Reolink RLC-410WS 4 Mpix, Wi-Fi 5 GHz i wbudowana karta pamięci

Miałem już okazję testować kamerę firmy Reolink. Działała całkiem nieźle, przynajmniej moim zdaniem, ale w gruncie rzeczy była po prostu bardziej zaawansowaną wersją elektronicznej niani. Dziś będzie mowa o kolejnym produkcie tego producenta, ale w nieco innej obudowie, lepiej nadającej się do stworzenia domowego systemu monitoringu.
Jak zwykle w recenzji: oględziny, rozbiórka i przy okazji krótkie porównanie z kamerą tej samej marki o zbliżonych deklarowanych parametrach.


Podczas przygotowywania tej recenzji okazało się, że testowana kamera ma bardzo wiele wspólnego z poprzednim modelem, dlatego od razu podaję link do jego recenzji — na wypadek, gdybym zapomniał o czymś wspomnieć.

Dane techniczne:
Możliwości sprzętowe
Przetwornik obrazu — 1/3" CMOS Sensor
Rozdzielczość — Mainstream: 2560 x 1440 (4.0 Megapixels), 2048x1536, 2304x1296, 1080p, 720p; Substream: 640x360
Obiektyw — f=4.0mm Fixed, F=2.0, with IR-Cut
Kąt widzenia — poziomo: 80°, pionowo: 42°
Minimalne oświetlenie — 0 Lux (with IR Illuminator)
Zasięg podświetlenia — do 30 m
System redukcji szumów — 3D DNR
Zasilanie — 12V, <8W
Złącza — 10M/100Mbps RJ45
Standard sieci bezprzewodowej — IEEE 802.11a/b/g/n
Częstotliwość pracy — 2.4GHz / 5GHz
Wbudowany mikrofon
Wbudowana karta pamięci 16 GB

Oprogramowanie
Protokoły i standardy: HTTPS, SSL, TCP/IP, UDP, UPNP, RTSP, SMTP, NTP, DHCP, DNS, DDNS, FTP, ONVIF, P2P
Kompresja obrazu: H.264
Maksymalna liczba klatek na sekundę: PAL: 25fps, NTSC: 30fps
Przepływność: 1024Kbps ~ 8192Kbps
Dźwięk — AAC
Maksymalna liczba użytkowników: 20 Users
Obsługiwane przeglądarki: IE, Edge, Chrome, Firefox, Safari
Obsługiwane systemy operacyjne: PC: Windows; Mac OS; smartfony: iOS, Android
Tryb nagrywania: nagrywanie po wykryciu ruchu / według harmonogramu (domyślnie: nagrywanie po wykryciu ruchu)
Zabezpieczenia sieci bezprzewodowej: WPA-PSK/WPA2-PSK

Dodatkowe parametry
Temperatura pracy: -10℃~+55℃, IP66
Wymiary: 65х188mm
Masa: 450g

Właściwie wystarczy zajrzeć do poprzedniej recenzji i sprawdzić dane techniczne, żeby się przekonać, że kamery różnią się tym, że pierwsza była obrotowa i zasilana napięciem 5 V, a testowana ma stałą konstrukcję i jest zasilana napięciem 12 V. Chociaż nie, ta kamera nie ma jeszcze głośnika :)

Kamera jest dostarczana w dość dużym opakowaniu. Sądząc po dwóch naklejkach, było już otwierane w celu sprawdzenia zawartości.
Na naklejce znajdują się podstawowe informacje techniczne. W środku jest dość luźno — myślę, że producent mógłby bez problemu nieco zmniejszyć opakowanie.



Na pierwszy rzut oka zestaw jest całkiem bogaty. Zawiera:
1. Kamerę RLC-410WS
2. Zasilacz
3. Kabel Ethernet
4. Przedłużacz przewodu zasilającego
5. Dwie anteny
6. Elementy montażowe
7. Klucz imbusowy
8. Instrukcję i broszurę o różnych modelach kamer
9. Naklejkę „Obiekt monitorowany”
10. Naklejkę do oznaczania miejsc montażu.


