Baza pomiarów: zasilacze

Działa z małymi, niewymagającymi obciążeniami, ale ma niższą moc niż deklarowana, zauważalne tętnienia i budzi obawy o bezpieczeństwo.

Budżetowy zasilacz z niskimi tętnieniami wysokiej częstotliwości, lecz zauważalnymi pikami niskiej częstotliwości i gorącym transformatorem przy pełnym obciążeniu.

Dobrze znosi nagrzewanie i działa stabilnie, ale przy maksymalnym prądzie tętnienia osiągają 800 mV.

Ten kompaktowy zasilacz osiąga około 7 A, ale autor zaleca około 6 A do pracy ciągłej; piki tętnień są bardzo duże.

Rzeczywista moc maksymalna to około 30 W, ciągła 20–25 W; tętnienia są średnie.

Dostarcza 3 A z niewielkim zapasem termicznym; próg zabezpieczenia jest wysoki, a ochrony termicznej brak.

Zabezpieczenie ustawiono prawidłowo i nagrzewanie nie budzi zastrzeżeń, ale tętnienia są duże.

Nagrzewanie ogranicza prąd ciągły do 3,5–4 A zamiast deklarowanych 6 A; tętnienia sięgają około 650 mV.

Starannie wykonany, lecz autor zaleca ograniczyć obciążenie do 75–80 W z powodu nagrzewania; tętnienia są duże.

Zabezpieczenie ustawiono prawidłowo, tętnienia i nagrzewanie są w normie; autor ocenia zasilacz 100 W jako całkiem przyzwoity.

Starannie zmontowany, ale rzeczywista moc to tylko około 60 W zamiast 120 W; przy 6 A się przegrzewa.

Przyzwoity, klasyczny zasilacz, choć próg zabezpieczenia jest wysoki, a tętnienia mogłyby być niższe.

Solidny zasilacz o typowych parametrach; autor zwraca uwagę jedynie na nieco zaniżoną pojemność kondensatora wejściowego.

Dobry zasilacz o niskich tętnieniach i temperaturze, wyższej sprawności oraz aktywnym PFC, lecz dość drogi.

Prosty zasilacz o niskich tętnieniach, ale warystor umieszczono przed bezpiecznikiem.

Przyzwoity zasilacz, z tętnieniami około 40 mV przy maksymalnym obciążeniu i umiarkowanym nagrzewaniem.

Tętnienia wynoszą 30 mV, ale transformator wyraźnie nagrzewa się przy obciążeniu znamionowym.

Zasilacz wykazał niskie tętnienia i dobry zapas termiczny, nawet przy przeciążeniu.

Ma zapas przy przeciążeniu, ale zastrzeżenia dotyczą tętnień i nagrzewania dławika.

Działa dobrze przy obciążeniu znamionowym i niemal 15% przeciążeniu, choć próg zabezpieczenia jest ustawiony zbyt wysoko.

Bardzo niskie tętnienia i zapas do pracy przy 360 W, choć dławik wyraźnie nagrzewa się przy przeciążeniu.

Tętnienia wynoszą około 40 mV, a zapas termiczny utrzymuje się nawet przy maksymalnej mocy.

Ma niskie tętnienia, ale przegrzewa się powyżej 1,5 A; autor ma też wątpliwości co do kondensatora wejściowego.

Uproszczona konstrukcja przegrzewa transformator przy 1,5 A; autor ocenia prąd ciągły na około 1 A.

Pracował przy 2 A bez przegrzewania; główną wadą są podwyższone tętnienia wysokiej częstotliwości.

Dobrze pracuje przy deklarowanych 3 A, z niskimi tętnieniami i umiarkowaną temperaturą; przy 3,5 A grzeje się transformator.

Ma niebezpieczny zwykły kondensator międzyuzwojeniowy, duże tętnienia i mocno nagrzewającą się diodę wyjściową.

Tętnienia są akceptowalne jak na budżetowy model, ale przy 2 A się przegrzewa; do pracy ciągłej lepiej ograniczyć się do 1,5 A.

Po poprawkach pracuje przy 3,2 A bez przegrzewania, z odpowiednim bezpieczeństwem i tętnieniami.

Wypada podobnie do wersji adapterowej: temperatury są w normie, a zasilacz radzi sobie z deklarowanymi 3 A.

Radzi sobie z 4 A i ma niskie tętnienia, choć zapas termiczny przy pełnym obciążeniu jest niewielki.

Pracuje przy 4,2 A z pewnym zapasem i niskimi tętnieniami; temperatury podzespołów pozostają akceptowalne.

Bardzo dobrze pracuje przy 5 A, z bardzo niskimi tętnieniami wysokiej częstotliwości i umiarkowaną temperaturą dzięki prostownikowi synchronicznemu.

