Zasilacz Geekcreit 36V 180W, ciąg dalszy

Kiedy zaczynałem pisać tę recenzję, nie miałem pojęcia, w co to się przerodzi. W efekcie niechcący wyszła mi recenzja „dwa w jednym”, choć w gruncie rzeczy będzie mowa o tym samym zasilaczu.
Jak zwykle w recenzji będzie oględziny, schemat, testy, jeszcze więcej testów i wnioski.


Zupełnym przypadkiem trafiły w moje ręce dwa identyczne zasilacze z tego samego sklepu. Co więcej, w praktyce to ta sama oferta. Jakże się myliłem, sądząc, że recenzja będzie prosta i krótka...

Zacznę od tego, dlaczego zaliczam ten zasilacz do „popularnych”. Wiele lat temu opublikowałem dwie recenzje zasilaczy, które później stały się bardzo popularne. Chodzi o modele 12 V 6 A i 24 V 4 A.
Recenzowany zasilacz jest pozycjonowany jako mniej więcej dwa razy mocniejszy, a przy tym nadal stosunkowo niedrogi. Sklep co jakiś czas sprzedaje je po 9 dolarów.

Deklarowane parametry
Model: WX-DC2416
Zabezpieczenia: przeciwzwarciowe, nadprądowe, nadnapięciowe
Napięcie wejściowe AC: 110–240 V
Częstotliwość napięcia wejściowego: 50 Hz / 60 Hz
Napięcie wyjściowe: 36 V DC
Prąd wyjściowy: 5–6,5 A
Prąd przeciążenia: > 6,5 A
Moc wyjściowa: 180 W (maksymalnie 220 W)
Wymiary: 115 × 65 × 34 mm (zmierzone)



O tym, że to ten sam produkt, świadczy identyczny numer artykułu. Na zdjęciu w sklepie pokazano tylko jeden z nich, ale z opinii na stronie produktu wynika, że sklep wysyła je losowo, w proporcji 50/50.

Widać, że różnice są zauważalne już na etapie pakowania.


Opis może być miejscami nie do końca uporządkowany, bo „osobliwości” ujawniły się dopiero z czasem. Poza tym chciałem przygotować recenzję tylko jednego zasilacza, bo myślałem: przecież są identyczne...

Zacznę od tego, który pokazano na zdjęciu w sklepie.


Zasilacz z wyglądu bardzo przypomina „popularne” modele — zarówno pod względem układu elementów, jak i koloru płytki drukowanej.



1. Na wejściu znajduje się nie tylko filtr przeciwzakłóceniowy, ale też coś niemal niespotykanego w tego typu zasilaczach — warystor! Układ bardzo przypomina zasilacz z poprzedniej recenzji, ale w miejscu warystora był tam kondensator Y. Pojemność wejściowego kondensatora elektrolitycznego wynosi 100 µF, co przy mocy 180 W jest trochę za mało.
2. Jest też termistor NTC ograniczający prąd rozruchowy.
3. Kondensator Y między uzwojeniami ma pojemność 2,2 nF.
4. Wymiary transformatora również odpowiadają zasilaczowi 24 V 8 A i wynoszą 33 × 30 × 14 mm. Podobnie jak w tamtym modelu, uzwojenia nawinięto zwykłym przewodem o przyzwoitym przekroju, co przy takich prądach nie jest najlepszym rozwiązaniem.



1. Układ sterownika PWM — tutaj jest wręcz jakoś pusto.
2. Tranzystor w całkowicie izolowanej obudowie; pasty termoprzewodzącej brak, podobnie jak izolacji między radiatorem a płytką.
3. Na wyjściu są dwa równolegle połączone zespoły diod MBR20200.
4. Przy zacisku wyjściowym znajdują się kondensatory filtra wyjściowego 470 µF 50 V: dwa przed dławikiem i jeden za nim. Tak, tutaj nie „zapomniano” o dławiku wyjściowym.


Od spodu jest pusto, a cała płytka jest pokryta jakimiś smugami. Tak samo wygląda na zdjęciu w sklepie.


Drugi zasilacz wizualnie prawie nie różni się od pierwszego. Przy pobieżnym oglądzie można chyba zauważyć tylko inne zaciski.


Prawie wszystko wygląda tak samo jak w pierwszym. Różnice wyjaśnię dokładniej później, przy porównaniu.


