Beelink SEA I, TV box oparty na Realtek 1295, z wejściem HDMI

Zakup był też częściowo podyktowany tym, że trzeba było jakoś wykorzystać zgromadzone punkty, którymi pokryłem całe 30% pierwotnej ceny. A tu akurat trafił się ciekawy „pacjent”.

Dane techniczne
Procesor — Realtek 1295
Liczba rdzeni — 4 (ARM Cortex-A53 o częstotliwości 1,4 GHz)
Układ graficzny — Mali-T820MP3 GPU
Pamięć RAM — 2 GB
Pamięć flash — 16 GB
Wi-Fi: 2,4/5 GHz
Bluetooth — BT 4.0
LAN — Ethernet 1000 Mb/s
Złącza: 1×USB 2.0, 1×USB 3.0, S/PDIF, 2×HDMI, RJ45, SD (128 GB), SATA
Obsługa sprzętowego dekodowania UHD 4K 60fps, obsługa wielu formatów, w tym H.265 10-bit, H.264 i AVS+
System operacyjny — Android 6,0
Wymiary — 188×119×20 mm

Obsługa różnych formatów wideo — wybaczcie, bez tłumaczenia i pod spoilerem.


To małe pudełko ma wiele ciekawych cech, ale będę je odkrywać stopniowo, w miarę postępu recenzji. Na początek standardowy wstęp — opakowanie.

TV box jest dostarczany w opakowaniu znanym z produktów firmy Beelink: czarnym, z ich logo.


Z każdej strony znajdziemy jakieś informacje, ale sprowadzają się one głównie do listy podstawowych parametrów, pojemności pamięci i nazwy modelu procesora.


Opakowanie jest całkiem schludne, ale na „dolnej warstwie” wszystko po prostu wrzucono do jednego worka.


Zestaw jest bardzo prosty i zawiera:
1. TV box
2. Zasilacz
3. Kabel HDMI
4. Pilot na podczerwień
5. Instrukcję.


1. Dołączona instrukcja jest chyba najkrótszą, jaką kiedykolwiek widziałem. Dosłownie kilka obrazków pokazujących, co i gdzie podłączyć. Złączy nie ma zbyt wiele, więc i nie ma czego szczegółowo opisywać.
2. Kabel, a dokładniej jego wtyki, mają nieco inny wygląd niż w przypadku zwykłych kabli dołączanych do zestawu. Poza tym to zwykły kabel.
3, 4. Zasilacz z europejską wtyczką, napięcie 12 V, prąd do 1,5 A. Myślę, że jego moc w zupełności wystarczy zarówno do zasilania dysku twardego, jak i urządzeń podłączonych przez USB.


Dołączony pilot jest „warunkowo uczący się”, czyli można go nauczyć tylko kilku podstawowych poleceń, na przykład włączania telewizora i regulacji głośności.
Zasilanie zapewniają dwie baterie AAA, a z tyłu znajduje się instrukcja programowania.


Zestaw jest skromny i nie ma już czego opisywać, przejdę więc do TV boxa.
Obudowa jest plastikowa, a na górze ma imitację szczotkowanej powierzchni. Średnio się brudzi — odciski palców zostają, ale nie są tak widoczne jak na gładkiej powierzchni.


TV box jest nieco większy od modeli, do których przywykliśmy, ale nie wynika to z „freudyzmu”, tylko z rozszerzonej funkcjonalności urządzenia.


Z przodu znajduje się wyświetlacz LED pokazujący aktualną godzinę. Zwykle na takim wyświetlaczu pojawiają się też informacje o stanie urządzenia, na przykład o połączeniu z siecią, ale tutaj wyświetlana jest tylko godzina. Wygląda to trochę tanio; dodałbym z przodu przyciemnianą szybkę.


Jak wspomniałem wyżej, złączy jest bardzo mało. Opiszę je.
Z tyłu znajdują się wyjście HDMI i wejście HDMI. Zwykle sygnał z drugiego złącza jest po prostu przekazywany na pierwsze, ale tutaj drugie złącze jest pełnoprawnym wejściem HDMI. Opowiem o tym osobno później, a na razie zaznaczę, że wtyki wchodzą bardzo ciasno.
Obok znajdują się:
1. Gigabit Ethernet
2. S/PDIF
3. Wejście zasilania 12 V.


