Specjalne „krokodylki” do podłączania akumulatorów

Ponieważ czasami testuję akumulatory do aparatów fotograficznych, gdy zobaczyłem na Taobao specjalne krokodylki do ich podłączania, postanowiłem kupić sobie kilka. Jak się jednak okazało, nie wszystko jest takie proste.


Takie testy przeprowadzam dość rzadko i wcześniej korzystałem z różnych sposobów, od lutowania po spinacze biurowe. Ten ostatni wariant okazał się najprostszy i najwygodniejszy.


Tym razem trafiłem jednak na ciekawe krokodylki, przeznaczone właśnie do takich zastosowań, i od razu pomyślałem: też muszę je mieć. Zamówiłem, dostałem, a Chińczyk owinął je nawet kawałkiem swojej chińskiej gazety :)


Na stronie produktu oferowane są dwa warianty: zwykły zacisk Kelvina oraz takie specjalne krokodylki. Można kupić je w parze albo pojedynczo, przy czym cena za sztukę jest taka sama.


Z wyglądu są cienkie i małe, choć właściwie po co miałyby być większe.


Nie mam zastrzeżeń do jakości wykonania. Materiałem jest stal, następnie pomalowana; farbę nałożono starannie.


Przewody należy przylutować do blaszki. Styk dociskowy znajduje się przy tym na drugiej „szczęce” niż styk do przylutowania przewodu. Początkowo chciałem połączyć obie połówki przewodem, ale ostatecznie zmieniłem zdanie.


Wewnątrz krokodylka znajduje się tak zwany Pogo pin, czyli styk sprężynowy. Żeby testowany akumulator nie wyślizgnął się z zacisku, na jednej ze szczęk umieszczono gumową nakładkę.


Zasada podłączania jest bardzo prosta: rozchylamy szczęki, dociskamy je do styku akumulatora i puszczamy.


Na stronie produktu wszystko wyglądało naprawdę świetnie i wygodnie.


Ogólnie rzecz biorąc, na moim testowym akumulatorze wyglądało to tak samo jak na zdjęciu powyżej.


Ale jak to mówią: na papierze wszystko wyglądało gładko, tylko zapomnieli o wybojach.
Problem polega na tym, że krokodylki nie mają żadnej izolacji poza farbą, a przy małej odległości między stykami może to łatwo doprowadzić do zwarcia.


I nawet to nie byłoby problemem — po prostu jakoś bym je zaizolował, może koszulką termokurczliwą, może taśmą izolacyjną, choć i tu pojawiły się pewne trudności.
Wszystkie te problemy bledną jednak przy oporze tych krokodylków. Ale to jeszcze nie najgorsze: opór ten mocno się waha, od całkiem akceptowalnych 0.2 Ω (0.1 Ω na jeden biegun) aż po zupełnie przygnębiające 2-3 Ω.


Wnioski.
Sam pomysł jest niezły, można ich nawet użyć do pomiaru napięcia w jakichś nietypowych punktach kontrolnych.
Duży opór przekreśla jednak cały pomysł testowania akumulatorów. Większa jego część przypada na styki sprężynowe, więc nie ma też sensu montować mostka między połówkami krokodylka.

Krótko mówiąc, niestety, klapa. Jeśli ktoś zna linki do lepszych wersji, będę bardzo wdzięczny.