Przewody pomiarowe do multimetru + zestaw końcówek

Myślę, że niewiele się pomylę, jeśli powiem, że wielu osobom korzystającym z multimetrów prędzej czy później zdarzyło się kupić do nich przewody pomiarowe. Czasem robi się to, żeby wymienić stare, czasem poprawić parametry, a czasem zyskać dodatkową wygodę podczas pomiarów. Ja też postanowiłem nieco zwiększyć komfort korzystania z mojego głównego multimetru UT181A, dlatego dziś przyglądam się przewodom pomiarowym i zestawowi końcówek.


Dzisiejszy test będzie krótki, bo co tu opowiadać o tak znanym produkcie? Sam nie bardzo wiem, ale pomiary oczywiście będą — jakże mogłoby ich zabraknąć :)

Zapakowano je w gruby woreczek z zatrzaskiem.


W środku są przewody pomiarowe i trzy małe woreczki z końcówkami. Biorąc pod uwagę liczbę tych wszystkich drobiazgów, od razu powiem: zdecydowanie przydałoby się porządniejsze opakowanie, bo w obecnym trudno je przechowywać.


Zacznę od przewodów.
Mają 1.3 m długości i są bardzo miękkie. Izolacja przypomina silikonową, ale nie jest odporna na wysoką temperaturę — powyżej około 200-250 stopni zaczyna się topić.
Na przewodach nie ma żadnych oznaczeń. Deklarowane parametry: 600 V, 20 A.



1. Przewody pomiarowe są wykonane z twardej gumy. Można je wygiąć, jeśli użyje się siły, ale się nie łamią.
2. Jest nazwa producenta — Cleqee — oraz symbol podwójnej izolacji.
3. Osłony są wygodne. Ponieważ materiał przypomina gumę, nie ślizgają się w dłoni.
4. Same przewody nie mają końcówek pomiarowych, jest tylko gwint do ich zamocowania. Obok znajduje się oznaczenie CAT.II 1000V.
5. Wtyki do multimetru nie różnią się szczególnie od tych stosowanych w innych moich multimetrach. Niektóre wyglądają wręcz identycznie, jakby użyto tej samej formy. Oznaczenia: CAT.III 1000V oraz symbol podwójnej izolacji.
6. Wewnątrz końcówka styku jest izolowana, ale izolator jest czerwony w obu przewodach.


Przewody pomiarowe.
Przewody te są klasyfikowane pod względem bezpieczeństwa i otrzymują odpowiednie oznaczenia.
CAT II 600 V | napięcie udarowe 4000 V
CAT II 1000 V | napięcie udarowe 6000 V
CAT III 600 V | napięcie udarowe 6000 V
CAT III 1000 V | napięcie udarowe 8000 V
CAT IV 600 V | napięcie udarowe 8000 V
CAT IV 1000 V | napięcie udarowe 12000 V

Najczęściej spotyka się
CAT III 1000 V
CAT IV 600 V
Mimo oznaczenia 600 V drugi wariant jest bezpieczniejszy od pierwszego. W naszym przypadku przewody mają dwa oznaczenia: CAT.II 1000 V i CAT.III 1000 V. O ile dobrze rozumiem, należy kierować się niższą kategorią, więc w praktyce są bliższe CAT II 1000 V i przeznaczone do użytku domowego.
W internecie znalazłem obrazek wyjaśniający, gdzie stosuje się poszczególne kategorie.



Test byłby jednak niekompletny nie tylko bez pomiarów, ale też bez porównania z innymi wariantami, dlatego wziąłem jeszcze trzy zestawy przewodów. W porównaniu wzięły więc udział:
1. Przewody kupione w sklepie stacjonarnym, cena w chwili zakupu wynosiła około 10 dolarów, jeśli dobrze pamiętam.
2. Dołączone do multimetru UT-61E (nie ma ich na wspólnym zdjęciu).
3. Testowane.
4. Dołączone do multimetru UT-181A.


Kolejność odpowiada powyższej liście.
1. Z wyglądu różnią się tylko przewody od UT-61E — wyglądają wyraźnie skromniej.
2. Tutaj widać, że różnic jest w rzeczywistości więcej. Przewody kupione w sklepie stacjonarnym mają inną konstrukcję styków, a pozostałe również różnią się między sobą, choć znacznie mniej.
3. Część podłączana do multimetru też jest bardzo podobna. Wyróżniają się jedynie przewody od UT-61E.
4. Wszystkie poza przewodami od UT-61E mają dodatkową izolację. W tych kupionych w sklepie stacjonarnym wykonano ją prawidłowo — w różnych kolorach.


W dalszej kolejności planowałem zmierzyć rezystancję i w przybliżeniu obliczyć przekrój przewodów, ale kiedy zwinąłem je wszystkie razem, okazało się, że czarny koń testowane przewody są dłuższe od pozostałych o około 15 cm. Niespodzianka.


A teraz pomiary:
1. Testowane: 26.1 mΩ, obliczone parametry — AWG18, 0.83 mm²
2. Kupione w sklepie stacjonarnym: 37.5 mΩ, AWG20, 0.5 mm²
3. UT-61E: 40.5 mΩ, 0.55 mm²
4. UT-181A: 22.9 mΩ, 0.85 mm²

Widać, że najbardziej zbliżone do testowanych są przewody dołączone do UT-181A. Pozostałe wyraźnie odstają, a najgorzej wypadają te dołączone do UT-61E.


Z multimetrem współpracują świetnie, tutaj nie mam żadnych zastrzeżeń. Po prawej zestaw dołączony do miernika, po lewej ten, który omawiam.
Przy okazji: mój stary M890G ma otwory na przewody pomiarowe o innej średnicy, a te kupione do niego stacjonarnie musiałem przerabiać.