Po lewej stronie są dwa złącza USB — 2.0 i 3.0 — oraz gniazdo karty pamięci SD. Jeśli chodzi o obsługę kart pamięci, Beelink pozostaje wierny swojemu stylowi: najwyraźniej bardziej odpowiadają im karty SD niż microSD. Nie ma w tym zresztą nic złego, bo gniazdo SD jest bardziej uniwersalne.

Za to pod względem liczby złączy USB jest kiepsko. USB 3.0 to oczywiście zaleta — niewiele Android TV boxów może się nim pochwalić. Ale tylko dwa złącza USB to zdecydowanie za mało. Do jednego podłączyłem klawiaturę bezprzewodową z touchpadem, do drugiego pendrive i to już wszystko...


Nie znam motywacji projektantów obudowy, ale jej dolna część ma powłokę przypominającą w dotyku „soft touch”, choć osobiście nie widzę w tym sensu. Na spodzie znajduje się też kilka otworów wentylacyjnych, ale ich liczba i średnica, a także brak podobnych otworów na górze lub z boku, sprawiają, że wentylacja jest niemal nieskuteczna.
Na spodzie są też cztery nóżki: trzy gumowe i jedna plastikowa.


A oto druga istotna różnica w porównaniu z innymi modelami TV boxów — możliwość zamontowania dysku twardego. Obsługiwane są dyski twarde w standardzie SATA I, II i III. Nie ma informacji o maksymalnej pojemności, ale nie sądzę, żeby były jakieś ograniczenia.


Kieszeń jest sprężynowana, więc można w niej umieścić dyski o grubości 7,5 i 9,5 mm — nie będą się ruszać.


Do testów zamontowałem dysk twardy WD Black o pojemności 500 GB.


Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to niedokładne przyleganie pokrywy kieszeni, przez co zostaje niewielka szczelina.


Druga rzecz, która niezbyt mi się spodobała, to bardzo jasny, biały wyświetlacz. Chyba niewiele się pomylę, jeśli powiem, że można go używać jako lampki nocnej.
Zaletą jest to, że po wyłączeniu TV boxa pilotem ekran również gaśnie. Wadą — jeśli odłączymy zasilanie, a potem włączymy je ponownie, TV box uruchamia się automatycznie, czemu towarzyszą odpowiednie efekty świetlne. Ogólnie radziłbym zakleić wyświetlacz folią.

Jak pisałem wyżej, na wyświetlaczu pokazywana jest aktualna godzina, która nie zeruje się po odłączeniu zasilania — to również można zaliczyć do zalet.


Oględziny zewnętrzne zakończone, przechodzimy do przeglądu oprogramowania i testów.
Interfejs wygląda dość nietypowo, przynajmniej na tle popularnych modeli TV boxów, których monotonne menu zdążyło już wszystkim wyjść bokiem.
Domyślnie na pulpicie znajdują się:
Zegar i pogoda.
Włączanie trybu wejścia HDMI
Przeglądarka, sklep Google, menedżer plików, ustawienia systemowe i dostęp do menu aplikacji. Po lewej stronie znajduje się też wskaźnik użycia pamięci; kliknięcie go uruchamia proces czyszczenia pamięci.
Po prawej stronie pulpitu można też umieścić wybrane przez siebie aplikacje.


Kiedy otworzyłem menu aplikacji, byłem po części rozczarowany, a po części zadowolony — jest tu prawie pusto. Jest wprawdzie jedna chińska aplikacja, ale można ją bez problemu odinstalować standardowymi metodami.


Kamera to nie pomyłka, choć TV box nie ma kamery — to część funkcji wejścia HDMI. Ponieważ na początku oględzin i testów niczego nie miałem podłączonego, pojawił się komunikat o braku sygnału. No cóż, skoro nie ma, to nie ma.


Menedżer plików jest typowy, ale bardzo niewygodny. Mnie osobiście się nie podoba.