Według informacji na stronie producenta w zestawie powinna być jeszcze płyta CD z oprogramowaniem, ale w moim egzemplarzu jej nie było. Zresztą teraz łatwiej wszystko pobrać z internetu, niż szukać napędu CD.


1. Instrukcja i pozostałe papierki.
2. Instrukcja zawiera wszystkie potrzebne wskazówki, jak uruchomić kamerę. Udało mi się ją podłączyć bez żadnych problemów, nawet bez instrukcji.
3. Przewody. Do kabla Ethernet nie mam zastrzeżeń, ale przedłużacz zasilania ma zaledwie około 6 m, choć w opisie podano 18 m. Podejrzewam, że te 18 to „przeliczone” stopy.
4. Zwykłe elementy montażowe — można je od razu wyrzucić. Anteny i klucz na pewno się przydadzą.
5, 6. Zasilacz 12 V, 1 A. Przy deklarowanym maksymalnym poborze mocy 8 W ma więc spory zapas. Działał bez zarzutu, a jego obudowa była ledwie ciepła nawet przy włączonym podświetleniu.


Kamera ma metalową (aluminiową) obudowę.


Obudowa kamery jest nieco większa niż w znanych mi modelach Hikvision.


Rysunek z wymiarami


Podświetlenie jest całkiem zwyczajne — tworzy je zestaw diod IR o średnicy 5 mm. Aby zapobiec prześwietleniu, obiektyw umieszczono w osobnej strefie, i to nie całkiem pośrodku. Z elementów z tworzywa sztucznego w wykończeniu kamery jest chyba tylko czarna wstawka na osłonie przeciwsłonecznej.


Mechanizm mocowania „stopki” wyraźnie różni się od tego stosowanego w kamerach Hikvision. Trudno mi powiedzieć, który jest lepszy — ogólnie są mniej więcej równie dobre, po prostu działają na nieco innej zasadzie. U Hikvisiona to żebrowana kula z mechanizmem zaciskowym, a tutaj jest wtyk z wkładką zaciskaną kluczem. Chyba jednak rozwiązanie Hikvisiona jest lepsze — nie potrzeba klucza, choć pod względem jakości samego mocowania opisywany model wypada lepiej.


Zakres regulacji uchwytu.
Na obrazku wszystko wygląda ładnie, ale z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że dokręcanie śruby blokującej położenie góra–dół przy zamontowanych antenach nie jest zbyt wygodne, a po zablokowaniu uchwytu nie da się ich już zamontować.


Od spodu podstawy znajduje się miękka wkładka z pianki gumowej.


Złącza do podłączenia anten umieszczono z tyłu obudowy. Ogólnie jestem sceptycznie nastawiony do WiFi w kamerach — nie tylko ze względu na bezpieczeństwo i jakość działania, ale także dlatego, że mogą pojawić się problemy ze szczelnością obudowy. W każdym razie takie kamery najlepiej montować pod daszkiem, a jeszcze lepiej wybrać model bez WiFi, jeśli pozwala na to sposób jego wykorzystania.


Na spodzie kamery znajduje się naklejka z bardzo krótką informacją i kodem QR do połączenia z oprogramowaniem. W przypadku Windows kod nie jest potrzebny, połączenie odbywa się automatycznie. Z oczywistych powodów zamazałem kod QR — znajdował się po lewej stronie naklejki z tekstem.
Na spodzie widać też niewielki otwór, za którym znajduje się mikrofon.


Kabel połączeniowy kończy się trzema „ogonami”:
1. Złącze Ethernet
2. Złącze zasilania
3. Przycisk resetowania. Na kablu przycisku resetowania znajduje się też krótka instrukcja pełnego resetu kamery.

