LG INR18650-HG2L, „czekoladki” w nowym ubranku

Tak, przyjaciele, dziś recenzja dość nietypowych akumulatorów. Wielu z was zna bardzo popularny model HG2 firmy LG, tak zwane „czekoladki”, ale kto widział te akumulatory w niebieskiej wersji?
Oględziny, testy, porównania — wszystko w dzisiejszej recenzji.


Początkowo jakoś nie zwróciłem uwagi na ten model akumulatorów, dopóki nie przyjrzałem się ich oznaczeniu — LG INR18650-HG2L. Wtedy zrozumiałem, że właśnie tego brakowało mi w kolekcji. Miałem już oryginały i podobne akumulatory od Litokala, Varicore, a także zwykłe klony, ale takich jak te z dzisiejszej recenzji na pewno wcześniej nie spotkałem. Nie znalazłem też o nich żadnych informacji w internecie, więc ciekawość była podwójna.

To jedyne akumulatory z ncon, które mają indywidualne opakowanie w postaci kartonowych pudełek.


Dla przypomnienia: parametry LG HG2 to 3000 mAh, prąd do 20 A.


Od razu rzuca się w oczy kilka różnic:
1. Kolor — niebieski zamiast brązowego
2. Etykieta z napisem IMR18650 3000mAh 2A, choć na stronie sklepu podano maksymalny prąd 20 A
3. Pod etykietą znajduje się oznaczenie LGDBHG21865. Sądząc po kodzie, wyprodukowano je 30 stycznia (364. dzień) 2017 r., dosłownie dzień przed końcem roku.
4. Biegun ujemny ma pierścieniowe zagłębienie.


Najpierw pomyślałem, że wcześniej miałem akumulatory LGABHG21865 i były brązowe, a te mają oznaczenie LGDBHG21865, więc może dlatego się różnią. Ale nie — bez problemu znalazłem w internecie takie same, w znanej mi wersji. Kolor pozostaje więc zagadką.


Wymiary są podobne, ważą mniej więcej o 1 g więcej niż brązowe.


„Treningowy” cykl pokazał, że ich pojemność jest o około 100 mAh mniejsza niż w zwykłych akumulatorach. Początkowy poziom naładowania był jak zwykle na poziomie około 30%.


Do testów użyłem obciążenia ZKE EBC-A20, tym bardziej że właśnie za jego pomocą testowałem poprzednie akumulatory. Wtedy było tylko o jakieś 4–5 stopni cieplej.


Standardowe ładowanie odbywało się prądem 0,5C (1,5 A), tak samo jak w przypadku akumulatorów z brązową koszulką termokurczliwą.
Pełne ładowanie trwało 2 godziny i 7 minut, w zwykłych — 2 godziny i 9 minut.


Podczas testów akumulatory obciążano prądem 0,2C (600 mA), 0,5C (1,5 A), 1C (3 A), 2C (6 A), 10 A, 15 A i 20 A.
Pomiar przy prądzie 0,2C dał wynik 2911 mAh, czyli mniej niż typowe dla HG2 3000 mAh.


Temperatura przy prądach obciążenia 10, 15 i 20 A była mniej więcej taka sama jak w brązowych akumulatorach.


Drugi akumulator dał niemal identyczny wynik — różnica wyniosła dosłownie kilkanaście mAh.


Temperatura nieco się różniła, ale nie nazwałbym tych różnic istotnymi.


Rezystancja wewnętrzna jest w porządku — przy odbiorze, po „treningu” i po wszystkich testach.


A teraz ciekawsza część — porównanie z HG2 w znanej nam wersji.
Rezystancja brązowych jest nieco większa, dosłownie o 1 mΩ.


1. Oznaczenie wyraźnie się różni — zarówno sam krój pisma, jak i brak kodu matrycowego. Można to jednak wyjaśnić tym, że wyprodukowano je w innej fabryce i mniej więcej rok wcześniej.
2. O ile biegun dodatni jest niemal identyczny, o tyle ujemny wyraźnie się różni.


Bezpośrednie porównanie potwierdziło wszystkie wyniki: testowane akumulatory rzeczywiście mają mniejszą pojemność. Przy prądach od 0,2C do 10 A różnica wynosi około 100 mAh, a przy 20 A spada do 50 mAh.


Zainteresowało mnie to, że przy prądzie 20 A początkowy spadek napięcia w brązowych akumulatorach jest większy, ale mimo to później oddają one większą pojemność niż testowane egzemplarze. Pomyślałem, że może to cecha konkretnego egzemplarza, więc nałożyłem na siebie wykresy obu testowanych akumulatorów i dwóch zwykłych HG2.
Na wykresie widać, że przebiegi testowanych akumulatorów są niemal identyczne i pokrywają się. „Brązowe” przy prądzie 20 A mają niewielki rozrzut parametrów, ale ogólna tendencja pozostaje taka sama: początkowy spadek napięcia jest większy, jednak końcowa pojemność i tak jest nieco wyższa niż w testowanych akumulatorach.

Później znalazłem krótką wzmiankę o tym modelu akumulatorów. Napisano tam (tłumaczenie z angielskiego przez Google):

Wykres obciążenia prądem 20 A zdaje się właśnie to potwierdzać.


Najwięcej wątpliwości wzbudziło jednak oznaczenie. Akumulatory z indeksem L rzeczywiście istnieją. Dlaczego więc nie ma tego indeksu tutaj, skoro obudowa akumulatora, a dokładniej jego styk ujemny, wyraźnie różni się od tych w znanych nam HG2? Mogę przypuszczać tylko jedno: akumulatory pochodzą z pierwszych partii i oznaczano je tak samo jak HG2, ale żeby odróżnić jedne od drugich, po prostu pokryto je koszulką termokurczliwą w innym kolorze. Pośrednio świadczy o tym również dodatkowa naklejka.

Znaleziono też dane dotyczące tych akumulatorów




Co zatem można powiedzieć o tych akumulatorach?
Ich pojemność jest mniejsza niż w znanych nam HG2 o około 100 mAh, czyli mniej więcej 3%, ale ze względu na mniejszy spadek napięcia na początku różnica pojemności wyrażonej w Wh wynosi zaledwie 1%. Ponadto podczas testów temperatura powietrza była nieco niższa, co nie działało na korzyść testowanych akumulatorów i mogło odpowiadać za ten jeden procent różnicy.
Ponadto na powyższym wykresie widać, że parametry testowanych akumulatorów są bardziej zbliżone do siebie niż w przypadku brązowych, co oczywiście jest zaletą, zwłaszcza w pakietach akumulatorów z dużą liczbą sekcji połączonych szeregowo.

Podsumowując: pojemność testowanych akumulatorów jest mniejsza o około 2–3% w mAh i o 0–1% w Wh, ale ich parametry są bardziej zbliżone.

Na dziś to wszystko. Myślę, że udało mi się pokazać coś nowego :)