Szczerze mówiąc, nie próbowałem dociekać, co to za aplikacja. Mam mocne podejrzenie, że ma bezpośredni związek z Miracast.
Na tym kończę przegląd aplikacji.


Informacje o TV boxie z menu ustawień wskazują, że działa na Androidzie w wersji 6.0.1.


Początkowo użytkownik ma do dyspozycji 10,5 GB pamięci flash z zainstalowanych 16 GB; około 0,5 GB zajmuje zainstalowane oprogramowanie.
Zrzut ekranu pokazujący ilość wolnej pamięci RAM zrobiłem już po testach: użytkownik ma do dyspozycji 1,4 GB, z czego 640 MB jest zajęte.


Menu ustawień jest typowe dla wielu urządzeń z Androidem; różnią się tylko dwie ostatnie pozycje.


Można wybrać wersję HDMI: 1.4 albo 2.0. Myślę, że taki wybór ma poprawić kompatybilność.


Jest opcja włączenia prawidłowego odtwarzania wideo z częstotliwością 24 kl./s. Nie mogę nic powiedzieć o 23,9 kl./s — o ile wiem, tego się nie koryguje. Są pośrednie informacje, że urządzenie obsługuje automatyczne dopasowanie częstotliwości odświeżania.

Dostępnych jest też sporo ustawień HDMI CEC. Nie mogę ich na razie sprawdzić, mogę jedynie pokazać, co deklaruje producent.


Jest też kilka ustawień Miracast.


Urządzenie ma obecnie najnowszą wersję oprogramowania układowego, wydaną pod koniec lutego.


Informacje z CPU-Z. Przy okazji: pulpit urządzenia jest wyświetlany w rozdzielczości 1920 × 1080.
Deklarowany jest dostęp root, ale nie został sprawdzony.


Jest też mnóstwo informacji z AIDA, ale ponieważ jest ich dużo, umieściłem je pod spoilerem.


Przejdźmy do testów wydajności.
Na początek test AnTuTu w wersjach 4.xx i 5.2.0.
Wynik jest nieco niższy niż w przypadku Amlogic S912 i zbliżony do S905. To zdecydowanie nie jest boks do gier.


W wersjach 6.1.3 i 6.2.1 wydajność plasuje się między Amlogic S905 a S912.


Jak zawsze test GeekBench — z jakiegoś powodu ufam mu trochę bardziej.
Jeśli porównać wydajność z tymi samymi układami S905 i S912, wygląda to mniej więcej tak:
S905X____S912___Realtek 1295
629_____624_____586
1852____2331____1983
594_____441_____515
1673____1940____1542
877_____1440____806


Test 3Dmark daje wynik bliższy S912, a PCmark wypada tak samo jak w boksach z układami Amlogic 905 i 912.
Temperatura jest za to dość wysoka, ale nie przekroczyła 82.


Test gry Epic Citadel dał wynik nawet niższy niż w przypadku Amlogic S905, nie mówiąc już o S912.


Przeprowadzam ten test po raz pierwszy, więc ma on raczej charakter statystyczny i będzie wykorzystywany w przyszłości do porównań z innymi boksami TV.


W teście szybkości pamięci flash, nośników zewnętrznych i RAM-u wykorzystałem także dysk twardy WD black, którego prędkość odczytu sekwencyjnego przekracza 100 MB/s, oraz szybką kartę microSD podłączoną przez czytnik USB 3.0.
Prędkość pracy z dyskiem twardym okazała się o około 30% niższa niż jego możliwości.
Prędkość USB 3.0 była ograniczona możliwościami karty pamięci.
Wbudowana pamięć flash ma całkiem niezłą prędkość odczytu, ale bardzo niską prędkość zapisu :(
Do RAM-u nie mam zastrzeżeń: 3200 MB/s.


Podobnie jak w wielu innych boksach TV występuje problem z dostępem do pendrive’ów z plikami rozruchowymi. Boks je widzi, ale przy próbie otwarcia menedżer plików się wyłącza. Z poziomu menu ustawień można wyświetlić listę plików, ale nie da się ich otworzyć.
Poza tym wszystko działa prawidłowo, nie wykryłem problemów ani z dyskiem twardym, ani z pendrive’ami.