Radzi sobie z 6 A z dużym zapasem termicznym; autor uważa, że technicznie mógłby dostarczyć 6,5 A.

Pracuje przy 8 A bez przegrzewania, z niskimi tętnieniami i bez zastrzeżeń autora.

Tętnienia są bardzo niskie, ale przy długotrwałej pracy z 10 A podzespoły się przegrzewają; autor zaleca 8–9 A.

Niezły zasilacz dostarcza do 15 W, choć przydałyby się niższy próg zabezpieczenia i filtr wyjściowy.

Ogólnie niezły, ale przegrzewanie diod ogranicza go do 4 A przy pracy ciągłej.

Bardzo niezły: bez trudu obsługuje 10 A przy małych tętnieniach, lecz do ciągłych 10 A potrzebuje mocniejszego dławika.

Niezły zasilacz 75 W, ale przy 100 W przegrzewa się dławik wyjściowy.

Rzeczywista moc to około 75% wartości znamionowej; przy pełnym obciążeniu przegrzewają się dławik i diody.

Przegrzewa się przy pełnej mocy; modernizacja jest nieopłacalna, a tętnienia są znaczne.

Bez trudu dostarcza 200 W przy małych tętnieniach i umiarkowanym nagrzewaniu, lecz wentylator i kondensatory wejściowe budzą zastrzeżenia.

Dobrze wykonany i chłodny w pracy, ale zabezpieczenie ogranicza moc ciągłą do około 75 W.

Dobrze wykonany i wydajny, ale autor ocenia jego realną moc ciągłą na około 150 W.

Dobry zasilacz z udanymi wynikami testów, ale autor uznaje około 250 W za jego realną moc ciągłą.

Kompaktowy zasilacz o uczciwej mocy i niskiej temperaturze pracy, lecz z mocno zawyżonym prądem zadziałania zabezpieczenia.

Osiąga deklarowaną moc i działa dobrze, ale ma znaczne tętnienia 100 Hz oraz zbyt niskonapięciowy kondensator wyjściowy.

Całkiem dobry zasilacz, ale autor zaleca ograniczyć długotrwałe obciążenie do 15 W.

Zasadniczo użyteczny, ale autor zwraca uwagę na niskie bezpieczeństwo elektryczne i przegrzewanie diod wyjściowych.

Całkiem dobry zasilacz o rzeczywistej mocy około 30 W, choć bez obciążenia tętnienia mocno skaczą.

Nie osiąga deklarowanych 48 W: transformator się przegrzewa, a autor uważa go raczej za model 36-watowy.

Stosunkowo dobry, ale autor ocenia jego rzeczywistą moc na najwyżej 60 W, być może około 50 W.

Stosunkowo dobry, ale autor twierdzi, że to w praktyce ten sam zasilacz 60 W, a nie pełne 72 W.

Autorowi zasilacze ogólnie się spodobały, ale model 60 W ma za małą pojemność wejściową, a elementy mocno się grzeją pod obciążeniem.

Model 100 W osiąga około 89% sprawności i spodobała się autorowi, choć tranzystor prostownika wyjściowego mocno się nagrzewa.

Model 150 W ma sprawność około 89%, lecz pod obciążeniem przegrzewają się snubber i tranzystory mocy.

Model 200 W osiągnął sprawność 90–91% i dobre temperatury, ale ma za małą pojemność wejściową i zauważalne tętnienia 100 Hz.

Jest starannie zmontowany, ale zabezpieczenie przeciążeniowe ustawiono za wysoko, a radiator niebezpiecznie zbliża się do ścieżek wysokiego napięcia.

Przyzwoity zasilacz z ciasno ustawionym zabezpieczeniem i zauważalnymi tętnieniami.

Przyzwoity zasilacz, ale tętnienia są duże; zabezpieczenie ustawiono na około 60–65 W.

Małe tętnienia i akceptowalne nagrzewanie przy 60 W, ale próg zabezpieczenia jest zdecydowanie za wysoki.

W praktyce ten sam model co 60 W: tętnienia są w normie, ale przy 75 W mocno się nagrzewa.

Dobre tętnienia i zabezpieczenie; w praktyce to solidny zasilacz o mocy około 100–110 W.

Małe tętnienia, ale w rzeczywistości jest to zasilacz 100–110 W, a nie pełne 120 W.

Niezawodny przy około 200–250 W; próg zabezpieczenia jest wysoki, ale tętnienia są małe.

W praktyce model 250 W: przy długotrwałym przeciążeniu włącza się zabezpieczenie termiczne, a tętnienia są akceptowalne.

Małe tętnienia i zabezpieczenie termiczne; autor ocenia realny długotrwały prąd na około 25 A.

