiary (in mm): 70(L) x 70(W) x 23(H)
Podstawa magnetyczna: mocowanie w 4 narożnikach
Siła magnesów: N48
Masa: 120gram

Jak wspomniałem wyżej, w zestawie znajduje się kabel USB-microUSB, dość miękki, o długości około 70cm.
Dołączono też ładowarkę, a dokładniej zasilacz ze wskaźnikiem zakończenia ładowania.
Prąd do 1000mA, napięcie 5 V, wtyczka europejska, dobrze trzyma się w gniazdku.


W tym przypadku zasilacz okazał się jedynym elementem, do którego zajrzałem bez obawy, że coś zepsuję.


Zasilacz jest bardzo tani. Na płytce, oprócz samego zasilacza, znajduje się układ kontroli prądu wyjściowego i dwukolorowa dioda LED (ładowanie/ładowanie zakończone).


Sprzężenie zwrotne z użyciem diody Zenera zamiast TL431, rezystor zamiast bezpiecznika, generator samowzbudny zamiast kontrolera PWM. Przynajmniej kondensator przeciwzakłóceniowy dobrali właściwy. Jakość lutowania płytki taka sobie.


Urządzenie jest dość kompaktowe i ma postać monolitycznego bloku o wymiarach 70х70 mm i grubości 28mm.


Po włączeniu wyświetla się wersja oprogramowania i model urządzenia, a przy wyłączaniu pojawia się komunikat Thanks Goodbye. :)


Po prawej stronie znajduje się gniazdo microUSB i otwór brzęczyka. Urządzenie piszczy dość głośno i przenikliwie, więc myślę, że będzie je słychać nawet przy dużym hałasie w tle.
Jak wspomniałem wyżej, zastosowano tu złącze mini, a nie bardziej rozpowszechnione micro USB. Z jednej strony to minus, bo trudniej znaleźć odpowiedni kabel. Z drugiej nie ma to większego znaczenia, ponieważ urządzenie długo działa na baterii, a miniUSB jest solidniejsze.


Z tyłu znajdują się dwa otwory z gwintem. Przypuszczam, że służą do stacjonarnego mocowania urządzenia do sprzętu lub listwy, gdy mocowanie magnetyczne może nie wystarczyć.


Jak wspomniano w opisie funkcji, na końcach obudowy wykonano wycięcia w kształcie litery V, które zapewniają pewniejsze mocowanie urządzenia na okrągłych przedmiotach, na przykład rurach.
Magnesy w środku są dość mocne. Tylko raz zdarzyło mi się, że urządzenie zsunęło się z pionowej rury, ale była pomalowana i mokra. Do gładkich powierzchni przyczepia się bez żadnego problemu.


Jak napisałem na samym początku recenzji, nie będę go rozbierać i są ku temu powody.
Najpierw spróbowałem odkleić przedni panel urządzenia, ale taśma, którą jest przyklejony, jest bardzo dobrej jakości i sama się rwie, zamiast po prostu odklejać. Pomyślałem już, że później można przykleić inną taśmę, ale powstrzymało mnie coś innego.
Potem pomyślałem: zdejmę płytkę i przykręcę ją z powrotem, ale przecież fabryczna kalibracja zależy od położenia płytki w obudowie, więc musiałbym się z nią pożegnać. A tego bardzo nie chciałem, bo urządzenie jest całkiem nieźle skalibrowane fabrycznie.

W rezultacie po moich eksperymentach jeden róg przedniego panelu nie chce się już przykleić z powrotem :)


Na szczęście w internecie jest jedna popularna strona, na której dość aktywnie dyskutowano o podobnych urządzeniach i można znaleźć zdjęcia ich wnętrza. To wprawdzie urządzenie zupełnie innej firmy, ale ogólna zasada jest mniej więcej jasna.


W tym samym wątku proponowana jest alternatywna wersja urządzenia, wykorzystująca smartfon i osobną aplikację, która na szczęście jest darmowa.