Same przewody pomiarowe raczej nie przydadzą się bez dodatkowych końcówek. W zestawie jest ich sporo i to właśnie między innymi z ich powodu go kupiłem, bo często potrzebuję raz krokodylka, a raz cienkiej sondy „igły”.


W zestawie są:
1. „Krokodylki”
2. Końcówki widełkowe
3. „Banany”
4. Zacisk do podłączania do cienkich styków i przewody do niego
5. Końcówki izolacyjne
6. Krótkie sondy
7. Długie sondy.


1. Fajnie, że w zestawie są dwie pary sond, ale przydałoby się, żeby obręcz przy gwincie nie była okrągła, tylko czworokątna albo przynajmniej owalna, żeby sondy nie turlały się po stole.
2. Odpowiednio długość całkowita i długość części roboczej.
3, 4. Nie mam zastrzeżeń ani do krótkich, ani do długich sond. Trzymają się świetnie i wygodnie się ich używa, ale resztki nadlewek na izolatorach od razu zdradzają, że to budżetowy zestaw.


Sondy testowe do podłączania do wyprowadzeń elementów. Jakoś nigdy wcześniej z takich nie korzystałem, będę się przyzwyczajać.


Przejściówki do podłączania do sond nie są przystosowane do wysokiego napięcia, szczególnie dotyczy to styków łączących je z samymi zaciskami testowymi.


Zaciski testowe działają: po naciśnięciu wysuwają się dwa haczyki, a po zwolnieniu mogą zaczepić się o cienki styk. Całość wygląda jednak dość lichutko, ale nie mam z czym porównać.


1. „Krokodylki”, końcówki widełkowe i „banany”.
2. Na „bananach” jest oznaczenie 30V. Mają sprężynujący element, dobrze się trzymają i jest w nich zapas miejsca na rozwarcie sprężyny.
3. Końcówki widełkowe i krokodylki wyglądają całkiem nieźle. Izolator pierwszych przypomina gumę, a drugich plastik. Nie ma żadnych oznaczeń.
4. Wymiary.


1. Mocowanie jest tak skonstruowane, że „banany” po prostu zakłada się na sondy. W założeniu powinno być wygodnie, ale…
2. Kiedy jednak zechcecie założyć jeszcze krokodylki, otrzymacie taką „kiełbasę”, z którą korzystanie jest bardzo niewygodne.
3. Z krokodylkami całość ma około 11 cm długości, nie licząc samej rękojeści sondy!
4. Jak się okazało, krokodylki są tak sztywne, że nawet żeby rozewrzeć je tak jak na zdjęciu, trzeba użyć sporej siły.


Znacznie bardziej podoba mi się konstrukcja krokodylków do sond Owen. Tam przykręca się je bezpośrednio do gwintowanej części sondy, co jest bardzo wygodne.


A tu dla porównania sondy dołączane do tanich modeli Fluke. Tak, nie mają nawet izolacji na końcach styków od strony miernika, a same wyglądają jeszcze prościej niż te dołączane do UT-61E.


Niestety, modułowa konstrukcja końcówek wpływa nie tylko na wygląd i wygodę użytkowania, ale też na parametry elektryczne.
Poniżej rezystancja, którą końcówki dodają do rezystancji samej sondy:
Banany — 1,8 mΩ.
Końcówki widełkowe — 3,34 mΩ
Krokodylki — 4,4 mΩ

Czyli jeśli jeden przewód z sondą ma rezystancję 26 mΩ, to dwa przewody z założonymi krokodylkami będą miały łącznie już 61 mΩ.


Czasem trzeba coś podłączyć krokodylkami, ale spójrzcie, czy to naprawdę może być wygodne?

Pytanie, które zawsze się pojawia: jak zachowują się na mrozie?
Po godzinie w zamrażarce przewód zrobił się sztywniejszy, ale nie stwardniał na kość. Być może dlatego, że są nowe, czyli mają jeszcze dużo plastyfikatora.
Przypomina mi się historia z sondami kupionymi stacjonarnie, pokazanymi wyżej. Kiedyś wezwano mnie z kolegą do naprawy panelu domofonowego i wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że na dworze było około -25–28 stopni. Sondy robiły się „drewniane” dosłownie po minucie na zewnątrz. W końcu musieliśmy podjechać samochodem jak najbliżej miejsca pracy i co jakiś czas je ogrzewać. Takimi „wypadami” naprawialiśmy sprzęt. Sondy z recenzowanego zestawu po wyjęciu z zamrażarki są wyraźnie bardziej miękkie, ale tam jest też trochę cieplej — około -18.




No i oczywiście krótkie podsumowanie.
Mam mieszane odczucia. Do przewodów i sond nie mam zastrzeżeń: rezystancja jest niska, kabel wygodny. Końcówki za to zupełnie mi się nie spodobały. „Bananom” ciągle grozi zsunięcie się z sondy, a z „wtykami widełkowymi” albo „krokodylkami” wychodzi już zupełna lipa — całość jest długa i zawodna.

Ogólnie przewody i sondy, a także „igły” oceniam może nie na 5 punktów, ale 4 są moim zdaniem w pełni uzasadnione. Pozostałe końcówki dostają 2 punkty.

A że recenzja to także okazja do dyskusji, przy okazji zapytam: może ktoś zna porządne, a przede wszystkim wygodne sondy do multimetru? Takie, do których można podpiąć choćby krokodylki i które nie zsuwają się przy pierwszym kichnięciu.

Na dziś to już wszystko, mam nadzieję, że było przydatne.