Tutaj za to płytka jest bardzo czysta.


Wymiary płytki drukowanej i rozstaw otworów montażowych.


Płytka jest tylko nieznacznie większa niż w znanym wielu osobom zasilaczu 24 V 4 A i wyraźnie mniejsza niż w zasilaczu 300 W 36 V.


A teraz porównanie. Myślę, że będzie ciekawsze niż sam opis, zwłaszcza że sklep może sam zdecydować, który zasilacz wysłać.

Na początek nazwa — okazuje się, że ona też jest inna.
Po lewej AC-DC2416, po prawej WX-DC2416 (ten pokazano na stronie sklepu). Aby jeszcze łatwiej odróżnić te zasilacze, można kierować się naklejką na transformatorze. Ma ją ten egzemplarz, który pokazano w sklepie, więc bez naklejki będzie ten, który mogą wysłać.


Jak już pisałem, egzemplarz pokazany w sklepie ma zabrudzoną płytkę (po prawej), ale w rzeczywistości różni się też nieco prowadzenie ścieżek. W tym modelu ścieżki są szersze, a dodatkowo są pola miedzi do mocowania radiatora.


Od strony wejścia są całkowicie identyczne, różnią się natomiast po stronie wyjścia listwą zaciskową i rezystorem obciążającym, podłączonym równolegle do wyjścia. W
AC-DC2416 ma on wartość 1 kΩ, a w WX-DC2416 — 2,2 kΩ. O ile 2,2 kΩ to jeszcze całkiem rozsądna wartość przy 36 V, o tyle 1 kΩ to zdecydowanie za mało: wydziela się na nim 1,3 W, czyli bardzo dużo. Zamontowany rezystor nie jest przystosowany do takiej mocy, a jego wymiana jest bardzo niewygodna, bo znajduje się niemal pod radiatorem.


Transformatory i ich uzwojenia są całkowicie identyczne.


Dalej widać już poważniejsze różnice. Po lewej AC-DC2416, po prawej WX-DC2416.
1, 2. Różne sterowniki PWM: 1203P100 i 1200P60. Oba sterowniki wyprodukowała ta sama firma i należą do tej samej serii. Przy okazji rozbawił mnie transoptor z napisem shrap :)
3, 4. Tranzystory wysokonapięciowe tego samego typu — 20N60C3, ale w zwykłej i izolowanej obudowie.
5, 6. Identyczne zespoły diod wyjściowych, ale w pierwszym zamontowano je przez podkładkę termoprzewodzącą, a w drugim przez mikę. W obu przypadkach bez pasty.


Znalazłem też niewielkie różnice w wartości rezystora sprzężenia zwrotnego, więc już na tym etapie widać, że napięcia wyjściowe również będą się różnić. Schemat narysowałem, a elementy ponumerowałem zgodnie z płytką WX-DC2416, ponieważ na niej oznaczenia były nadrukowane. W nawiasach podano różnice dotyczące AC-DC2416.


Pierwszy test potwierdził moje przypuszczenia: WX-DC2416 ma niższe napięcie wyjściowe i pobiera mniej prądu bez obciążenia (rezystor na wyjściu 2,2 kΩ).


Dalej są testy zasilacza WX-DC2416, bo początkowo planowałem przetestować tylko ten model.
Zasilacz bez problemu dostarczył na wyjściu prąd 6 A, czyli wyraźnie więcej, niż deklarowano.


Sprawność początkowo mierzyłem tylko dla tego zasilacza, ale później postanowiłem dodać do tego samego wykresu również sprawność drugiego — AC-DC2416.


Standardowy test przeciążeniowy nieco mnie zaskoczył...
W opisie podano, że prąd przeciążenia przekracza 6,5 A. Z przyzwyczajenia spodziewałem się jednak, że chodzi o prąd zadziałania zabezpieczenia. W rzeczywistości sterownik reaguje na przeciążenie inaczej: wraz ze wzrostem prądu po prostu obniża napięcie wyjściowe. Nie wiem, jak wam, ale mnie osobiście taki rodzaj zabezpieczenia nie odpowiada.

Film musiałem przyspieszyć trzykrotnie, bo obciążenie nie potrafi szybko zwiększać prądu, a podczas testu musiałem pokazać szerszy niż zwykle zakres regulacji.