Wi-Fi. Na początku trochę się ucieszyłem, bo boks TV „zobaczył” moje punkty dostępowe nawet z najdalszego miejsca w mieszkaniu. Radość nie trwała jednak długo: widzi je, ale nie może się połączyć.


Pierwszy test przeprowadziłem z routerem Tplink. Robiłem już wcześniej taki test, więc wyniki można sprawdzić w innych recenzjach boksów TV. Oba testy w paśmie 2,4 GHz.
1. Router na drugim końcu pokoju.
2. Odległość około 1 metra.


Ponieważ ten test nie zaspokoił w pełni mojej ciekawości, powtórzyłem go z moim routerem Asus, który może pracować w paśmie 5 GHz. Boks TV znajdował się stosunkowo blisko routera, ale w sąsiednim pomieszczeniu. Nie udało mi się sprawdzić tego w inny sposób.
Najpierw prędkość połączenia.


A teraz prędkość przesyłania danych. W paśmie 5 GHz połączenie jest wyraźnie lepsze i bez problemu przekracza 100 Mbit/s.


W teście AnTuTu Video wynik nie jest zbyt wysoki. Z jakiegoś powodu spodziewałem się więcej.


Za to rzeczywiste testy odtwarzania wideo mile mnie zaskoczyły.
Na początek dodam, że wszystkie testy przeprowadziłem na fabrycznym odtwarzaczu. Ponieważ Kodi i podobne programy nie są zainstalowane, boks TV nie proponował żadnych opcji — po prostu odtwarzał wideo albo nie.

Najpierw sprawdziłem pliki, których zwykle używam. Nie tylko wszystkie się otworzyły, ale obraz był bardzo płynny. Co więcej, obsługa AC3 działała „od razu po wyjęciu z pudełka” — wszystkie pliki odtwarzały dźwięk!
Jeśli chodzi o płynność odtwarzania, zastrzeżenia można by mieć chyba tylko do rozdzielczości 4096x2160, i to nie jestem pewien.
Nawet testowy plik Sony 4k (zaznaczony na zrzucie ekranu), który rzadko jest prawidłowo odtwarzany przez boksy TV, działał płynnie.


Sprawdziłem też pliki w formacie HEVC 4k — również wszystko na 5.
Na koniec pobrałem wideo 4k 60fps (zaznaczone na zrzucie ekranu) i znów wszystko działało świetnie. Jedyne, czego nie udało mi się znaleźć, to 10-bitowe wideo w rozdzielczości 4k i z częstotliwością 60fps. Jeśli są jakieś filmy testowe, podeślijcie linki, spróbuję.
Z podanej listy nie odtworzyły się tylko dwa filmy: w rozdzielczości 6K i 8K. W pierwszym przypadku był tylko dźwięk, a w drugim pojawił się komunikat, że format nie jest obsługiwany.



Sprawdzenie poprawności wyświetlania obrazu 1080p — znów bez problemów, obraz jest wyświetlany piksel w piksel.


Dotarliśmy do kluczowej cechy tego TV boxa. Powiedzmy sobie szczerze: niewielu osobom jest ona potrzebna, a stanowi dość dużą część ceny. Możliwość pełnej obsługi wejścia HDMI stawia jednak ten TV box na zupełnie innym poziomie.
Po podłączeniu do wejścia HDMI innego urządzenia, na przykład komputera, można nie tylko zobaczyć jego obraz w menu ustawień.


Można go też wyświetlić w trybie PiP (obraz w obrazie).


Po dwukrotnym kliknięciu obraz przechodzi na pełny ekran, a jeśli chcemy, możemy zrobić nawet taki zrzut ekranu, którego nie dałoby się wykonać standardowymi narzędziami komputera.


Ale to nie wszystko. Oprócz możliwości nagrywania obrazu (ręcznie lub według harmonogramu) i robienia zrzutów ekranu można też skonfigurować transmisję Broadcast. Mnie się to jednak nie udało — wcześniej nie miałem do czynienia z tą funkcją, więc brakuje mi doświadczenia.
Jedyne zastrzeżenie mam takie, że jeśli podczas nagrywania lub transmisji zniknie sygnał wideo (na przykład przy ponownym uruchomieniu źródła), nagrywanie lub transmisja zostają przerwane.