Pokażę też jeden ze sposobów wykorzystania urządzenia w pracy.


Kilka słów o przednim panelu urządzenia. Jest wykonany z dość miękkiego plastiku, dlatego nie radzę od razu zrywać folii ochronnej.
Ekran to matrycowy wyświetlacz LCD, moim zdaniem zbyt jasny. Dalej na zdjęciu obraz nie będzie najlepszej jakości, ale to wina aparatu, a nie urządzenia. Podczas pracy nie zauważyłem większych problemów, no może poza tym, że warto nieco zmniejszyć jasność.

Ponieważ wyświetlacz jest matrycowy, automatyka urządzenia obraca obraz odpowiednio do jego położenia w przestrzeni. Wskazania w pozycji pionowej pokażę później, a w poziomie na ekranie od razu wyświetlane są dwie osie, a także nachylenie po przekątnej i symulacja poziomicy pęcherzykowej.

Na dole są cztery przyciski. Oto ich funkcje:
1. Włączanie/wyłączanie. W trybie menu — „anuluj”.
2. Zero — przełączenie w tryb pomiarów względnych. Przy dłuższym przytrzymaniu włącza/wyłącza dźwięk (informacja jest wyświetlana na ekranie).
3. Hold — zatrzymanie wskazań na ekranie (po aktywacji miga symbol jednostki miary); dłuższe przytrzymanie przełącza jednostki miary.
4. Angle — przełączanie między trybem kątomierza i żyroskopu; dłuższe przytrzymanie otwiera menu ustawień.

Przyciski chodzą dość ciężko i klikają wyraźnie.


Menu urządzenia ma pięć pozycji:
1. Lista właściwych ustawień.
2. Przywrócenie kalibracji fabrycznej
3. Kalibracja osi. Próbowałem, ale w rezultacie uzyskałem to samo co przy ustawieniach fabrycznych :)
4. Całkiem sporo ustawień dźwięku. Można ustawić limity dla każdej osi oraz sposób włączania dźwięku — po przekroczeniu limitu albo po wejściu w jego zakres, co może być bardzo wygodne. W domu całkowicie wyłączyłem dźwięk, bo potrafi mocno irytować.
5. Tryb automatycznego wyłączania: po 30 minutach albo bez wyłączania. Domyślnie urządzenie wyłącza się po 30 minutach.
6. Kalibracja żyroskopu.


Urządzenie obsługuje cztery sposoby pomiaru:
1. Procentowe odchylenie od zera.
2. Po włączeniu trybu pomiarów względnych (zerowanie przyciskiem ZERO) u góry zapala się trójkąt.
3. Kąt nachylenia w stopniach
4. Odchylenie w mm/m. Urządzenie pokazuje kąt nachylenia w milimetrach na metr długości osi.


Tryb żyroskopu. Ustawiamy urządzenie pionowo, naciskamy prawy przycisk i czekamy, aż urządzenie przeprowadzi autokalibrację (około 2 sek).
Następnie urządzenie pokaże kąt obrotu wokół osi pionowej. Dwa obroty dadzą 720 stopni, ale maksymalna wartość to 999.9. Zgodnie z instrukcją prędkość obrotu nie powinna przekraczać 50 stopni na sekundę, ale w praktyce próbowałem obracać urządzenie znacznie szybciej i nie było problemów.


Sprawdzenie urządzenia jest jednocześnie proste i trudne. Trudne dlatego, że nie mam wzorcowych poziomów ani pionów. A to dlatego, że kalibracja jest w gruncie rzeczy dość prosta i trudno tu o pomyłkę.
Prosty przykład: sprawdzenie zwykłej poziomicy. Kładziemy ją w jednej pozycji i zapamiętujemy położenie pęcherzyka, a potem obracamy ją wokół osi o 180 stopni i ponownie sprawdzamy pęcherzyk. Średnie położenie pęcherzyka z obu pomiarów będzie tym prawidłowym.