Dobrze wykonany, kompaktowy zasilacz, ale bez chłodzenia przegrzewa się przy długiej pracy z prądem 6 A.

Wersja 24 V miała mniejsze tętnienia i pracowała długotrwale przy 4 A mimo znamionowych 3 A.

Ogólnie niezły, ale zabezpieczenie zadziała dopiero przy znacznie zawyżonym prądzie; autor zaleca nie przekraczać 2,5 A przy pracy ciągłej.

Może dostarczyć 4 A, ale autor zaleca ograniczyć prąd ciągły do około 3–3,5 A.

Podobny do modelu 1204, ale przy 5 A zespół diod osiąga 125°C; autor zaleca nie przekraczać 4 A przy pracy ciągłej.

Przegrzewa się już przy 4 A; autor uznaje go za zasilacz 3 A i odradza przeróbki.

Ogólnie akceptowalny, ale jego praktyczny prąd pracy to około 5 A; przy 6 A się przegrzewa.

Rzeczywisty prąd wyjściowy nie przekracza 6 A; tętnienia są niskie, ale przy 7 A mocno się przegrzewa.

Przy 1 A przegrzewa się dioda wyjściowa, choć autor uważa ją za wystarczającą przy mniejszym obciążeniu.

Może pracować ciągle przy 2 A, ale dioda wyjściowa mocno się nagrzewa; autor zaleca 1,7–1,8 A.

Długotrwale wytrzymuje 3,5 A przy umiarkowanej temperaturze i niskich tętnieniach; autor wskazuje problem bezpieczeństwa.

Z zapasem wytrzymuje znamionowe 4 A i testowe 4,5 A przy dobrych temperaturach, ale autor wskazuje problem bezpieczeństwa.

Dostarcza deklarowaną moc, z akceptowalnymi tętnieniami i stabilnością, ale ma niski poziom bezpieczeństwa elektrycznego.

Sprawność jest nieco wyższa niż w modelu 18 W; tętnienia uznano za akceptowalne, ale bezpieczeństwo elektryczne jest niskie.

Tętnienia są tolerowane, ale zasilacz generuje silne zakłócenia; autor go nie poleca.

Generuje silne zakłócenia i przegrzewa się przy długotrwałym obciążeniu znamionowym; autor go nie poleca.

Problemy dotyczą bezpieczeństwa, spadku napięcia i przegrzewania; autor ocenia praktyczną moc na około 36 W.

Tętnienia i bezpieczeństwo budzą zastrzeżenia, ale przy mniejszym obciążeniu model jest użyteczny; autor ocenia go na około 50 W.

Moc długotrwała wynosi najwyżej 45–50 W, ale autor odradza go głównie z powodu zakłóceń i niskiego bezpieczeństwa.

Zakłóceń nie ma, a tętnienia są akceptowalne, lecz autor zaleca ograniczyć obciążenie do 55–60 W ze względu na temperaturę i niskie bezpieczeństwo.

Autor chwali stabilność, sprawność i niskie tętnienia; poleca go przy rzeczywistej mocy 70–80 W.

Autorowi się podoba; stabilność, sprawność i tętnienia są podobne do HCF-100, lecz moc praktyczna to według niego 70–80 W.

Nadaje się do ciągłego obciążenia tylko na około 18–20 W; przy 2 A dioda nagrzewa się do niemal 120°C.

Lepszy zasilacz z elementami GaN; autor zaleca około 3,5–4 A przy pracy ciągłej.

Zasilacz zrobił dobre wrażenie pod obciążeniem, ale próg zabezpieczenia jest za wysoki, a kondensator naciska na pokrywę.

Wysokiej jakości zasilacz, który wytrzymuje 120% obciążenia, zapewniając niskie tętnienia i stabilne napięcie wyjściowe.

Zasilacz dobrze zniósł testy i nagrzewanie; autor zwraca uwagę jedynie na nietypowe tętnienia.

Autor chwali działanie i zapas termiczny; tętnienia są niewielkie mimo nietypowej składowej niskiej częstotliwości.

Autor poleca zasilacz, chwaląc wykonanie, tętnienia i temperatury; sprawność wynosi około 92%.

Bardzo dobry zasilacz, ale autor odradza przeciążanie go i zaleca obniżenie progu zabezpieczenia nadprądowego.

Model 300 W spodobał się autorowi: zabezpieczenie, temperatury i tętnienia były zadowalające.

Model 400 W dostarczył 410 W, ale mocno grzał się powyżej 32 A, a próg zabezpieczenia był źle ustawiony.

Dobrze zbudowany zasilacz o małych tętnieniach, ale zamiast deklarowanych 400 W oddaje 200–250 W.