Dla demonstracji nagrałem za pomocą tego TV boxa krótki film, na którym widać instalację Windowsa z pendrive'a na innym komputerze.

Film jest nagrywany w rozdzielczości 1920х1080, w formacie .ts. Nagranie całego procesu zajęło 23 minuty, potem nastąpił restart i nagrywanie się wyłączyło. Plik ma 17 MB.



No i oczywiście rozbiórka — jakże mogłoby jej zabraknąć.
Aby otworzyć urządzenie, trzeba odkleić dwie przednie nóżki, zdjąć pokrywę kieszeni na dysk twardy, a następnie wsunąć coś cienkiego w szczelinę między połówkami obudowy i rozdzielić je.




Całość zmontowano na jednej płytce drukowanej, przykręconej sześcioma wkrętami samogwintującymi.


Funkcjonalność zastosowanego procesora jest mocno ograniczona, bo w pełnej wersji płytka mogłaby wyglądać tak, jak na zdjęciu. Informacje pochodzą z tej strony.


W środku znajduje się metalowa płytka, która pełni jednocześnie funkcję radiatora.
Są dwie anteny Wi-Fi, na obu widnieje oznaczenie 2.4/5 GHz.


Część z procesorem (SoC) i pamięcią RAM jest osłonięta dodatkową blaszką, która przy okazji pełni funkcję radiatora.


W pobliżu złączy HDMI znajdują się elementy zabezpieczające, co cieszy.


TV box nie ma przycisku zasilania, ale na samej płytce są pola pod ten przycisk i przycisk resetowania, a także styki Rx i Tx.


Jakość wykonania płytki można określić jako znakomitą — wszystko jest staranne i czyste. Na tym zdjęciu widać też baterię podtrzymującą wbudowany zegar, co w Android TV boxach zdarza się niezwykle rzadko. Mnie na przykład irytuje, że po włączeniu TV boxa czasem trzeba czekać, aż połączy się z internetem i pobierze aktualny czas. Tutaj tego problemu nie ma.


Pod metalową pokrywą znajduje się SoC Realtek 1295 i dwa układy pamięci RAM.


Kilka słów więcej o zastosowanych podzespołach.
1. SoC Realtek 1295
2. Dwa układy pamięci RAM firmy SKhynix
3. A oto przyczyna powolnej pracy z pamięcią flash — sama pamięć flash firmy Foresee. Dlaczego w całkiem niezłym urządzeniu zastosowano ją zamiast Samsunga, pozostaje zagadką.
4. Moduł Wi-Fi oparty na układzie RTL8821, również firmy Realtek — któż by się spodziewał :)


1. Sterownik do obsługi wyświetlacza LED
2. Wielokanałowy sterownik PWM do zasilania różnych podzespołów. Producenci zwykle stosują wiele małych układów.
3. Na płytce znajduje się też kilka jednokanałowych sterowników PWM.
4. Bateria ma nieco inny rozmiar niż te zwykle montowane na płytach głównych, ale w kompaktowych urządzeniach to normalna praktyka.


Na spodzie płytki znalazły się samotny przetwornik DC-DC i równie samotny przycisk oznaczony jako Firmware Update.


Ogólnie firma Beelink produkuje całkiem niezłe urządzenia. Jakość wykonania i działania najczęściej nie budzi zastrzeżeń, ale słabe chłodzenie to również typowa cecha urządzeń tej firmy.
Nie zdecydowałem się poprawiać chłodzenia, ale bardzo chciałem sprawdzić, czy urządzenie się przegrzewa.
Najpierw je schłodziłem — na szczęście na dworze wciąż jest zimno — wyjąłem dysk twardy i uruchomiłem kilka testów.
Pierwszy test przeprowadziłem zaraz po włączeniu. Wynik był nieco lepszy niż z dyskiem twardym i po rozgrzaniu urządzenia.