Oczywiście przeprowadziłem zarówno test nagrzewania, jak i stabilności termicznej.
Test zacząłem od prądu obciążenia 2,5 A, a następnie 5 A — po 20 minut na każdym etapie. Gdy zobaczyłem, że zasilacz pracuje całkiem normalnie, zwiększyłem prąd obciążenia do 6 A i grzałem go jeszcze przez 15 minut.
Przy okazji sprawdziłem, jak napięcie wyjściowe zasilacza zależy od temperatury:
4. Bez obciążenia, zasilacz prawie zimny
5. Po prawie godzinie nagrzewania, koniec ostatniego etapu przy prądzie 6 A
6. Bez obciążenia, zasilacz rozgrzany. Różnica wyniosła 120 mV, czyli dość dużo, choć jeszcze do zaakceptowania.


Temperatura po 20 minutach przy prądzie 2,5 A, następnie po kolejnych 20 minutach przy 5 A i 15 minutach przy 6 A.
Już przy prądzie 5 A temperatura niektórych elementów jest dość wysoka, ale zasilacz pracował normalnie.


Tak jak poprzednio, przy okazji mierzyłem temperaturę również pirometrem. Widać, że najgorętszym elementem był transformator. Test przeprowadziłem przy otwartym zasilaczu; po zamontowaniu go w obudowie trzeba będzie albo zmniejszyć moc, albo zamontować wentylator.


Jak pisałem, na wyjściu zasilacza znajduje się dławik ograniczający tętnienia, co pozytywnie wpłynęło na ich poziom.
1. Bez obciążenia na wyjściu występują tętnienia niskiej częstotliwości, ponieważ sterownik ma tryb „zielony”. Zasilacz jednak nie buczał ani nie brzęczał, a napięcie było bardzo stabilne.
2, 3, 4. Tętnienia przy prądach 2,5, 5 i 6 A. Nawet krótkie piki miały amplitudę zaledwie 200 mV, a większość tętnień była wyraźnie mniejsza — około 15 mV. Świetny wynik, choć naprawdę szkoda mi kondensatorów filtra umieszczonych przed dławikiem.
5, 6. Tętnienia niskiej częstotliwości przy prądzie 2.5 i 5 A. Tutaj wyraźnie daje o sobie znać mała pojemność kondensatora wejściowego, bo tętnienia 100 Hz wyniosły około 100 mV.


Na tej, w zasadzie dość pozytywnej, nucie chciałem zakończyć recenzję i przejść do wniosków, ale nie dawał mi spokoju drugi zasilacz — AC-DC2416. Właściwie spodziewałem się, że będzie zachowywał się dokładnie tak samo. No bo dlaczego miałoby być inaczej, skoro w środku jest w zasadzie to samo, poza drobnymi szczegółami.

Ostatecznie ta próba przerodziła się w niemal pełny zestaw testów.

Zacząłem od sprawdzenia prądu zadziałania zabezpieczenia wyjściowego, ale okazało się, że zasilacz wytrzymuje 9 A i wcale nie zamierza się poddać. Szczerze mówiąc, zrobiło się trochę nieswojo, bo zasilacz pracował przy niemal dwukrotnym przeciążeniu, a biorąc pod uwagę niezawodność chińskiego sprzętu, można było się spodziewać wszystkiego.


To już zupełnie mi nie odpowiadało, więc wylutowałem jeden z boczników — ten o rezystancji 0.47 Ω.


Ponieważ ten zasilacz początkowo nie obniżał napięcia, uznałem, że powinno zadziałać w nim progowe zabezpieczenie przeciążeniowe, a tę różnicę przypisałem zastosowaniu innych kontrolerów PWM.
Ale i tutaj mnie zaskoczył, bo również zaczął obniżać napięcie — po prostu próg zadziałania był nieco inny.


Pomiary tętnień postanowiłem wykonać już raczej dla porządku. Jak się okazało, nie bez powodu, bo pod tym względem zasilacze różnią się diametralnie. Żeby wykluczyć wpływ ograniczenia prądu, wlutowałem z powrotem rezystor pomiarowy prądu..
1. Bez obciążenia — mniej więcej tak jak w WX-DC2416
2, 3, 4. Pod obciążeniem tętnienia wyglądają wprawdzie podobnie, ale w rzeczywistości bardzo się różnią. Myślę, że zauważyliście pewne „opadanie horyzontu”.
5, 6. Widząc tak nietypowe zachowanie podczas pomiaru tętnień niskiej częstotliwości, zdziwiłem się jeszcze bardziej, bo wygląda to naprawdę niepokojąco. To już nie są nawet regularne tętnienia, tylko jakiś przypadkowy szum. Przebiegi dla prądów obciążenia 2.5 i 5 A.


