Kamera 4 MP DS-2CD2042WD-I i odświeżona wersja mojej ulubionej DS-2CD2032F-I w jednej recenzji

Moi stali czytelnicy wiedzą, że zajmuję się systemami monitoringu wizyjnego.
Nie mogłem więc przejść obojętnie obok nowej kamery 4 MP i kiedy zamawiałem kolejne, dobrze mi znane DS-2CD2032, kupiłem też jedną do testów.
Ponieważ jednak DS-2CD2032 jest teraz dostępna w zaktualizowanej wersji i nosi nazwę DS-2CD2032F-I, postanowiłem połączyć oba tematy i napisać dwie recenzje w jednej.
Zapraszam więc do dalszej części tych, których interesują komponenty do porządnych systemów monitoringu wizyjnego.

Recenzja będzie częściowo utrzymana w formie porównania, zwłaszcza że początkowo sądziłem, iż kamery różnią się tylko rozdzielczością. W rzeczywistości okazało się to znacznie bardziej skomplikowane.
Tym ciekawiej.

Kamera 3 MP w poprzedniej wersji pojawia się jeszcze w dwóch recenzjach.
Pierwsza dotyczy samej kamery, a w drugiej opisuję sposób jej zastosowania.

Jak już kiedyś pisałem, nie recenzuję tanich chińskich kamer monitoringu nie dlatego, że nikt mi ich nie oferuje — wręcz przeciwnie, proponowano mi je już kilka razy. Po prostu mnie nie interesują.
Tanie chińskie kamery mają swoją niszę: proste i tanie, samodzielnie zbudowane systemy monitoringu, w których obowiązuje zasada: ma być jak najtaniej.
Opisywane kamery do tej kategorii nie należą, choć są też modele wyraźnie droższe, stosowane jeszcze rzadziej.
Dlatego w większości profesjonalnych zastosowań używa się sprzętu ze średniej półki: Hikvision i ILDVR. Wyżej są Axis i Pelco, ale to już wtedy, gdy pieniędzy jest naprawdę dużo.
Prowadzę teraz rozmowy z producentem w sprawie udostępnienia sprzętu ILDVR do recenzji. Ponieważ kontaktuję się bezpośrednio z producentem, cały proces się przeciąga. Firma ta jest najbliższym konkurentem Hikvision.

Ale ILDVR to temat na inną recenzję (jeśli do niej dojdzie), a na razie przyjrzyjmy się temu, co właściwie kupiłem.

Kilka słów o zamówieniu.
Kamery kupiłem u tego samego sprzedawcy co poprzednio, ale tym razem trochę mnie zaskoczył: sklep nazywa się teraz Uscam, na stronach produktów wszędzie usunięto oryginalne nazwy kamer, a nawet na zdjęciach podglądowych widnieje nazwa Uscam. W adresie linku została jednak prawidłowa nazwa.
Napisałem do sprzedawcy: kupowałem już u was kamery, a teraz widzę nazwę, której nie znam. Chcę Hikvision — co mam zrobić?
Sprzedawca odpowiedział: proszę się nie martwić, będzie Hikvision, oryginał, wszystko w porządku. Tylko kamer DS-2CD2032 już nie ma, będą DS-2CD2032F-I.
No dobrze, pomyślałem, zaryzykuję, choć kupowałem już nie jedną ani nie dwie kamery.

Trzeba jednak przyznać, że dostawa jest długa, i to praktycznie za każdym razem.

Jak zwykle, zaczynamy od opakowania.
1. Proste opakowanie kamery 3 MP wcale mnie nie zdziwiło, ale kolorowe pudełko kamery 4 MP trochę mnie ucieszyło. Właśnie w takich pudełkach sprzedają kamery oficjalni dystrybutorzy.
A właściwie należałoby powiedzieć: sprzedawali, bo u nas również zaczęto już sprzedawać kamery w opakowaniach bez kolorowego nadruku.
2. W zestawie były naklejki informujące o monitoringu wizyjnym.
Ponieważ są po angielsku, to raczej miły dodatek niż coś przydatnego.
3-4, Opakowania i zawartość zestawów kamer są bardzo podobne, choć różnią się w kilku drobnych szczegółach.


Na wszystkich zdjęciach postaram się umieszczać kamerę 3 MP po lewej, a 4 MP po prawej.
Tak jest również tutaj.
Parametry deklarowane przez producenta są w przypadku obu kamer mniej więcej takie same, ale są też istotne różnice. Wymienię je.


Specyfikacja kamery DS-2CD2042WD-I. Parametry wersji 3 MP są podobne; różnice wymieniłem wyżej.




Tak wygląda zawartość pudełek z każdą z kamer. Na pierwszy rzut oka jest tego dużo, ale w rzeczywistości część rzeczy jest zbędna.


Wspólne dla obu kamer są mocowanie i zestaw hermetycznego przepustu kablowego.