Dobry zasilacz: przy 230 V dostarcza 130 W, ma prawidłowe temperatury i niskie tętnienia.

Przyzwoity zasilacz 80–85 W, ale nie osiąga deklarowanych 120 W; tętnienia są większe z powodu braku dławika wyjściowego.

Zasilacz ogólnie się spodobał, ale warystor jest przed bezpiecznikiem, a tętnienia są duże.

Radzi sobie z przeciążeniem, ale próg zadziałania zabezpieczenia jest ustawiony za wysoko.

Dobry zasilacz o niskich tętnieniach, prawidłowo ustawionym zabezpieczeniu i akceptowalnych temperaturach.

Niezły zasilacz z precyzyjnym zabezpieczeniem, choć transformator mocno się grzeje, a kondensator wejściowy jest za mały.

Dobrze zaprojektowany, z niskimi tętnieniami i niewielkim nagrzewaniem, choć jedna dioda wyjściowa mocno się grzeje.

Starannie wykonany, ale realnie nadaje się do około 100 W pracy ciągłej, a nie deklarowanych 400 W.

Dobrze wykonany, ale zapewnia około 200–240 W pracy ciągłej, znacznie mniej niż deklarowane 400 W.

Długo wytrzymuje niemal dwukrotnie większą moc, ale zabezpieczenie przeciążeniowe jest ustawione za wysoko, a tętnienia są duże.

Autor ocenił go najlepiej za małe tętnienia, zapas mocy i stabilną pracę przy długotrwałym obciążeniu.

Utrzymuje moc znamionową i stabilne napięcie, lecz pojemność wyjściowa jest mała, a tętnienia wysokie.

Uległ awarii podczas testu; autor krytykuje zbyt wysoki próg zabezpieczenia i małą pojemność wyjściową.

Działa niezawodnie przy około 60 W z wejściem 115 V lub 230 V, zapewniając akceptowalne tętnienia i temperaturę obudowy.

Tętnienia są małe, ale problemy z chłodzeniem ograniczają długotrwałą pracę do około 30–32 A.

To niezły zasilacz przy około 500–550 W, ale przegrzewa się przy 51 A i ma zauważalne tętnienia oraz spadek napięcia.

Zasilacz wytrzymał długą pracę przy 5 A, ale tętnienia są duże, a kondensatory wyjściowe mają napięcie znamionowe tylko 16 V.

Płytka wyraźnie nagrzała się przy 7 A; autor przypuszcza, że zalany moduł może pracować z prądem znamionowym.

Ogólnie jest niezły, ale przy maksymalnym obciążeniu tętnienia są duże, a pojemność wejściowa zbyt mała przy obniżonym napięciu sieci.

Niespodziewanie wytrzymał test do 265 W; autor uważa, że przy znamionowych 200 W powinien działać prawidłowo.

Autorowi spodobały się topologia i niskie tętnienia, ale płytka przegrzewała się przy maksymalnym obciążeniu bez zalewy.

Dobry zasilacz do około 200 W pracy ciągłej, ale przy 250 W przegrzewają się zespół diod i dławik.

Solidnie wykonany zasilacz z dobrymi wynikami, ale autor odradza ciągłe obciążenie powyżej 330 W.

Budżetowy zasilacz z dobrymi tętnieniami wysokiej częstotliwości i zapasem mocy, ale z zauważalnymi tętnieniami niskiej częstotliwości.

Budżetowy zasilacz o akceptowalnej temperaturze i sprawności, lecz z dużymi tętnieniami niskiej częstotliwości i za małą pojemnością wejściową.

Może dostarczyć około 216 W, ale prostownik wyjściowy i dławik mocno się grzeją, a tętnienia niskiej częstotliwości są duże.

Zasilacz miał małe tętnienia, pełną moc i zapas, choć jego kondensator wejściowy był podrobiony.

Zasilacz osiąga moc znamionową, ma małe tętnienia i zapas przy obniżonym napięciu wejściowym.

Autor docenił topologię i zabezpieczenie nadnapięciowe, ale uznał kondensator wejściowy za zbyt mały.

W praktyce to zasilacz o mocy 230–250 W; wadami są zbyt mały kondensator wejściowy i większe tętnienia.

Po modyfikacjach działa dobrze, osiąga sprawność 85–87% i ma niskie tętnienia wysokiej częstotliwości, ale ma wady.

Działa całkiem dobrze, ale akumulator kwasowo-ołowiowy nie ma ochrony przed nadmiernym rozładowaniem, więc bez płytki zabezpieczającej urządzenie nie jest zalecane.

Autorowi spodobała się nowa wersja; wyniki testów ocenił dobrze i poleca jej zakup.

Zasilacz przerobiono na potrzeby poprawniejszego ładowania; autor nie ocenia osobno samego zasilacza.

