Jeszcze jeden zasilacz 12 V, tym razem 1 A.

W poprzednim omówieniu pomyliłem się, mówiąc, że w paczce były dwa produkty.
Dziś pokażę, co jeszcze do mnie dotarło. Ten zasilacz zamówiłem w konkretnym celu, ale napiszę o tym na końcu.
Recenzja będzie bardzo podobna do poprzedniej. Jeśli jesteście zainteresowani, zapraszam pod spód.

Jak napisałem we wstępie, zasilacz dotarł razem z pierwszym.
Nie tylko przyszedł w tej samej paczce — jak się zorientowałem, oba są też od tego samego producenta. Świadczą o tym wygląd, jakość wykonania (choć w tym zasilaczu jest nieco gorsza) i oznaczenia.
Poprzedni miał oznaczenie XK-2412DC, co oznacza 24 lub 12 V, czyli płytka występuje w dwóch wersjach: odpowiednio na 24 i 12 V.
Oznaczenie tego modelu to XK-1205DC, czyli taki zasilacz występuje w wersji na 12 lub 5 V. Zamówiłem wariant 12 V.

Parametry zasilacza.
Napięcie wejściowe: AC85-265V lub DC100-370V
Napięcie wyjściowe: DC 12V
Prąd wyjściowy: 1A (na stronie sklepu błędnie podano 1-2A)
Moc wyjściowa: 12 W.
W tytule obiecano też niskie tętnienia, ale to sprawdzimy osobno :)

Zgodnie z tradycją zacznę od opakowania. Zgodnie z tradycją schowam je pod spoilerem — nie ma tam nic szczególnie ciekawego, można spokojnie pominąć ten punkt.

Zasilacz jest naprawdę mały, niewiele większy od pudełka zapałek.
Wymiary: 62.5х31х23мм. Ostatni wymiar to wysokość; można ją zmniejszyć jeszcze o 1мм, bo mierzyłem razem z wyprowadzeniami transformatora, które nieco wystają.


Ten zasilacz ma filtr sieciowy i ogranicznik prądu rozruchowego, ale filtr jest okrojony — brakuje kondensatora filtrującego przed dławikiem.
Nie ma też złącza, są tylko dwa otwory w rozstawie 5мм.
Za to w tym zasilaczu kondensator w obwodzie zasilania kontrolera PWM ma pojemność 33мкФ, a nie 10 jak w poprzednim. To dobrze.


Z drugiej strony widać diodę wyjściową oraz kondensatory wyjściowe z dławikiem.
Nie przewidziano tu radiatorów, ale przy takiej mocy nie są one szczególnie potrzebne.
Zastosowano diodę 3 A, 100 V, model SR3100 — wszystko jak należy.


A oto pierwsza, i to poważna, uwaga.
Jako kondensator międzyuzwojeniowy zastosowano zwykły kondensator na 1 kV, a nie kondensator klasy Y1, który powinien być użyty w takim obwodzie.
Kondensatory Y1 stosuje się w takich obwodach ze względów bezpieczeństwa: w razie przebicia zawsze przechodzą w przerwę, ponieważ zwarcie w takim obwodzie może mieć poważne konsekwencje.
Zdecydowanie zalecam jego wymianę. Można go wylutować z dowolnego zasilacza impulsowego; pojemność nie jest szczególnie istotna, najważniejsza jest klasa kondensatora.


Tranzystor mocy „schował się” gdzieś w głębi płytki, między dławikiem wejściowym a transformatorem. Nie ma radiatora, a jego obudowa jest mała, ale o tym napiszę osobno.


Jak poprzednio, rysunek płytki z wymiarami i rozstawem otworów montażowych.


Płytka jest wykonana i zmontowana bardzo starannie, nie mam żadnych zastrzeżeń. Co więcej, producent zabezpieczył klejem nawet elementy SMD — widać to w miejscu przewidzianym na diodę wyjściową w obudowie SMD zamiast przewlekanej, a także przy innych elementach. Za to plus.
Płytka jest dwuwarstwowa, montaż dwustronny i dość gęsty; kilka rezystorów umieszczono nawet pod transformatorem.


Jako kontroler PWM zastosowano nieznany mi układ 63D39. Jego oznaczenie bardzo przypomina układ 63D12 z tej recenzji. O ile dobrze rozumiem, najbliższym odpowiednikiem jest FAN6862.
Rezystory, podobnie jak w poprzedniej recenzji, mają tolerancję nie gorszą niż 1%.


