KingDian M280 – 120 GB, SSD w formacie mSATA

Jakiś czas temu zrobiłem recenzję dysku Netac N5M. Bardzo mi się wtedy spodobał, ale ponieważ zmieniły mi się plany i potrzebowałem go do innego komputera, musiałem kupić kolejny, tym razem o pojemności 120 GB.
Dalej jak zwykle: testy i wnioski.

Jeszcze w czerwcu pisałem, że kupiłem niewielki, bezwentylatorowy komputer na zastępstwo mojego miniserwera. Musiałem w nim użyć SSD Netac N5M, który był przeznaczony do zupełnie innego komputera.
Nie rozwiązało to jednak problemu, bo do dużego komputera nadal potrzebny był dodatkowy dysk. Planowałem przełożyć do niego SSD 240 GB, a do małego kupić dysk o pojemności 120 GB. Wystarczyłoby nawet 60 GB, ale wziąłem „na zapas”.

Wybierając dysk, chciałem kupić zwykły model 2,5-calowy, ale bardzo nie chciałem bawić się w kable, przejściówki i tym podobne, choć byłoby to tańsze.

W końcu kupiłem ten dysk, tym bardziej że akurat rozdawali kupony rabatowe -10%. Przy okazji kupiłem też jeszcze jedno urządzenie do nowego komputera (związane właśnie z „przeprowadzką”), ale o nim innym razem.
Ostatecznie dysk kosztował mnie około 38,5 dolara.

Zamówienie dotarło dość szybko. Sam dysk jest zapakowany w blister, a nie w pudełko, jak Netac N5M.


Format mSATA. Dyski w tym formacie są droższe od swoich 2,5-calowych „braci”, ale jeśli komputer ma odpowiednie gniazdo, jego wnętrze można zorganizować schludniej.


W przeciwieństwie do Netac N5M, tutaj w zestawie znalazłem parę małych śrubek. Miałem je już wprawdzie w komplecie z komputerem, ale to przydatny dodatek — śrubki są drobne i łatwo je zgubić.


Kilka zdjęć z bliska.




Na jednej stronie płytki sporo miejsca zajmują stabilizatory napięcia.


1. Kontroler — SM2256K-AB; w Netac był SM2246EN.
O ile dobrze zrozumiałem, ten kontroler jest stosunkowo nowy — został zapowiedziany około rok temu, w przeciwieństwie do SM2246EN, który ma już trzy lata. Jest przeznaczony do współpracy z pamięcią TLC NAND.


2. Pamięć flash składa się z czterech układów HTHA16S2T1-10. Próbowałem znaleźć informacje na ich temat, ale wszystkie linki prowadzą tylko do chińskich stron. W Netac wersja 120 GB ma pamięć Intela, a 240 GB — Samsunga. Po lewej widać diodę sygnalizującą aktywność dysku.
3. Pamięć RAM pochodzi od całkiem znanego producenta Nanya — NT5CB64M16FP-DH o pojemności 128 MB (1 Gb). Po prawej znajduje się przetwornica zasilająca, prawdopodobnie przeznaczona właśnie dla układu pamięci.
4. Przetwornice zasilające kontroler i pamięć flash.


Nie ma już tu nic szczególnego do oglądania, a układów scalonych nie planowałem wylutowywać, więc przejdę do testów wydajności. W większości będą one powtórzeniem testów z tej recenzji. W niektórych miejscach podam też wyniki z poprzedniego testu, żeby można je było porównać.

Dysk był oczywiście zupełnie pusty, więc jak zwykle trzeba było go najpierw „zapoznać” z moim komputerem.
Nie widzę sensu tworzyć partycji GPT, dlatego wybrałem MBR.


Dalej standardowa operacja formatowania.


W efekcie otrzymujemy całkiem standardowe 111 GB przestrzeni dyskowej.
Deklarowana pojemność to 120 000 000 000 bajtów, w moim przypadku wychodzi 111.79х1024х1024х1024=120 033 598 504


Dysk ma zerowe wartości odczytu, zapisu i czasu pracy.


