Zasilacz 9V-4A firmy VeriFone. Tym razem model AU1370933g.

Witam wszystkich ponownie i życzę dużo zdrowia. Tym razem będzie mowa o zasilaczu 9V-4A firmy VeriFone. Model AU1370933g.
Znalazłem ten zasilacz w pudłach. Wygląda jak nowy, nawet kabel jest fabrycznie zwinięty. Ten zasilacz jest już kompaktowy i ma 2-pinowe złącze. Porównanie z poprzednim modelem, ale w rzeczywistości jest naprawdę kompaktowy — na zdjęciu tego nie widać (jest zarówno krótszy, jak i niższy).



Parametry podano na zdjęciu.


Od razu powiem, że ten zasilacz nie jest już dla mnie. Jest świetny, ale lubię, gdy można go w miarę łatwo naprawić samodzielnie.
Tutaj są już drobne rezystory i trudno dostępne części zamienne. Lutowanie nie będzie przyjemnością. Kabel ma przekrój 16 AWG. Zdziwił mnie brak diody LED na obudowie (w zasilaczach VeriFone to rzadkość). Obudowę udało się rozebrać dość łatwo (nóż i młotek).
Co mamy na płytce — stosunkowo małe radiatory, szczególnie po stronie wyjściowej. Bezpiecznik 3,15 A. Warystor, kondensator X, dławik skompensowany. Kondensator elektrolityczny na wejściu 82uF/400V (18/25mm). Równolegle do niego zamontowano duży, wysokonapięciowy, niebieski kondensator ceramiczny. Nie rozpoznałem układu PWM. Tranzystor kluczujący K10A60D (600V/10A), zastosowano prostownik synchroniczny — tranzystor mdp1923 (100V, 69A).
Nie rozpoznałem kontrolera prostownika synchronicznego — prawdopodobnie MP6902DS. Na wyjściu są trzy kondensatory 680uF/16V. Widać tam też miejsce na diodę LED. Brak klasycznego dławika filtrującego. Dławik na rdzeniu pierścieniowym nie pełni funkcji filtra. Podobnie jak dławik skompensowany na wejściu, zastępuje ferrytowy koralik na kablu. Są dwa kondensatory Y. Nie do końca rozumiem, do czego służą niewlutowane rezystory przy dławiku skompensowanym (R9 i R11).





Moje uwagi dotyczące płytki: wyprowadzenie rezystora pomiarowego nie jest zaizolowane, a sam rezystor opierał się o radiator. Podobnie niebieski kondensator wysokonapięciowy. Bardzo mi się to nie podoba — drugi kondensator Y również dotyka radiatora. Być może brakuje dławika filtrującego.
Nie lubię współczesnego lutowania, więc przelutowałem wszystkie elementy zwykłym stopem POS61 i umyłem płytkę.
Czas sprawdzić, co to za prostownik synchroniczny. Złożyłem zasilacz i podłączyłem obciążenie, ustawiając prąd na 4,2 A. Zostawiłem go na godzinę. Miałem sprawdzić temperaturę, ale okazało się to zupełnie niepotrzebne. Wszystko jest tylko lekko ciepłe, wszystkie elementy. Palec nawet nie zaczyna parzyć, można go trzymać bez końca. Prąd zadziałania zabezpieczenia we wszystkich zasilaczach jest z dużym zapasem — od 5,5 A do prawie 6 A.
Ostatecznie wylutowałem rezystor pomiarowy i założyłem koszulkę termokurczliwą na jego wyprowadzenie. Potem zabezpieczyłem go jeszcze silikonem. Koszulkę termokurczliwą założyłem również na niebieski kondensator wysokonapięciowy oraz na kondensator Y z warystorem. Na dławik na wyjściu też założyłem koszulkę termokurczliwą
i kapnąłem na niego lakierem. Wlutowałem na fabryczne miejsce zieloną diodę LED (3 mm). Ustawiamy ją na maksymalnej wysokości, na każde wyprowadzenie zakładamy dwie warstwy koszulki termokurczliwej, a potem jedną wspólną (powstaje sztywna konstrukcja). Następnie mocujemy
ją silikonem. Rezystor do diody dobieramy według własnych upodobań — jedni wolą słabe światło, inni mocne. W pokrywie obudowy, nad diodą, wiercimy otwór. Następnie od wewnątrz zaklejamy go przezroczystym plastikiem.
Na koniec zabezpieczyłem wszystkie elementy silikonem, na wszelki wypadek ponownie umyłem płytkę i pomalowałem ją niedrogim lakierem PLASTIK 71.


Odłożyłem zasilacz na dłuższy czas. Postaram się w najbliższym czasie sprawdzić go oscyloskopem.
To wszystko z mojej strony. Powodzenia i jeszcze raz dużo zdrowia dla wszystkich.