Na potrzeby eksperymentów postanowiłem jednak zamontować złącza śrubowe na wejściu i wyjściu płytki.
Na wejściu zastosowałem standardowe złącze 5 mm. Musiałem je co prawda trochę podpiłować przy dławiku, ale można je zamontować również bez tego (tak właśnie pokazano na zdjęciu).
Na wyjściu otwory mają rozstaw 3,75 mm, ale złącze się tam nie mieści — przeszkadza dławik wyjściowy.


Tak jak poprzednio, postanowiłem sprawdzić parametry zamontowanych kondensatorów.
Cóż, tutaj jest gorzej. Zastrzeżenia mam do ESR kondensatorów, bo ich pojemność i napięcie są w porządku.
Kondensatory mają pojemność 470 µF i napięcie 25 V. Pojemność jest odpowiednia — przyjmuje się 1000 µF na 1 A prądu wyjściowego.
ESR jest wyraźnie za wysokie i wynosi około 140 mΩ.


Zastrzeżenie dotyczące ESR odnosi się również do kondensatora wejściowego, choć w mniejszym stopniu. Za to pojemność jest świetna: 22 zamiast obliczonych 12 (dla 220 V) to bardzo dobry wynik.


Pierwsze próbne uruchomienie. Zasilacz wystartował bez problemu. Rozruch jest nieco opóźniony i trwa około 1,5–2 sekund. Winna jest zwiększona pojemność w obwodzie zasilania kontrolera PWM.


Opisując zamontowane elementy, zapomniałem podać, jaki tranzystor zastosowano.
Żeby to sprawdzić, musiałem go dosłownie wydłubać. Czego się nie robi dla nauki :)
Zamontowano tranzystor 2N60C firmy fairchild.
Tranzystor jest oczywiście trochę za słaby, ale eksperymenty wszystko pokażą.


Oczywiście przed rozpoczęciem eksperymentów narysowałem schemat.
Schemat przyda się nie tylko do samej recenzji, ale też pomoże tym, którzy kupią ten zasilacz — nigdy nie wiadomo, co się może przydarzyć. Poza tym przed testami warto wiedzieć, co robić, jeśli coś spali się podczas tortur :)


Tak jak poprzednio, przygotowałem do sprawdzenia różne rzeczy.
Lista prawie się nie różni od poprzedniej, zmieniły się tylko wartości rezystorów obciążających.
Do obciążenia użyłem:
Rezystor 27 Ω
Rezystor 15,3 Ω, złożony z trzech rezystorów 5,1 Ω połączonych szeregowo
Rezystor 10 Ω (dodałem go później)
Obciążenie pobierające 1 A, o którym mówiłem w recenzji testowania akumulatorów.




A oto porównanie dwóch zasilaczy. Pierwsze, co przyszło mi do głowy na widok tego zdjęcia, to słowa z wiersza Majakowskiego: „Przyszedł synek do tatusia” :))


Podsumowanie:
Zalety
Całkiem dobra jakość wykonania
Bardzo dobre parametry elektryczne
Zgodność z deklarowanymi parametrami, a nawet ich przekroczenie.
Cena — cóż, cena jak cena, trudno ocenić. Moim zdaniem jest rozsądna, przynajmniej jak na taką jakość.

Wady
Nieodpowiedni kondensator przeciwzakłóceniowy między uzwojeniami. Jest dość duży, ale tę wadę łatwo naprawić.
Kondensatory elektrolityczne na wyjściu mogłyby być lepszej jakości, choć ich pojemność jest w porządku.

Moja opinia: moim zdaniem to całkiem porządny zasilacz, choć maleńki. Tak, prąd jest śmiesznie mały — raczej nie zasili oświetlenia w kuchni, ale jakość jest całkiem niezła. Jako zasilacz wbudowany w jakieś urządzenie sprawdzi się z nawiązką.
Bardzo cieszą niskie tętnienia, ale mocno rozczarował mnie kondensator przeciwzakłóceniowy między uzwojeniami — koniecznie trzeba go wymienić. Na szczęście kosztuje grosze i można go znaleźć w każdym zasilaczu impulsowym. Wymiana jest równie trudna, co przylutowanie przewodów wejściowych i wyjściowych.

Zasilacz do recenzji udostępnił sklep banggood.

Myślę, że znajdą się osoby szukające podobnego zasilacza, a także po prostu zainteresowane budową takich urządzeń. Mam nadzieję, że moja recenzja im się przyda.
Jak zawsze, czekam na pytania i sugestie w komentarzach :)