Właśnie dlatego pierwsza próba była podobna do opisanego wyżej doświadczenia.
Najpierw położyłem poziomicę na stole i wyzerowałem wskazania, czyli ustawiłem zero, żeby urządzenie „myślało”, że stoi na idealnie poziomej powierzchni. Następnie ustawiłem ją w trzech pozostałych pozycjach i porównałem wskazania.

W specyfikacji podano +/- 0,05 stopnia, u mnie wyszło 0,02–0,04. Warto jednak zaznaczyć, że ostatnia cyfra stabilizuje się przez kilka sekund, a w tym czasie może „pływać” nawet o 0,02 stopnia. Zresztą coś podobnego można zaobserwować w każdym cyfrowym przyrządzie pomiarowym, na przykład w multimetrze, gdzie podaje się nawet, ile cyfr może się zmieniać.
No i ponieważ urządzenie jest czułe, wpływ ma nawet gładkość powierzchni.


Aby uzyskać dokładniejsze wskazania, najlepiej użyć prostej listwy, łaty lub poziomicy.
Wtedy drobne nierówności powierzchni zostaną zniwelowane.


Druga próba to pomiar wysokości przy pochyleniu — nie wiem, jak to się fachowo nazywa, wybaczcie.
Wziąłem metrową poziomicę, położyłem ją na podłodze i wyzerowałem wskazania, a potem uniosłem jeden koniec na dowolną wysokość i zmierzyłem ją linijką oraz kątomierzem.
W zasadzie wskazania się zgadzały, pojawił się niewielki błąd pomiaru wynikający z konstrukcji mojej poziomicy. Po bokach ma plastikowe wstawki z lekkim skosem, więc wskazania nieco się różnią.
Na kątomierzu 76,3 mm, na linijce — 76 mm.


Ponieważ urządzenie może mierzyć kąt względny i bezwzględny, a do tego zapamiętuje ostatnio używany tryb, podczas pracy trzeba zachować szczególną uwagę.
Po włączeniu można przypadkiem nie zauważyć, że aktywny jest tryb pomiaru względnego, i otrzymać „pogodę na Marsie” — tak jak ja przy pomiarze nachylenia podłogi.
Nie patrzcie na pęcherzyk poziomicy, jest tam dla ozdoby. Tej poziomicy używam jako linijki, do pracy mam inną, ale rzadko bywa w domu :)


Bardzo przydatna jest funkcja jednoczesnego pomiaru w dwóch osiach. Przy pomiarze jednoosiowym trzeba obracać poziomicę w tę i z powrotem, a tutaj od razu widać kierunek nachylenia, nawet po przekątnej.

A skoro mowa o wskazaniach: na wszystkich zdjęciach z pomiarów (oprócz żyroskopu) widać „wirtualny pęcherzyk”. Wygodnie korzysta się z niego tylko w trybie dwóch osi.
W trybie dwuosiowym pęcherzyk przesuwa się dość płynnie po pikselach ekranu, natomiast w trybie jednoosiowym ma tylko trzy położenia. Czasem można nawet zobaczyć 00.00, gdy pęcherzyk nie jest na środku, a przy 00.01 na pewno będzie już w skrajnym położeniu.


Jako przykład zastosowania położyłem kątomierz na parapecie. Po lewej stronie montowali go fachowcy, po prawej — my z żoną. Lewa część parapetu ma około metra długości, prawa prawie 6 metrów.
Chodzi o to, że po lewej stronie parapet jest nachylony w stronę okna, a po prawej — w stronę pomieszczenia, co jest bardziej prawidłowe. Zalecany kąt nachylenia jest jednak wyraźnie większy, około 1–2 stopni, ale w chwili montażu o tym nie wiedziałem :(


Pobór energii i ładowanie.
Pobór prądu przez urządzenie mierzyłem metodą pośrednią. W instrukcji podano pobór prądu 20 mA. Zmierzyłem prąd pobierany z zasilacza podczas ładowania, przy włączonym i wyłączonym urządzeniu. Wyszło mi 30–40 mA, ale taka metoda pomiaru jest dość zgrubna, więc mogę powiedzieć tylko, że podane 20 mA wydaje mi się całkiem wiarygodne, najwyżej 30 mA.