Drugi test przeprowadziłem zaraz po teście AnTuTu, więc TV box zdążył się już trochę „rozgrzać”.
3Dmark pokazał wydajność mniej więcej o 10% wyższą niż wcześniej, a temperatura nie przekroczyła 60 stopni, co mówi nam dwie rzeczy:
1. Fabryczny układ chłodzenia wystarcza tylko wtedy, gdy nie ma zamontowanego dysku twardego — i to ledwo.
2. Dysk twardy dodatkowo nagrzewa obudowę, dlatego zaleca się używanie dysków z tzw. „zielonej” serii.


Na tym mógłbym zakończyć, ale podczas testów wyszły na jaw zarówno zalety, jak i wady.
Do wad należy to, że przy jednoczesnym korzystaniu z Torrent TV i MX Playera oglądanie czegokolwiek jest niemożliwe — obraz rozpada się na kwadraty. Gdy próbowałem oglądać filmy w fabrycznym odtwarzaczu, najczęściej po prostu odmawiał odtwarzania, informując o „nieobsługiwanym wideo”. Jeśli jednak udało mu się coś odtworzyć, działał całkiem dobrze.
Zaletą jest to, że „wewnątrz” urządzenia znajduje się nie tylko nakładka Androida, ale także całkiem porządny OpenWRT, co daje entuzjastom duże pole do popisu. Aby się tam dostać, trzeba wejść w przeglądarce na adres IP TV boxa. Następnie pojawi się prośba o hasło (login root jest już wpisany); hasło również brzmi root.


A teraz, jak zwykle, podsumowanie.
Zalety.
Żaden z testowych plików wideo nie sprawił problemów.
Obsługa AC3 „prosto z pudełka”
Możliwość zamontowania dysku twardego
Wejście HDMI, a także możliwość nagrywania i strumieniowania wideo.
Obsługa pasma Wi-Fi 5 GHz
Gigabitowa sieć
Prawie całkowity brak „zbędnych” programów.
USB 3.0
Wbudowany zegar z baterią podtrzymującą

Wady
Przegrzewanie
Mała liczba portów USB
Pewna „ociężałość” interfejsu
Jasny wyświetlacz
Niezbyt wysoka wydajność
Wolna pamięć flash.

Moim zdaniem to zdecydowanie interesujący box, głównie ze względu na możliwość zamontowania dysku twardego i nagrywania wideo z wejścia HDMI. Ta druga funkcja przyda się bardzo niewielu osobom, więc można się spodziewać, że popyt nie będzie duży. Jeśli nie potrzebujecie nagrywania wideo ani możliwości zamontowania dysku twardego, warto rozejrzeć się za TV boxami opartymi na Amlogic S912 — za niższą cenę oferują taką samą wydajność.
Trzeba jednak pamiętać, że boxy z Amlogic mogą powodować problemy z niektórymi modelami telewizorów. Tutaj na razie tego nie zauważyłem.
Jeśli chodzi o gry, ten TV box nie oferuje niczego szczególnego, ale oglądanie wideo przypadło mi do gustu — wszystko działa i to bardzo płynnie.
Warto też wspomnieć o wyjściu HDMI 2.0 i sterowaniu za pomocą protokołu CEC.

Naprawdę irytujące jest przegrzewanie się urządzenia po zamontowaniu dysku twardego. Choć nie jest ono duże, obniża i tak niezbyt wysoką wydajność. Druga wada to zaledwie dwa złącza USB; niewiele pomaga nawet to, że jedno z nich jest w standardzie 3.0. Więcej niż dwa porty nie jest potrzebne zbyt często, ale jeszcze jeden na pewno by nie zaszkodził.

TV box kosztował mnie około 74 dolary po wykorzystaniu punktów, co przy takiej funkcjonalności uważam za dobrą cenę. W sprzedaży były dwie wersje różniące się pojemnością pamięci flash: 16 i 32 GB. Uznałem, że bardziej opłaca się wersja 16 GB, ale każdy może ocenić to sam.

To chyba wszystko. Jeśli macie testowe pliki wideo, chętnie je sprawdzę.