Co więcej, objawiało się to również niestabilnością napięcia wyjściowego. Na przykład przy prądzie 2.5 A zmieniało się ono w zakresie 36.413–36.445 V, czyli wahania wynosiły 30 mV. Przy prądzie 5 A sytuacja się pogorszyła — napięcie wyjściowe „skakało” już o 70 mV.


Pomyślałem nawet, że może kondensator wejściowy jest uszkodzony. Sprawdziłem go miernikiem — okazało się, że jego pojemność jest niemal zgodna z deklarowaną. Tymczasem w WX-DC2416, który działa prawidłowo, jest zaniżona i wynosi 88 µF zamiast 100.


Poza tym zasilacz AC-DC2416 nagrzewał się mocniej. Podczas pomiarów sprawności i tętnień wyraźnie się rozgrzał: tranzystor osiągnął temperaturę około 92–94 stopni, a wyjściowe zespoły diodowe prawie 110. Owszem, przez pewien czas obciążałem zasilacz prądem rzędu 5–6 A, ale poprzedni nawet w takich warunkach działał wyraźnie lepiej.
Na zdjęciu widać, że transformator nie zdążył się jeszcze porządnie rozgrzać, a temperatura pozostałych elementów wynosi już około 100 stopni.


Okazało się też, że istnieje jeszcze inna wersja zasilacza o takich samych deklarowanych parametrach, ale zupełnie innym wyglądzie. Pokazał mi ją jeden z moich stałych czytelników.


A to znalazłem, szukając zdjęć podobnego zasilacza na AliExpress. Ciekawe, ile osób próbowało w ten sposób podłączyć swoje zasilacze i jak to się ostatecznie skończyło....


No i co tu powiedzieć. Jeśli chodzi o zasilacz WX-DC2416, to moim zdaniem ma więcej zalet niż wad. Działa, dostarcza deklarowaną moc, a nawet więcej, jest dość starannie zmontowany, ma filtr wejściowy i warystor. Jednak, jak wiele chińskich zasilaczy, ma zawyżone parametry — jego moc ciągła wynosi maksymalnie 150 W. Do tego kondensatory wyjściowe są tak zamontowane i mają takie parametry, że długo nie posłużą. Jeśli zależy nam na prawidłowej pracy, zdecydowanie trzeba je wymienić.

Drugi zasilacz, AC-DC2416, bardziej przypadł mi do gustu pod względem wyglądu — sprawia wrażenie staranniej wykonanego. Nie spodobała mi się jednak jego dziwna praca, a dokładniej bardzo nietypowe tętnienia na wyjściu. Ma też rezystor wyjściowy o niewłaściwej wartości, mocniej się nagrzewa i ma te same problemy z kondensatorami wyjściowymi.

Oba modele łączy dziwne działanie zabezpieczenia przeciążeniowego. Wygląda na to, że zaprojektowano je po prostu jako ograniczenie prądu w uzwojeniu pierwotnym transformatora. Takie rozwiązanie też się czasem spotyka, ale zwykle w zasilaczach małej mocy.
W przypadku WX-DC2416 zabezpieczenie nie pozwala przekroczyć mocy około 230 W, natomiast AC-DC2416, z fabrycznymi bocznikami, bez problemu doprowadziłem do 320 W — to już zdecydowanie przesada.
W obu zasilaczach spodobało mi się to, że uruchamiają się niemal natychmiast, czyli między podaniem napięcia na wejście a pojawieniem się go na wyjściu nie ma zauważalnej przerwy. Myślę, że będzie to istotne dla osób, które planują zasilać z niego taśmy LED.

Podsumowując, oba zasilacze mają swoje wady, ale jeśli wybierać między nimi, WX-DC2416 zdecydowanie wypada lepiej. Przynajmniej takie wnioski nasuwają mi się po testach egzemplarzy, które do mnie trafiły.


To już wszystko. Mam nadzieję, że było przydatne. Jak zawsze, chętnie odpowiem na pytania.