Zasilacz naprawiono i przerobiono na ładowarkę o prądzie około 25 A.

Zasilacz naprawiono i przerobiono na ładowarkę; po regulacji osiąga 24,7 A.

Trzeci zasilacz naprawiono i przerobiono; po regulacji prąd wynosił około 24,6–24,7 A.

Zasilacz dobrze radzi sobie z dużym obciążeniem, ale brzęczy i ma duże tętnienia.

Autor jest bardzo zadowolony z działania i wykonania, ale uważa, że zabezpieczenie termiczne reaguje zbyt późno.

Jakościowy zasilacz ze świetną stabilizacją, który wytrzymał długotrwałe obciążenie 6 A; autor zwrócił uwagę na kondensatory 16 V i tętnienia 100 Hz przy 4 A.

Kompaktowy zasilacz wykazał dobrą stabilność, niskie tętnienia i solidną pracę przy przeciążeniu.

Zasilacz pracuje stabilnie nawet przy dwukrotnym przeciążeniu, ale ma tanie zaciski i gorącą diodę wyjściową.

Zasilacz pewnie pracuje przy 360 W, ale wentylator jest głośny, a jeden tranzystor mocno się nagrzewa.

Naprawiony UPS działa, ale osiąga moc niższą od deklarowanej, przegrzewa się i ma inne wady.

Zasilacz opisany jako 240 W dostarczył tylko około 50 W i przegrzewał się.

Solidnie wykonany zasilacz o niskich tętnieniach, ale napięcie wyraźnie spada pod obciążeniem.

Sterownik wytrzymał podwyższone napięcie wejściowe i zwarcie; autor uważa tę metodę ochrony za realną.

Wspomniano drugi sterownik LRC-60 w wersji IP66, ale opisane testy dotyczą wersji IP20.

Zasilacz działa po naprawie, ale rozruch pod obciążeniem rezystancyjnym był niestabilny, a przyczyny awarii nie ustalono.

Po wymianie sterownika PWM zasilacz stabilnie pracuje przy obciążeniu do 2,5 A.

Autor zdecydowanie poleca zasilacz; stabilizacja była znakomita, a po przeróbce pracował pod obciążeniem i ładował akumulator.

Po naprawie utrzymuje parametry i wytrzymał obciążenie około 45 W, choć autor ma zastrzeżenia do konstrukcji.

Autor chwali świetne filtrowanie i brak zastrzeżeń do nagrzewania, ale ocenia, że zasilacz słabo nadaje się do przeróbki na UPS.

Zasilacz naprawiono i długo testowano przy 3,5 A; autor uważa go za niemal równoważny nowemu.

Zasilacz naprawiono i długo testowano przy 3,3 A; autor uważa go za niemal równoważny nowemu.

Po naprawie zasilacz bez problemu obsługiwał obciążenie do 7 A.

Po wymianie kondensatorów wytrzymał deklarowane 10 A, ale mocno się nagrzewał.

Oryginalny UPS słabo ładował akumulator; po przeróbce autor zwiększył moc do 85 W, a prąd ładowania do około 1,8 A.

Zasilacz działa, ale autor nie używałby go do laptopa bez przeróbek; po modyfikacji nadaje się do monitora.

Zasilacz dobrze zniósł długotrwałe przeciążenie, ale wadami były tętnienia, kondensatory i wygięta obudowa.

Kompaktowy zasilacz o dużej mocy i sprawności; autor zwraca uwagę na mały zakres regulacji i nagrzewanie transformatora.

Zasilacz wykazał małe tętnienia, dokładne napięcie i umiarkowane nagrzewanie, ale autor zwraca uwagę na wysoką cenę.

Dostarcza deklarowaną moc i stabilizuje napięcie, ale mocno się nagrzewa i jest drogi.

Po modyfikacji zasilacz jest stabilny, ale pełną moc wytrzymuje długotrwale tylko z wymuszonym chłodzeniem.

Kompaktowy zasilacz dobrze pracuje przy 6 W i wytrzymuje 9 W, ale brakuje mu bezpiecznika.

Zasilacz miał niskie tętnienia i dobrze radził sobie z przeciążeniem, ale oszczędzano na komponentach.

Zasilacz zapewnia deklarowane parametry i ma niskie tętnienia, ale jest nieporęczny, a kondensator mocno się nagrzewa.

Kompaktowy zasilacz o niskich tętnieniach i dużym zapasie mocy; autor zauważa nieprawidłowe działanie zabezpieczenia termicznego.

Zasilacz jest ogólnie niezły, ale do długotrwałej pracy z mocą znamionową wymaga chłodzenia.

Zasilacz własnej konstrukcji działał, lecz wymagał poprawek i początkowo źle znosił nagłe zmiany obciążenia.