Nie do końca rozumiem natomiast, o co chodzi ze złączem do podłączenia do sieci lokalnej. Z konstrukcji wynika, że jest ono przeznaczone do montażu z dławikiem kablowym, ale nie ma go w zestawie. Najpierw pomyślałem, że zgubił się po drodze, ale wyżej jest zdjęcie ze strony producenta z zawartością zestawu — tam też go nie ma. Dość dziwne rozwiązanie: zamontować właściwe złącze, ale nie dołączyć pasującej części...


Wyprzedzę nieco fakty i od razu wyjaśnię kwestię WiFi w tej kamerze.
Oba pasma rzeczywiście działają i całkiem nieźle sprawdzają się nawet w mieszkaniu z trzema pokojami, ale jest kilka drobnych zastrzeżeń.
Na stronie producenta jest ładna grafika z informacją, że zasięg wynosi 250 stóp (około 80 m), ale przy bezpośredniej widoczności. Nie wiem, czy są mieszkania albo domy, w których kamera byłaby ustawiona tak, by na pewno znalazła się w takim zasięgu. W praktyce zawsze są jakieś przeszkody. To jednak drobiazg. Kamera się połączy i będzie działać, ale prędkość może nie być najlepsza, zwłaszcza przy ustawieniu maksymalnego bitrate’u 8 Mbit. Dlatego polecam korzystać z WiFi tylko w dwóch przypadkach:
1. Gdy po prostu nie ma innego wyjścia
2. Gdy punkt dostępowy znajduje się stosunkowo blisko.

W pozostałych przypadkach kabel będzie pewniejszy.


Rozbiórka

Przejdźmy do oględzin wnętrza. W tym celu odkręcamy z tyłu trzy śruby i zdejmujemy przednią część ze szklaną osłoną.




Zdjęcie „na pamiątkę” w stanie niemal całkowitego rozłożenia.


Oprogramowanie.

Przy pierwszym uruchomieniu oprogramowanie najpierw wyświetliło mi ostrzeżenie, że login lub hasło są nieprawidłowe. Tak naprawdę po prostu zapomniałem, że wcześniej próbowałem połączyć się z Androida i przy okazji ustawiłem hasło. Zgodnie z zamysłem twórców oprogramowania dla Windows proces łączenia odbywa się całkowicie automatycznie, ponieważ tam również domyślnie hasło jest puste.



Czyli podłączacie kamerę do sieci lokalnej, uruchamiacie na komputerze dołączone oprogramowanie i właściwie tyle — od razu widzicie obraz. Później lepiej ustawić własne hasło, ale za wygodę pierwszego uruchomienia mogę dać 5 — jest bardzo prosto i łatwo.




Skoro opisuję ustawienia, to dosłownie kilka słów o funkcjach BLC i DRC.
Domyślnie wszystko jest wyłączone, a obraz wygląda tak jak na tym zrzucie ekranu.


Po włączeniu funkcji kompensacji tylnego oświetlenia kontrast obrazu nieco się zmniejszy, ale będzie można zobaczyć to, co było ciemne z powodu automatycznej regulacji jasności. Ta funkcja bardzo się przydaje, gdy w kadrze są bardzo jasne obszary. Można ją regulować w zakresie od 1 do 256, ale w praktyce taki zakres nie jest potrzebny — wystarczyłby o połowę mniejszy.


Funkcja kontroli zakresu dynamiki. Moim zdaniem trochę pomaga, działa „łagodniej” niż BLC, choć w niektórych sytuacjach obraz wygląda tak samo jak bez niej.




Zanim przejdę do testów, zrobię małą dygresję. Kamera zapisuje jednocześnie na karcie pamięci dwa strumienie, co pozwala odciążyć sieć podczas zdalnego podglądu. Jeśli połączenie jest słabe, można wybrać podgląd strumienia pomocniczego, choć jakość obrazu będzie oczywiście wyraźnie gorsza.


Informacje o strumieniach wideo/audio
1, 2, 3. — Kanał główny: dzień, dzień, noc.
4, 5, 6. — Kanał pomocniczy: dzień, dzień, noc.


Testy.