Mocowanie można od razu wyrzucić, ale hermetyczny przepust jest bardzo przydatny.

1. Po lewej zestaw kamery 3 MP, po prawej kamery 4 MP.
2. Ciekawe, że na instrukcji do kamery 3 MP nie ma napisu Hikvision.
W zestawie były też płyty CD, ale nawet nie wiem, co na nich jest, bo od dawna korzystam z oprogramowania, które mam na służbowych pendrive'ach.
3. Do kamery 3 MP dołączono kluczyk — to chyba największa różnica w wyposażeniu kamer.
4. Kluczyk jest dwustronny, ale oba końce mają ten sam rozmiar i kształt — to sześciokątna gwiazdka z otworem.


Na początek opis kamery 3 MP DS-2CD2032F-I, kupionej przez ten link.

Pierwsza i najbardziej widoczna różnica z zewnątrz polega na tym, że przednia część obudowy jest teraz plastikowa. Wcześniej cała obudowa kamery, podobnie jak mocowanie, była aluminiowa.
Najpierw pomyślałem, że to podróbka, ale nie — oficjalni sprzedawcy oferują teraz kamery dokładnie w takiej wersji.
Druga różnica to duży „guz” na kablu zamiast małego, zgrabnego rozdzielacza.
Zrozumiałem, po co to zrobiono, dopiero po rozebraniu kamery. Opowiem o tym nieco później.


Z przodu prawie nic się nie zmieniło, choć są pewne różnice — najlepiej pokażę je na zdjęciu grupowym.
Podświetlenie jest takie samo jak wcześniej. Sterowanie nim jest „inteligentne”, tzn. nie tylko włącza się po zmroku, ale sterowany jest również filtr IR.
Można też programowo całkowicie wyłączyć podświetlenie albo przełączyć je w tryb „inteligentny”. W tym trybie można skonfigurować kamerę tak, by włączała podświetlenie, gdy nie jest jeszcze całkiem ciemno, albo nie włączała go, gdy zmierzch już zapada — czasem jest to potrzebne.


Z tyłu podano podstawowe parametry techniczne.
Najciekawsze jest to, że na pudełku podano pobór mocy 5 W, a na kamerze napisano 7 W.
Kamery mają obiektyw o ogniskowej 4 mm.


Kamera 4 MP DS-2CD2042WD-I, kupiona z tego linku.
Tutaj na razie wszystko po staremu — z zewnątrz kamera jest identyczna jak poprzednia wersja 3 MP.
Obudowa jest w całości aluminiowa.


Tutaj zasadniczo wszystko zgadza się z tym, co podano na pudełku. Warto jednak zaznaczyć, że przynajmniej tę kamerę (a może i poprzednią) można zamówić z obiektywem o ogniskowej 6 mm, ale standardowo jest wyposażona w obiektyw 4 mm.


Z przodu kamera nieco różni się od „zmodernizowanej” wersji kamery 3 MP, ale różnice wynikają głównie z konstrukcji przedniej części, a dokładniej z materiału, z którego ją wykonano.
Obręcz wokół okrągłej części obudowy zachodzi nieco bardziej na przód niż w poprzedniej wersji.
Z tyłu znajduje się standardowa śruba do podłączenia przewodu uziemiającego oraz przycisk resetowania.


Podobnie jak we wszystkich kamerach tego producenta, przegub „nóżki” ma nacięcia ułatwiające unieruchomienie, choć osobiście wolę nieco inne rozwiązanie konstrukcyjne.
Kamerę można obracać wokół osi, kierować w lewo i w prawo oraz pochylać w górę i w dół.
Po ustawieniu kamery w odpowiedniej pozycji uchwyt mocuje się dużą „nakrętką”, która również jest wykonana z aluminium i ma nacięcia od wewnątrz.


A oto porównanie przedniej części. Główna różnica to czarny daszek przeciwodblaskowy. W nowej wersji kamery 3 MP jest błyszczący i pokryty folią, natomiast w kamerze 4 MP (oraz starszych wersjach 3 MP) zastosowano matową plastikową wstawkę.


Porównanie wyglądu.

Z zewnątrz kamery są bardzo podobne. Różnią się długością o około 1–2 mm, ale nie uważam tego za istotne. Na obu kamerach podano nazwę producenta.


Wśród zmian na plus: podstawa uchwytu w kamerze 4 MP jest większa. Nie powiem, żeby była to istotna różnica, ale wygląda solidniej.
Pamiętam, że dawno temu były kamery z plastikowymi podstawami — łamały się na potęgę. Tutaj w obu wersjach zastosowano aluminium. Mam nadzieję, że ich „racjonalizatorzy” nie zaczną używać plastiku.


Jak widać, na kablu odświeżonej wersji kamery 3 MP znajduje się spory separator przewodów. To bardzo niewygodne rozwiązanie, ale jak się później okazało, ma też pewne zalety.
Całkiem możliwe, że nowa wersja kamery 4 MP będzie miała taki sam.