Do licznika czasu pracy podchodzę zresztą sceptycznie. Na przykład zrobiłem zrzut ekranu dysku Netac 240 GB, który pracuje bez przerwy już od 2.5 miesiąca.


Testy zacznę od informacji z programu SSD-Z. Wydajność jest tu nieco wyższa niż w Netac 240 GB. Swoją drogą, dyski o większej pojemności zwykle osiągają wyższe prędkości, ale w tym przypadku widać odwrotny wynik.


No i jeszcze kilka testów SSD-Z.


Test HD Tune. Tak jak poprzednio, test przeprowadzono z rozmiarem bloku 8 MB.
Różnica mieści się w granicach błędu pomiaru. Jedyna różnica to prędkość szczytowa — w Netac wynosiła 325 MB/s.


W pozostałych testach wyniki są podobne, ale wydajność Netac przy zapisie sekwencyjnym jest wyższa i wynosi 414096 wobec 320126 w testowanym dysku.


A test AIDA naprawdę mnie zaskoczył.
Jeśli wyniki testu odczytu są całkiem przyzwoite, to w teście zapisu jest kompletna klapa. Przypomnę, że AIDA testuje zapis na nieprzydzielonym nośniku; przed testem trzy razy zapytano mnie, czy na pewno chcę kontynuować.
W tym teście Netac osiągnął średnią prędkość zapisu 440 MB/s i minimalną 369, a testowany dysk zaledwie 61 średnio i 53 minimalnie.
Od razu zaznaczę, że był to jedyny test prędkości zapisu tego dysku, w którym uzyskano tak niską wydajność.


Test AS SSD Benchmark wykazał zbliżoną prędkość odczytu i niższą prędkość zapisu niż w Netac. Na zrzucie ekranu testowany dysk jest po lewej stronie.


Jeszcze kilka testów różnego rodzaju.


Ten test uruchomiono dwa razy; na wykresie widać różnicę w wynikach.


Za to przy kopiowaniu za pomocą Windows różnica jest nawet na korzyść testowanego dysku.
Na zrzucie ekranu widać prędkość zapisu na dysk; odczyt odbywał się z dysku Samsung EVO 850 250 GB.
U góry testowany dysk, na dole Netac 240 GB.


Na koniec test bardziej znany większości czytelników — CrystalMark.
Test, podobnie jak poprzednio, przeprowadzono w trzech podejściach: najpierw standardowy test w wersji 3.0.3, potem wersja 5.1.2 oraz dwa warianty: 1 GB i 32 GB.
Pierwsza linia — testowany nośnik
Druga — Netac N5M
Trzecia — Samsung EVO 850 250 GB


Co można powiedzieć na koniec? Nośnik jest trochę „niesymetryczny”, tzn. w niektórych testach prędkość odczytu wyraźnie przewyższa prędkość zapisu. Z drugiej strony warto jednak zauważyć, że porównywałem go z nośnikiem o pojemności 240 GB, więc nie jest to do końca miarodajne.
Raczej nie używałbym go jako głównego dysku w komputerze do pracy, ale jako dysk systemowy mojego „miniserwera” sprawdzi się całkiem dobrze, tym bardziej że nie ma tam krytycznych danych. Dysk służy tylko do systemu i kilku programów, które można bez problemu przywrócić.

Na razie testowałem dysk w „dużym” komputerze, ale za kilka dni zamontuję go w docelowym miejscu pracy, gdzie będzie działał w trybie 24/7. Po pewnym czasie mogę opublikować statystyki pracy i informacje o jego stanie.

A teraz odpowiedź na pytanie, dlaczego nie kupić lokalnie, tylko w Chinach.
To proste: nośnik w formacie mSATA kosztuje u nas od 60 dolarów, czyli półtora raza więcej.
A jeśli poszukać w internecie kuponu rabatowego na 8%, można kupić go jeszcze taniej :)

Mam nadzieję, że recenzja była przydatna.