Kilka wariantów przewodów wielożyłowych w izolacji silikonowej

Niedawno kupiłem dwa rodzaje przewodów w izolacji silikonowej o przekroju 8 i 12 AWG. Nie planowałem o nich pisać, ale tak mi się spodobały, że postanowiłem jednak skrobnąć krótką recenzję.

Historia zakupu jest dość nietypowa. Na koncie BGpay w Banggood od dawna leżało trochę pieniędzy. Najpierw chciałem kupić coś innego, ale nagle okazało się, że opcja „dopłaty” wymaga wpłacenia dodatkowo co najmniej 100 dolarów. Musiałem więc dobrać jakiś towar, żeby pieniądze się nie zmarnowały. Ponieważ stopniowo buduję dwie obciążenia elektroniczne, postanowiłem kupić do nich przewody zasilające. A może nie do nich, tylko do zasilaczy — nie ma to większego znaczenia.

Były też inne, korzystniejsze dla mnie oferty, ale brakowało dosłownie kilku centów. Dziś pokażę wszystko, co udało mi się wybrać.
Dostawa do nas jest płatna, ale koszt wysyłki dwóch ofert nie sumuje się. Do Rosji podobno wysyłają za darmo. Mnie wszystko kosztowało 12,61 USD.
Banggood naprawdę mnie przy tym zaskoczył: zamówienie złożyłem 14 grudnia, a po 10 dniach paczka była już u mnie w domu.




Zacznę od przewodu o przekroju 12 AWG, czyli po naszemu 3,3 mm². Ogólnie bardzo nie lubię amerykańskiego systemu oznaczania przekroju przewodów, w którym wszystko jest „na opak” i zamiast pola przekroju liczy się liczbę przeciągnięć przez ciągadło. W przypadku przewodów wielożyłowych podaje się jednak łączny przekrój wszystkich żył w kablu.

Sprzedawany jest w postaci dwóch odcinków, czarnego i czerwonego, po metr każdy. Zapakowano je w schludny woreczek z oznaczeniem. Cena bez dostawy to 4,49 USD — link.
W tej samej ofercie dostępne są warianty od 12 do 20 AWG.


Długość wynosi nieco ponad metr, czerwony odcinek jest dłuższy, a średnica z izolacją to 4,6 mm. Oznaczenie podaje tylko przekrój i maksymalną temperaturę 200 stopni. Przewód jest bardzo miękki.


Żył jest dużo, są splecione w jeden pęk i dość sztywne — próbują nawet sprężynować.


Rezystancja metrowych odcinków wynosi około 5 mΩ, czyli odpowiednio 5 Ω na kilometr.


Drugi przewód jest grubszy: 8 AWG, czyli około 8,4 mm². W tej ofercie również sprzedawane są dwa odcinki w różnych kolorach, po metr każdy, ale oczywiście kosztuje już więcej: 7,32 USD za zestaw 1+1 m — link.
Na stronie dostępne są też inne przekroje, a wybór jest większy — od 8 do 30 AWG.

Tutaj jest już tylko woreczek z kodem kreskowym.


Długość wynosi praktycznie dokładnie 1 metr, choć nie prostowałem przewodu zbyt dokładnie. Średnica z izolacją to 6,6 mm.
Oznaczenia są takie same jak w poprzednim przypadku: przekrój i temperatura. Końcówki żył na przekroju wyglądały na lekko utlenione.


Żył jest tu jeszcze więcej. Są splecione w dwa pęki, tak zwany „rdzeń” i „powłokę”. Najpewniej skręcono je w przeciwnych kierunkach, żeby kabel mniej się skręcał.
Kabel jest również bardzo miękki, a biorąc pod uwagę jego przekrój — wręcz wyjątkowo miękki. Żyły są jednak dość sztywne. Zacząłem się nawet zastanawiać, czy to na pewno miedź. Poza tym podczas zdejmowania izolacji nożem z 8 końców nie przeciąłem ani jednej żyły.


Zmierzona rezystancja metrowych odcinków (a dokładniej 99 cm) wynosi około 2 mΩ, czyli 2 Ω na kilometr.


Rezystancja.
Pomiar rezystancji kabli wielożyłowych, zwłaszcza bardzo miękkich, nie jest zbyt wygodny, dlatego na wszelki wypadek sprawdziłem ją ponownie, podłączając przewód do źródła prądu i mierząc spadek napięcia na nim.
W ten sposób uzyskałem rezystancję 5,1 mΩ dla przewodu 12 AWG i 2,25 mΩ dla przewodu 8 AWG.


Podsumowując, w obu metodach pomiaru uzyskałem 5–5,1 mΩ dla 12 AWG i 2–2,25 mΩ dla 8 AWG. Spójrzmy na tabelę: przewody o takim samym przekroju powinny mieć rezystancję 5,21 i 2,06 Ω na kilometr, czyli odpowiednio mΩ na metr.

Co do rezystancji — nie mam zastrzeżeń, wszystko się zgadza.


Izolacja.
Przeprowadziłem dwa testy. Najpierw włożyłem przewody do zamrażarki na 7 godzin. Temperatura (zmierzona) wynosiła −18 stopni. Po wyjęciu nie zauważyłem różnicy w elastyczności w porównaniu z temperaturą pokojową. Może jakaś była, ale subiektywnie przewód zachowywał się tak samo. Nie wymyśliłem, jak pokazać to na zdjęciu.

Sprawdzenie reakcji na wysoką temperaturę było prostsze. Wziąłem lutownicę ustawioną na 340 stopni (akurat taką temperaturę miałem ustawioną), naciągnąłem na grot kawałki izolacji i podgrzewałem je przez około 10 minut.


Jedyna różnica w porównaniu z kawałkami, których nie podgrzewałem, to resztki kalafonii i lutu, które dostały się do środka izolacji z grota. No, może jeszcze trochę ściemniały. Mimo że temperatura była niemal dwa razy wyższa od deklarowanej, izolacja pozostała tak samo miękka.


Żeby rozwiać wątpliwości co do materiału żył, sprawdziłem je magnesem — oba przewody w ogóle nie są magnetyczne.


Podsumowując, mamy dwa przewody, które mają:
1. Rezystancję zgodną z tabelą
2. Izolację, która nie topi się od lutownicy
3. Nie twardnieją na mrozie
4. Są miękkie, nawet jak na całkiem spory przekrój.
5. Żyły, które nie są magnetyczne.

Dla mnie to wszystko było wręcz zaskakujące, jak w tym dowcipie: wiem, że mnie oszukują, ale nie mogę zrozumieć, gdzie...

Ogólnie polecam te przewody, jeśli cena wam odpowiada. Szukałem ich na AliExpress — są, ale dla Rosjan taniej wychodziło kupić je w Banggood, bo wysyłka była darmowa. Dla Ukrainy cena wychodziła mniej więcej tak samo, dla pozostałych krajów nie sprawdzałem.

Była też oferta wygodniejsza dla mnie, ale niestety przekraczała mój budżet dosłownie o kilka centów. O ile dobrze pamiętam, były tam odcinki 12AWG po 1.5m.
Podczas poszukiwań trafiały się oferty z przewodami w jednym kolorze. Co ciekawe, przewód z czarną izolacją był droższy...

Na dziś to wszystko, mam nadzieję, że było przydatne.