A tym, co wyraźnie odróżnia kamerę 3 MP od wersji 4 MP, jest dodatkowa klapka na spodzie. Właśnie do niej dołączono specjalny śrubokręt.


Pod klapką ukryto przycisk resetowania i gniazdo na kartę pamięci microSD.
Właśnie tę różnicę oznacza literka F w nazwie — DS-2CD2032F-I
Maksymalna obsługiwana pojemność to 128 GB.
W praktyce wygląda więc na to, że zaoszczędzono trochę na obudowie, a za te oszczędności dodano gniazdo karty pamięci. O ile dobrze rozumiem, wcześniejszych wersji tych kamer już nie będzie — dostępne będą tylko takie, z plastikiem i gniazdem na kartę pamięci. Właśnie to próbował mi przekazać sprzedawca, kiedy chciałem kupić od niego starą wersję, a on napisał, że teraz sprzedawane są już tylko modele z gniazdem na kartę pamięci.
Klapka jest dobrze zaprojektowana: w środku znajduje się gumowa uszczelka, a śruby są tak skonstruowane, że nie wypadają (za to naprawdę wielkie dzięki).
Wymiana jest zresztą trochę nierówna: metalowy przód i szczelny przycisk resetowania w zamian za gniazdo (procesor jest przecież ten sam) oraz zwykły przycisk, tyle że pod klapką.


No dobrze, wygląd mamy omówiony, pora przejść do tego, co najciekawsze — rozbiórki.
Rozbiórkę również podzielę na dwie części, odpowiednio do modeli kamer.



No i oczywiście test kamer. Poprzednim razem jakoś się za to nie zabrałem, ograniczyłem się tylko do zdjęć w domu, ale tym razem chcę je obejrzeć i porównać.
Na początek jednak kilka słów o oprogramowaniu.

A teraz będą slajdy testy :)

Widok z okna.








Zapadł zmrok, włączony jest tryb — noc




Te same warunki, tryb dzienny. Przy okazji, automatyka przełącza kamerę 4 MP w tryb nocny




Krótkie uzupełnienie.
Noc, oświetlenie uliczne wyłączone, wysokość 4. piętra, strumień 12 Mbit, 1/12.





No i testy zakończone, przynajmniej ich główna część.
Trudno wypisać wszystkie zalety i wady, dlatego postaram się opowiedzieć ogólnie.
Z moich obserwacji wynika, że kamera 4 MP pokazuje nieco lepszy obraz, ale trzeba wziąć pod uwagę, że ma też trochę większy kadr, dlatego różnica między 3,2 a 4 MP nie jest aż tak widoczna.

Kamera 4 MP ma wyraźnie szerszy kąt widzenia w poziomie i nieco węższy w pionie.
Bardzo podoba mi się praca kamery 4 MP w trybie nocnym — szumów jest wyraźnie mniej.

Podczas testów widziałem jednocześnie obraz z obu kamer w jednym oknie programu i szumy kamery 3 MP były bardzo widoczne (szczególnie w postaci pasów, ale to efekt działania wbudowanej redukcji szumów). Poszedłem nawet po inną kamerę, ale wynik był taki sam. To nie usterka, po prostu tak jest.

Kamera 3 MP ma teraz możliwość zapisu na kartę pamięci, ale jej obudowa jest gorsza. Każdy musi zdecydować, co jest dla niego ważniejsze. Jeśli kamera znajduje się w pomieszczeniu, plastik nie ma znaczenia. Jeśli jest na zewnątrz, może ją uszkodzić sopel spadający z dachu. Przynajmniej takie ryzyko istnieje.

W specyfikacji kamery 4 MP podano obsługę nowego wariantu kodeka — H264+, ale dekoder jeszcze go nie obsługuje, więc poczekamy na aktualizację oprogramowania.

Ogólnie obie kamery mi się podobają: 3 MP ze względu na cenę, 4 MP ze względu na lepszą matrycę. Ceny kamer mają zresztą tendencję spadkową. W chwili pisania recenzji kamera 4 MP kosztowała 125 dolarów, teraz sprzedawca nieco podniósł cenę. Podobnie jest z kamerami 3 MP — realna cena to około 80 dolarów, wystarczy poczekać na kolejną obniżkę.

Mam z góry małą prośbę: nie pytajcie mnie, którą kamerę FullHD za 20–30 dolarów lepiej wybrać. Nie znam odpowiedzi na to pytanie, bo w pracy używam nieco innych kamer, z których część pokazałem w tej recenzji.

Standardowe pytanie: czy kupiłbym te kamery ponownie? Zdecydowanie tak — już je kupowałem i będę kupował dalej.

Mam nadzieję, że informacje były przydatne i interesujące. Czekam na pytania i porady w komentarzach.