Dołączony zasilacz LG wskazano jako źródło zasilania zegara; nie został osobno przetestowany ani oceniony.

Zasilacz wykazał dobrą stabilizację i niskie tętnienia; autor jest zadowolony z jakości, choć znalazł w środku śmieci.

Rozsądna alternatywa dla innych zasilaczy, ale transformator przegrzewa się przy długotrwałym obciążeniu 5 A.

Niezawodny przemysłowy zasilacz z zapasem mocy, ale z dużymi tętnieniami i wysokim poborem bez obciążenia.

Dobrze radzi sobie z obciążeniem i ma niskie tętnienia, ale pojemność wyjściowa jest mała i może być niekompatybilny z przetwornicą.

Zasilacz działa stabilnie, a oględziny ujawniły dobrej jakości podzespoły i zabezpieczenie przed przegrzaniem.

Zasilacz spełnia deklarowane parametry, a autor poleca jego używanie.

Dobrze stabilizuje prąd, mało się nagrzewa i wytrzymuje wysokie napięcie wejściowe, ale wolno startuje i ma zauważalne tętnienia prądu.

Dobrze stabilizuje prąd i wytrzymuje wysokie napięcie wejściowe, ale nagrzewa się o około 4°C bardziej niż pierwszy model i wolno startuje.

W teście porównawczym jego tętnienia prądu były dwukrotnie większe niż w LRC-60-1400.

Autor użył zasilacza Sanmim 12 V, 40 W w złożonym urządzeniu.

Zasilacz zapewnił dobrą stabilizację i niskie tętnienia; po rozgrzaniu może stale dostarczać około 5,5 A.

Niskie tętnienia i dobra stabilizacja, ale po rozgrzaniu zasilacz nie utrzymuje deklarowanych 2,5 A.

Ogólnie to niezły zasilacz, ale rezystory snubberów należy wymienić, a wentylator jest głośny.

Po modyfikacji prąd ładowania jest mniejszy, hałas prawie wyeliminowany, a moc wyjściowa sięga 170 W.

Solidnie wykonany i wydajny, ale piszczy, mocno się nagrzewa i ma duże tętnienia.

Zasilacz wykazał świetną stabilizację, niskie tętnienia i pewnie zniósł długotrwałe obciążenie do 150%.

Wszystkie pięć płytek działało stabilnie i spodobało się autorowi, ale jakość podzespołów i stan płytek były nierówne.

WX-DC2416 działa lepiej niż drugi egzemplarz i osiąga deklarowaną moc, ale moc ciągła wynosi najwyżej 150 W.

AC-DC2416 wykazał bardzo dziwne tętnienia, wyższą temperaturę i nieprawidłowy rezystor wyjściowy.

Działa, ale bez aktywnego chłodzenia nie należy długo pobierać ponad 150–160 W; tętnienia sięgają 650 mV.

Używany zasilacz wytrzymał 65 A, wykazując niskie tętnienia i dobre wyniki testów.

Po modyfikacji zasilacz jest użyteczny, ale snubbery się przegrzewają, wentylator jest głośny, a napięcie wyjściowe się zmienia.

Zasilacz wykazał się znakomitą stabilnością, nie przegrzewał się i miał akceptowalne tętnienia.

Zasilacz dobrze znosi przeciążenia i ma niewielkie tętnienia, ale pobiera około 2 W bez obciążenia.

Autor przerobił zasilacze z 50 V na 43,5 V i połączył je szeregowo; przy obciążeniu 150 W nagrzały się do 55 °C.

Ten kompaktowy, solidnie wykonany zasilacz z drugiej ręki wytrzymał 470 W, ale ma duże tętnienia i głośny wentylator.

Nie osiąga deklarowanej mocy, a aktywne chłodzenie nie chroni przed przegrzaniem.

Dostarcza deklarowane 120 W przy stabilnym napięciu, ale jakość wykonania i tętnienia są słabe.

Kompaktowy zasilacz o niskich tętnieniach i dobrej pracy przy przeciążeniu, ale zabezpieczenie nadmocowe ustawiono zbyt wysoko.

Starannie wykonany zasilacz z zabezpieczeniami i niskimi tętnieniami; autor wybrał go zamiast bezimiennych zamienników.

Zasilacz wykazał duży zapas mocy, niskie nagrzewanie i małe tętnienia; autor go poleca.

Kompaktowy zasilacz dobrze utrzymuje parametry, ma niskie tętnienia oraz zabezpieczenia przed przeciążeniem, zwarciem i przegrzaniem.

Działa i umiarkowanie się nagrzewa, ale tętnienia są duże, zabezpieczenie działa dziwnie, a prąd ledwo osiąga wartość znamionową.