Jeśli chodzi o czas pracy na akumulatorze, szczerze mówiąc, zmęczyłem się jego rozładowywaniem. Leżał cały dzień włączony na moim biurku i nawet nie pokazał połowy naładowania — było 100% i tyle zostało. Pod względem czasu pracy na akumulatorze jest więc więcej niż dobrze. A biorąc pod uwagę, że najczęściej używa się tego urządzenia tak: włączyć, zmierzyć, zmierzyć, wyłączyć, myślę, że będzie działać długo.


Spróbuję teraz krótko podsumować.
Zalety
Dwie osie
Żyroskop
Elastyczne ustawienia sygnalizacji dźwiękowej
Duży wyświetlacz z automatycznym obracaniem obrazu i podświetleniem
Zasilanie z akumulatora
Solidna i wygodna konstrukcja
Dobra dokładność

Wady
Obudowa, którą teoretycznie można rozebrać
Niezbyt popularne złącze MiniUSB

Moim zdaniem urządzenie jest dość specjalistyczne. Częściowo można je zastąpić prostszymi i tańszymi rozwiązaniami, takimi jak kątomierz lub zwykła poziomica, ale pod względem wygody użytkowania zdecydowanie je przewyższa.
Podoba mi się solidna, monolityczna konstrukcja i wygodny sposób prezentowania wskazań. Podczas użytkowania zwykle nie trzeba nawet niczego naciskać — większość rzeczy działa automatycznie.
Cieszy też zasilanie z akumulatora. Myślę, że docenią to osoby, które często i długo korzystają z urządzenia w pracy. Jeśli używa się go sporadycznie, nie ma większej różnicy.

Jeśli chodzi o dokładność i cenę: kiedy wybrałem ten przyrząd, menedżer zaproponował mi też nieco uproszczoną wersję — DXL360, która mierzy z dokładnością/rozdzielczością ±0,1°/0,02° zamiast ±0,05°/0,01° w opisywanym modelu i jest o 10 dolarów tańsza. Pewnie gdybym teraz miał kupować taki przyrząd, najprawdopodobniej wybrałbym DXL360, bo dokładność 0,1 stopnia też jest całkiem niezła. Jest też dokładniejsza alternatywa: TLL-90S o dokładności ±0,005°/0,001°, ale kosztuje trzy razy więcej, więc to już raczej rozwiązanie profesjonalne.

Nie zaliczyłem teoretycznej możliwości podłączenia do komputera do zalet, bo w tej kwestii jest sporo niejasności.
Po pierwsze, w jednym źródle podano, że wersję DXL360S podłącza się przez konwerter USB-RS232, a bezpośrednio można podłączyć tylko DXL360SC. W innym źródle napisano, że DXL360S można podłączyć bezpośrednio.
W moim przypadku po podłączeniu do komputera pojawiał się komunikat o nierozpoznanym urządzeniu, a urządzenie nie było widoczne w menedżerze urządzeń. Próbując to wyjaśnić, zajrzałem na stronę producenta w poszukiwaniu oprogramowania i sterowników, ale niestety ich tam nie ma. Nie zaliczam więc możliwości podłączenia do zalet, bo nie udało mi się jej potwierdzić.

Do recenzji menedżer udostępnił kupon HXFDXL7, z którym cena wyniesie $50.99 (dostawa gratis). Kupon jest ważny do 12 czerwca.
Przy okazji, jeśli interesuje Was kupon na DXL360, mogę o niego poprosić.

To już wszystko. Jak zwykle chętnie przeczytam komentarze i propozycje testów tego przyrządu. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna.