Przystawka TV Mecool M8S Plus L z układem S912

Dziś recenzuję kolejny TV box firmy Mecool, zbudowany na bazie dobrze znanego już SoC S912. W zasadzie nic nadzwyczajnego, gdyby nie lekkie uczucie déjà vu, które towarzyszyło mi podczas korzystania z tego TV boxa, a zwłaszcza podczas jego oględzin.
Dlaczego? Przeczytajcie recenzję, w której jak zawsze będą oględziny, rozbiórka, kilka testów i wnioski.



W ciągu ostatnich kilku lat niemal całkowicie ustało pojawianie się nowych SoC do TV boxów, dlatego producenci zajmują się głównie wymyślaniem nowych obudów i konfiguracji SoC/RAM/Flash/WiFi. Ten TV box nie jest wyjątkiem, bo w środku nie różni się szczególnie od swoich „braci”.
Pojawiały się informacje o Amlogic S922, ale nie trafił mi się jeszcze TV box z tym układem, choć bardzo chciałbym go przetestować.


Ale po kolei — na początek specyfikacja techniczna:
Procesor — Amlogic S912
Liczba rdzeni — 8
Układ graficzny — Mali-T820MP3
Pamięć RAM — 2 GB DDR3
Pamięć flash — 16 GB
WiFi: 2,4 GHz
Bluetooth: brak
LAN — brak
Złącza: 2x USB 2.0, HDMI, AV
System operacyjny — Android 7.1
Wymiary — 102 x 102 x 21 mm

Do kilku szczegółów specyfikacji technicznej pewnie jeszcze wrócę, ale już teraz powiem, że mocno mnie zdziwił brak WiFi 5 GHz i Bluetooth. W dzisiejszych czasach wygląda to już wręcz dziwnie.

Niedawno recenzowany Mecool KM8 był zapakowany w ładne, niemal prezentowe pudełko, a tutaj mamy bardzo budżetowe rozwiązanie — zwykłe kartonowe pudełko.


Zestaw również nie zawiera niczego niezwykłego. W jego skład wchodzą:
1. TV box Mecool M8S Plus L
2. Zasilacz
3. Pilot na podczerwień
4. Kabel HDMI
5. Instrukcja.


Instrukcja jest bardzo prosta, podłączenie pokazano na ilustracjach. Kabel również należy do budżetowej serii i jest dość cienki.
Pilot nie ma klawiatury numerycznej, ale przynajmniej wygląda schludnie. Mnie osobiście się spodobał.


Zasilacz z zewnątrz wygląda jak te dołączane do bardzo budżetowych modeli. Ponieważ nie było trudno go otworzyć, postanowiłem sprawdzić, co jest w środku.


Po otwarciu byłem nawet trochę zaskoczony. Ma nie tylko dławik na wyjściu, ale też filtr wejściowy, choć bez kondensatora przeciwzakłóceniowego.
Kondensator między stroną pierwotną a wtórną jest prawidłowego typu Y. Nieco nietypowe są za to kondensatory wyjściowe. Na ostatnim zdjęciu widać, że są dwa i jeden jest wyraźnie większy od drugiego, ale oba mają pojemność 470 µF i są przystosowane do tego samego napięcia 16 V. Można oczywiście powiedzieć, że być może są to kondensatory z różnych serii, ale mają też identyczne oznaczenia :)

W każdym razie zasilacza można używać — podczas pracy nagrzewa się niewiele i spełnia swoje zadanie.


Wygląd TV boxa jest bardzo prosty i nieskomplikowany: niewielkie, czarne, kwadratowe pudełko.


Jest bardzo kompaktowy. Już na tym etapie przypomniał mi jeden z modeli znanego chińskiego producenta.


Krawędzie obudowy są zaokrąglone, przez co urządzenie wydaje się cieńsze, niż jest w rzeczywistości.


Oto właśnie to, o czym pisałem na samym początku. Wygląda na to, że sława TV boxa Xiaomi, który już kiedyś skrytykowałem w jednej ze swoich recenzji, nie daje spokoju innym producentom. Mecool nie wymyślił nic lepszego niż po prostu go skopiować.
Tak jak w Xiaomi MiBox 3, nie ma tu przewodowej sieci lokalnej ani slotu na kartę pamięci. MiBox miał jednak Bluetooth, za to tutaj są dwa porty USB, choć oba w standardzie 2.0. Poza tym modele są do siebie bardzo podobne.


Na spodzie obudowy jest całkiem sporo otworów wentylacyjnych, ale tylko na spodzie — na górze ich nie ma. Nóżek właściwie też prawie nie ma, bo są częścią obudowy i radośnie ślizgają się po stole.


TV box otwiera się równie niewygodnie jak MiBox 3 — zatrzaski na całym obwodzie trzymają bardzo mocno.


W środku różnice są jednak większe niż na zewnątrz. Na przykład w MiBox 3 płytka zajmowała całą dostępną przestrzeń i była osłonięta metalowymi ekranami. Na dole widać odbiornik podczerwieni pilota i diodę zasilania. Świeci niezbyt jasno i nie przeszkadza — plus.


Odkręcamy dwie śrubki i wyjmujemy płytkę. Zwrócę uwagę, że wkręty są dwa, a otworów na nie cztery. Gdzie podziały się pozostałe dwa wkręty? Zagadka...


Układ chłodzenia również w większości skopiowano z MiBoxa. U góry obudowy znajduje się masywna stalowa płyta, na którą ciepło jest przekazywane przez termoprzewodzącą gumę o grubości 2 mm. W MiBoxie guma była jednak większa i odprowadzała ciepło nie bezpośrednio z procesora, lecz z metalowej osłony. Powiedziałbym więc, że chłodzenie w Mecoolu nie jest gorsze, a może nawet lepsze.


Ogólna jakość wykonania jest niezła, choć oczywiście antenę można było podłączyć przez złącze. W gruncie rzeczy nie ma to jednak większego znaczenia.


Wygląda na to, że na wejściu zasilania jest jakieś zabezpieczenie, ale nie liczyłbym na nie zbytnio.
Za to nie ma zabezpieczeń ani na HDMI, ani na USB, choć linie danych HDMI przechodzą przez zespoły rezystorów, a nie są podłączone bezpośrednio, jak robi się to najczęściej. Za złączem 3,5 mm tradycyjnie umieszczono przycisk resetowania.


Za zasilanie odpowiada nie specjalizowany wielokanałowy kontroler PWM, lecz pięć małych układów, z których cztery umieszczono obok siebie.


1. SoC S912
2. Pamięć RAM składa się z czterech układów firmy Micron: dwóch na górze płytki i dwóch na dole.
3. Pamięć flash Toshiba.
4. Moduł Wi-Fi S9082C. Nie znam go, ale chyba już kiedyś trafiłem na niego w jednym z boksów Mecoola.
5, 6. Stabilizatory PWM zasilania.



Po włączeniu TV boxa wyświetla się skromny ekran powitalny, żadnych prezentacji wideo nie będzie. Już na tym etapie trochę mnie jednak zdziwiło, że obraz jest wyświetlany w rozdzielczości 4K przy 30 Hz.


Pulpit wygląda znajomo, choć wprowadzono niewielkie zmiany, przynajmniej w kolorystyce.


Menu sterowania jest dostępne z poziomu pulpitu, ale jest uproszczone do granic możliwości. Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się tego.


W pierwszej zakładce konfiguruje się dostęp do sieci i VPN.
Druga zakładka zawiera ustawienia obrazu, dźwięku i funkcji CEC, która domyślnie jest wyłączona.
W trzeciej zakładce można wybrać język, ustawić czas i uzyskać dostęp do konta Google.


Ostatnia zakładka zawiera opcje aktualizacji systemu, informacje o systemie, przywracanie ustawień domyślnych i instrukcję.
O instrukcji powiem osobno: gdyby była po rosyjsku, bez wątpienia od razu dostałaby piątkę, ale niestety, mimo że jest bardzo szczegółowa, dostępna jest tylko po angielsku. Sam pomysł jest jednak niezły.


Jak wynikało z opisu, TV box ma 2 GB RAM-u i 16 GB pamięci flash, z czego na instalowanie programów dostępne jest około 12 GB.
Jak często wspominam w swoich recenzjach, obecnie konfiguracja 2/16 jest uznawana za najbardziej optymalną, przynajmniej moim zdaniem.


Choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że zainstalowano dużo programów, w rzeczywistości nie do końca tak jest. Napiszę o tym osobno w sekcji poświęconej preinstalowanemu oprogramowaniu.


CPU-Z nie dostarczył żadnych nowych informacji. Ten procesor jest znany już od około dwóch lat, dlatego ten zrzut ekranu zamieszczam raczej dla ogólnej orientacji.


Ponieważ ten procesor jest powszechnie znany, wyniki testów ukryję pod spoilerem, tym bardziej że i tak znajdą się w zbiorczej tabeli.


W przeciwieństwie do MiBoxa producent postanowił tu zaoszczędzić i zamontował jednopasmowy moduł Wi-Fi, co jest dość dziwne, choć droższy Mecool KM8 również miał jednopasmowe Wi-Fi. Z jednej strony można oczywiście powiedzieć, że routery obsługujące pasmo 5 GHz nie są jeszcze aż tak powszechne, ale różnica w cenie nie jest przecież na tyle duża, żeby na tym oszczędzać.

Sądząc po wynikach pierwszego testu, czułość jest przeciętna lub nieco poniżej przeciętnej.


Test szybkości transmisji danych również nie przyniósł żadnych szczególnych wyników, wszystko było niemal do przewidzenia:
1. Router w przeciwległym rogu dużego pokoju, brak bezpośredniej widoczności, prędkość 3,5–4,5 Mbit
2. 2–2,5 metra od routera – 45–50 Mbit
3. Około jednego metra od routera – 25–35 Mbit.

Przeprowadziłem testy cztery razy i za każdym razem wyniki były mniej więcej takie same. Optymalna odległość, aby uzyskać maksymalną szybkość transmisji danych, wynosi około 2–2,5 metra.


O programach nie ma specjalnie co pisać: jest Play market, oprogramowanie do obsługi Airplay i Miracast, przeglądarka itp. Nietypowe są chyba tylko preinstalowany MXpayer i rosyjski program – emulator IPTV. Można o nim poczytać tutaj.


Preinstalowana jest aplikacja YouTube, ale znajduje się ona niemal w każdym TV boxie.


YouTube działa normalnie. Większość sprawdzonych filmów nie zacinała się, odtwarzała płynnie i wyglądała dobrze, choć jeden czy dwa czasami lekko przycinały. Maksymalna rozdzielczość, w której działa YouTube, to 1080p; domyślnie filmy uruchamiały się najpierw w 720p.
Testy przeprowadziłem zarówno z filmami FullHD, jak i 4K. Podczas oglądania temperatura wynosiła około 75–77 stopni. Na zrzutach ekranu widać temperaturę do 80 stopni, ale wzrastała do tej wartości tylko wtedy, gdy robiłem same zrzuty – znany efekt. Tak czy inaczej, moim zdaniem to trochę za dużo.


Dodatkowo zainstalowano znany program TVcenter, bardziej znany jako Kodi. Ogólnie nie jest źle: filmy działają, choć oczywiście w porównaniu z YouTube jest więcej przycięć i nie wszystkie filmy się odtwarzają. W tym przypadku nie jest to jednak wina TV boxa, a raczej specyfika samego TVcenter.


Tutaj wyszła na jaw ciekawa rzecz. Już na początku narzekałem, że menu ustawień jest bardzo ubogie i nie ma dostępu do pełnych ustawień. Okazuje się, że dostęp do nich jest, ale można się tam dostać z… Kodi.
W TVcenter znajduje się standardowa ikona zębatki, która otwiera zwykłe menu ustawień. Można w nim zobaczyć i zrobić znacznie więcej niż w menu głównym. Stąd można też przejść do głównego (białego) menu.


Oprócz nietypowego dostępu do ustawień pojawił się problem z usuwaniem programów. Zwykle robię to z menu głównego, w sekcji zainstalowanych aplikacji, gdzie jest wszystko, ale tutaj w ogólnym menu ustawień tego nie ma. Okazało się, że programy można usuwać z poziomu menu aplikacji. Nic nadzwyczajnego, być może ktoś właśnie tak to robi, ale warto wiedzieć, że wszystko to opisano w instrukcji, której oczywiście nie przeczytałem w całości.



Alternatywne oprogramowanie.
Torrent TV nie chciał się zaktualizować i wyświetlał błąd. Ostatecznie udało mi się zobaczyć tylko kilka kanałów, ale w każdym przypadku odtwarzanie zatrzymywało się po 5–10 sekundach.


LOLTV! w ogóle odmówił wyświetlenia czegokolwiek i zapętlał buforowanie. Program został zaktualizowany do najnowszej wersji.


Sprawdziłem dużą liczbę plików wideo o różnych typach i formatach.
1024x768_h265_AC3.mkv
2560x1600_AAC .mp4
3840x2160_AAC .mp4
4096x2160_AAC .mp4
gopro-hero-3-be-avc-high@l5.1-4096x2160-12p-aac-2ch.mp4
GraysPeak8HDR_Dolby AC3.mp4
LG 4K Paris_AAC.mp4
LG 4K Story-of-Earth_AAC.mp4
LG_Chess_HDR.mp4
Philips_UHD_supershopdemo_1.mp4
samsung-note-3-3840x2160-high@l5.1-AAC-2ch-2.mp4
4K HD.Club Changhong-Furano-100mbps.mp4
Sony_4K_HDR_Camp.mp4
Ducks.Take.Off.720p.QHD.CRF24.x264-CtrlHD.mkv (20 Mbit)
Ducks.Take.Off.1080p.QHD.CRF25.x264-CtrlHD.mkv (108 Mbit)
Ducks.Take.Off.2160p.QHD.CRF25.x264-CtrlHD.mkv (243 Mbit)
4K HD.Club TCL-super_car-Part-1-HEVC.mp4
Colours Of Culture Bali (6K.3240p.x264).mkv

Ogólnie można powiedzieć, że wszystko działało normalnie. Nawet odtwarzanie dźwięku w formacie AC3 nie sprawiło problemów, ale nie obyło się bez „łyżki dziegciu”.
Ducks.Take.Off.2160p.QHD.CRF25.x264-CtrlHD.mkv (243 Mbit/s) – mocne przycięcia, niezależnie od tego, czy plik był odtwarzany z pendrive’a, czy z pamięci wewnętrznej. Film FullHD odtwarzał się za to znakomicie.
Sony_4K_HDR_Camp.mp4 – niewielkie gubienie klatek.
Colours Of Culture Bali (6K.3240p.x264).mkv – nie działa, ale w tym przypadku to normalne.



Sprawdziłem też odtwarzanie materiałów 4K 60 kl./s.
hdr demo 60fps wildlife video – 1920x1080
hdr demo 60fps wildlife video – 2560x1440
hdr demo 60fps wildlife video – 3840x2160
Peru HDR 60FPS – 1920x1080
Peru HDR 60FPS – 2560x1440
Peru HDR 60FPS – 3840x2160
Peru HDR 60FPS – 7680x4320

Niewielkie gubienie klatek było widoczne tylko w filmie Peru HDR 60FPS – 3840x2160. Nie zawsze odtwarzał się płynnie. Z kolei Peru HDR 60FPS – 7680x4320 w ogóle się nie uruchomił, ale i w tym przypadku to normalne.

Podczas tych i wymienionych wyżej testów temperatura procesora wahała się w granicach 60–67 stopni. Testy przeprowadziłem na wszystkich trzech preinstalowanych odtwarzaczach. Nie było różnicy ani w działaniu, ani w temperaturze.


Test pikseli FullHD nie sprawił problemów, ale w przypadku S912 zwykle wszystko działa bez zarzutu.


Po podłączeniu przystawki do mojego „emulatora telewizora” uzyskałem nieco inny efekt, niż się spodziewałem. Zacznijmy od funkcji CEC, czyli sterowania urządzeniem przez HDMI — tutaj wszystko działa prawidłowo. Sterowałem TV boxem za pomocą klawiatury podłączonej do „telewizora”, którego rolę pełnił inny TV box.
Rozdzielczość to już dziwna sprawa: maksymalnie udało mi się uzyskać 4K 30 Hz. Ponadto ten TV box nie obsługuje funkcji AFR, nie ma nawet takiego ustawienia, choć nawet tam, gdzie ono jest, najczęściej nie działa.


Porównanie wyników testów z innymi modelami TV boxów. Testowany TV box zaznaczyłem na żółto, modele z tym samym procesorem na pomarańczowo, a Xiaomi MiBox 3 na zielono. Ten ostatni najwyraźniej posłużył za swego rodzaju pierwowzór testowanego modelu.
Ogólnie mogę powiedzieć, że potencjał wydajnościowy jest, ale przeszkadza mu wyraźne przegrzewanie się.


Wnioski.
Można powiedzieć, że to „jeden z wielu” TV boxów. Pod względem wydajności mógłby być całkiem niezły i mógłby przewyższać swój „pierwowzór”, czyli Xiaomi MiBox 3, gdyby nie problemy z chłodzeniem. Pisałem wyżej, że oba TV boxy są bardzo podobne, mają nawet zbliżone wymiary obudowy i konstrukcję radiatora. Xiaomi MiBox 3 ma jednak słabszy procesor, któremu ten radiator wystarcza. Tutaj producent postanowił w pewnym sensie zrobić coś lepiej, ale wyszło jak zwykle...
Poza tym TV box jest bardzo podobny do swoich „braci” tej samej firmy Mecool. Menu ustawień jest trochę niewygodne, a w niektórych plikach wideo zdarza się niewielkie, choć mało zauważalne gubienie klatek. Nie udało mi się też uruchomić go w trybie 4K 60 Hz. To trochę dziwne, ale nie będę z całą pewnością twierdził, że obsługuje maksymalnie tylko 30 Hz. Raczej liczyłbym na bezproblemowe FullHD.
Brak szybkich interfejsów uniemożliwia też oglądanie materiałów 4K o wysokim bitrate. W praktyce trzeba będzie ograniczyć się do FullHD albo 4K z bitrate’em maksymalnie 80 Mbit/s.

A skoro mowa o interfejsach, rozczarowuje nie tyle brak przewodowego Ethernetu, ile brak Wi-Fi w paśmie 5 GHz. A brak Bluetootha jest już w ogóle dziwny.

Nie miałem problemów ze stabilnością działania. Podczas testów TV box samoczynnie uruchomił się ponownie tylko raz, przy próbie podłączenia zewnętrznego dysku twardego. Po ponownym uruchomieniu nadal sobie z nim nie radził, ale dysk pracował z prędkością 7200 obr./min.


Sklep udostępnił kupon GBM8SL1, z którym cena wyniesie 44,99 USD.

To już wszystko. Mam nadzieję, że recenzja była przydatna. Jak zawsze czekam na pytania i komentarze. Może ktoś poleci też sprawdzone programy do oglądania IPTV.