Ten niedrogi zasilacz dobrze znosi obciążenie, ma niskie tętnienia i jest polecany przez autora.

Działa dobrze do 240 W, ale się przegrzewa; do długotrwałego obciążenia potrzebne są modyfikacje i wentylator.

Zasilacz o deklarowanych parametrach 12 V i 1 A autor uznał za złom.

Zasilacz jest dobrze wykonany, ale jego parametry są zawyżone; autor ocenia rzeczywistą moc ciągłą na około 50 W.

Autorowi zasilacz się spodobał: był stabilny, wytrzymał przeciążenie i osiągnął 55 °C przy 400 mA.

Tętnienia mieszczą się w specyfikacji, ale moc ciągła wynosi tylko około 200 W; 400 W jest dostępne krótkotrwale.

Autorowi spodobała się płytka: utrzymuje 12 V do 8 A, a z dodatkowym rezystorem SMD około 11 A.

Zasilacz dobrze stabilizuje napięcie i ma skuteczne zabezpieczenia, ale tętnienia przekraczają deklarowane wartości.

Wypadł lepiej niż HDR-60 dzięki mniejszym tętnieniom i większej mocy, ale znaleziono nieprzylutowany kondensator.

Dokładna stabilizacja, niska temperatura i skuteczne zabezpieczenia, choć autor wskazuje tętnienia i pewne wady konstrukcji.

Wykazał wysoką sprawność, niewielkie nagrzewanie i małe tętnienia, ale autor wskazał kilka zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa.

Zasilacz jest dobrze wykonany i wydajny, ale się przegrzewa; może stale dostarczać tylko 250–300 W.

Zasilacz wytrzymał długotrwałe obciążenie do 7,5 A bez chłodzenia, ale wystąpiły krótkie skoki tętnień do 175 mV.

Zasilacz przeszedł testy; autor pochwalił wykonanie i zabezpieczenia, ale zauważył, że transformator mocno się nagrzewa.

Zasilacz działa poprawnie pod obciążeniem, ale autorowi przeszkadza wtyczka z płaskimi bolcami.

Dobrze wykonany i pewnie znosi obciążenie, ale wyraźnie brzęczy, ma wysokie tętnienia i jest trudny w naprawie.

Dobrze stabilizuje napięcie i ma niskie tętnienia, ale przegrzewa się przy deklarowanym obciążeniu.

Autorowi się spodobał: zapewnia około 25 W ciągle i do 45–50 W krótkotrwale.

Utrzymuje napięcie do 0,9 A, ale przy długotrwałym przeciążeniu mocno się nagrzewa; autor ogólnie ocenia go jako całkiem dobry.

Długotrwale działa tylko przy około 4,5 A; prąd i moc są niższe od deklarowanych, a po rozgrzaniu pojawiają się silne tętnienia.

Działa całkiem dobrze do 2 A, ale od 2,5 A przegrzewa się i nie nadaje się do długotrwałej pracy.

Dostarczył 595 W w teście trwającym godzinę, ale autor uznaje 450–480 W za moc ciągłą i wskazuje przeciążone podzespoły.

Wytrzymał pełne obciążenie i uzyskał przyzwoitą sprawność, ale jakość wykonania i podzespołów jest słaba.

Zasilacz jest uproszczony i nie ma filtra sieciowego, ale podczas pracy się nie grzał i nie sprawiał problemów.

Przeszedł wszystkie testy, dobrze stabilizuje napięcie i niezbyt się nagrzewa, ale ma wady komponentów i izolacji.

Działa świetnie jako zasilacz i przełącznik zamka, ale ładowanie akumulatora i zabezpieczenie przed nadmiernym rozładowaniem wymagają poprawek.

Autor uznaje dołączony zasilacz za znośny, ale wskazuje, że nadaje się tylko do 6–8 W.

Przeciętny chiński zasilacz: przeszedł testy i ma niskie tętnienia, ale dobór podzespołów i jakość wykonania budzą zastrzeżenia.

Zasilacz ma poważne wady montażu i słabej jakości komponenty; tranzystor osiągnął 80 °C przy obciążeniu około 25%.

Zasilacz 5 V, 200 W miał bardzo niską jakość wykonania, a elementy mocy były źle zamocowane.

Dołączony zasilacz 5 V, 2 A mocno się nagrzewa; autor planuje go wymienić.

Dołączony zasilacz jest dobrze wykonany i ma filtr wejściowy oraz wyjściowy.

Dokładny, dobrze stabilizowany zasilacz o niskich tętnieniach; autorowi się spodobał mimo sztywnych przycisków i głośnego wentylatora.

Autor uważa zasilacz za całkiem dobry; podczas pracy jest ledwo ciepły.