Kilka fragmentów nagrań. W rzeczywistości mikrofon kamery działa świetnie, ale przez automatyczną regulację czułości szum wiatru ją obniża. Sama kamera dobrze zbiera dźwięki z dużej odległości. Poza tym akurat około metra od kamery stała lodówka, która dość głośno buczała, więc jeśli na nagraniu słychać buczenie, to nie jest to kamera :)
Dopiero po wszystkich eksperymentach przyszło mi do głowy, że dźwięk można nieco poprawić, montując przy mikrofonie osłonę w kształcie litery U, która dałaby coś w rodzaju mikrofonu kierunkowego.

Dzień.


Wieczór, jakość wyraźnie gorsza.


Przejście do pracy w niemal całkowitej ciemności. Szczerze mówiąc, spodziewałem się gorszego wyniku.


Wnioski.
Jeśli oceniać kamerę bez porównywania jej z innymi, to ogólnie jest całkiem niezła i działa stabilnie. Ma mikrofon, wbudowaną kartę pamięci oraz aplikacje na Androida i Windowsa (działa) oraz Mac OS (nie sprawdzałem). Rozczarowuje jednak mała pojemność dołączonej karty pamięci i trudność z jej wymianą. Moim zdaniem optymalna byłaby karta 64 GB, ewentualnie trzeba mocno obniżyć przepływność. Mam też zastrzeżenia do oprogramowania komputerowego: potrafi nagrywać obraz z kamery, ale nie potrafi go wyświetlać, a odtwarzanie jest możliwe tylko z karty pamięci, która ma małą pojemność.
Do największych zalet należą łatwe podłączenie i konfiguracja — prawie wszystko odbywa się automatycznie. Nie ma też problemów ze zdalnym dostępem przez internet ze smartfona.

Jeśli jednak porównać tę kamerę z inną, na przykład z Hikvision DS-2CD2042WD-I, która należy do tego samego przedziału cenowego (70 za testowaną i 76–77 za Hikvision), ma matrycę tej samej wielkości, obiektyw o takiej samej ogniskowej i podobną rozdzielczość (2560 x 1440 wobec 2688 x 1520 w Hikvision), wnioski będą nieco inne.
Ogólna jakość obrazu w Hikvision jest lepsza, ale jeśli spojrzeć na zdjęcie z testu rozdzielczości powyżej, Hikvision niespodziewanie wypada gorzej, mimo że ma nie tylko matrycę o wyższej rozdzielczości, lecz także ustawiony strumień 16 Mbit wobec 8 Mbit w testowanej kamerze. Przy statycznym obrazie różnica nie jest jednak tak widoczna.
Ponadto Hikvision przy maksymalnej rozdzielczości oferuje tylko 20 kl./s, a testowana kamera 25/30.

W porównaniu tych dwóch kamer Reolink RLC-410WS ma po swojej stronie mikrofon, WiFi, wbudowaną kartę pamięci, wygodne oprogramowanie i całkiem dobrą ostrość obrazu.

Zaletami Hikvision są PoE, popularność produktów tego producenta, bardziej nasycony obraz i wierniejsze odwzorowanie kolorów, możliwość ustawienia maksymalnego strumienia 16 Mbit, bardziej renomowana marka i wsparcie techniczne.

Ogólnie zaliczyłbym tę kamerę do sprzętu „domowego”, gdy trzeba szybko ją zamontować, uzyskać całkiem dobry obraz i zapewnić niewykwalifikowanemu użytkownikowi wygodny dostęp ze smartfona, w tym możliwość zdalnego podglądu i odsłuchu.

Z tego, co wiem, przez najbliższe dwa dni będzie wyprzedaż i kamera będzie kosztować 70 dolarów. Sprzedawca ma kupon 3/80, może się przydać. Cena bazowa kamery w chwili zamówienia wynosiła około 77, czyli tyle samo co DS-2CD2042WD-I.

To wszystko z mojej strony. Jak zawsze, chętnie odpowiem na pytania.