Dołączonego zasilacza 12 V, do 5 A, nie udało się otworzyć; nie opisano jego testów.

Autor chwali konstrukcję Astec, ale podejrzewa zmianę oznaczeń i nie podaje pomiarów parametrów wyjściowych.

Budżetowy zasilacz bez filtra wejściowego i bezpiecznika; autorowi brakuje też filtrowania na wyjściu.

Transformator działa prawidłowo i przy pełnej mocy nagrzewa się do 52–55°C, ale zapas regulacji jest niewielki.

Zasilacz jest solidnie wykonany i prawie się nie nagrzewa, choć autor wymieniłby jego kondensatory wyjściowe na wysokonapięciowe.

Zasilacz ładuje tablet, ale autor zaleca jego wymianę ze względu na niską jakość.

Autor uważa dołączony zasilacz za całkiem dobry; przy pełnym obciążeniu był ledwie ciepły.

Zasilacz ma uproszczoną konstrukcję, ale jest wyposażony w porządny bezpiecznik.

Zasilacz został obejrzany; autor zauważył zbyt małą pojemność kondensatorów wejściowych i zalecił ich wymianę.

Autor wspomina te zasilacze jako źródło zasilania konstrukcji i opisuje ich modyfikacje, ale nie podaje końcowej oceny.

Zasilacz posłużył do testowania lutownicy; autor znalazł nieprawidłowo zamontowaną diodę.

Ten prosty zasilacz dostarczył trzykrotność deklarowanej mocy, zachowując stabilne napięcie i dopuszczalne tętnienia.

Spełnia deklarowane parametry, ale ma niewielki zapas mocy i nie ma bezpiecznika.

Działa świetnie przy obciążeniu znamionowym i ma najniższe tętnienia spośród testowanych zasilaczy.

Napięcie wyjściowe jest dość stabilne, ale tętnienia są zauważalne, a przy małym obciążeniu zasilacz piszczy.

Zasilacz dostarczył więcej niż deklarowana moc przy niskich tętnieniach, ale wymaga kilku modyfikacji.

Solidny zasilacz laboratoryjny o bardzo niskich tętnieniach i dobrych parametrach, mimo kilku drobnych wad.

Dostarcza moc znamionową przy dobrej stabilności i niskich tętnieniach, ale uległ awarii przy przeciążeniu.

Dobrze stabilizuje napięcie, ale dławik się przegrzewa, a tętnienia rosną przy maksymalnym prądzie.

Autor wspomina stary zasilacz używany przez lata, ale nie opisuje jego testów.

Solidnie wykonany zasilacz, ale przy maksymalnym obciążeniu przegrzewa się i ma duże tętnienia.

Wytrzymał obciążenie do 6 A i dobrze się chłodził, ale bez modyfikacji ma duże tętnienia i spadek napięcia.

Zasilacz stabilnie pracował przy deklarowanych 100 W i wytrzymał test blisko 120 W, ale ma zastrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa.

Działa poprawnie do około 1,5 A, ale przy większym obciążeniu napięcie spada i może zakłócać działanie niektórych ekranów dotykowych.

Dołączony zasilacz ma deklarowane 5 V i 2 A; nagrzewa się podczas pracy, ale się nie przegrzewa.

Autor ocenił dołączony zasilacz pozytywnie, chwaląc jego staranne wykonanie i dobrą jakość.

Zasilacz 5 V, 2 A lekko brzęczy, ale bez problemu uruchomił dysk 2,5 cala.

Kompaktowy zasilacz działał dobrze i miał niskie tętnienia, ale kondensator międzyuzwojeniowy należy wymienić.

Zasilacz wykazał dobrą stabilizację i zgodność z deklarowanymi parametrami; autorowi się spodobał.

Zasilacz wytrzymał obciążenie 47 W bez nadmiernego nagrzewania, ale napięcia mocno się wahają i trzeba było dodać dławik 12 V.

Działa, ale tętnienia są duże i nie nadaje się do pełnego obciążenia; autor zaleca ograniczenie prądu.

Zasilacz DIY zbudowano i przetestowano przy obciążeniu 1,5 A; nie podano końcowych wyników pomiarów.

Autor uznał zasilacz za całkiem przyzwoity, ale zwrócił uwagę na brak europejskiej wtyczki.

Zasilacz działa zadowalająco, ale autor odradza długotrwałą pracę przy 100% obciążenia.

Autor uważa zasilacz o deklarowanych parametrach 5 V i 500 mA za niskiej jakości.

Działa z przeciążeniem, ale autor uważa go za odpowiedni do niewielkich obciążeń.

Własny zasilacz uruchomił się bez regulacji i bez problemu przetrwał przypadkowe zwarcie.