PIPO X7, przystawka TV z Windows 8.1, która może z powodzeniem zastąpić niewielki komputer.

Znam całkiem sporo osób, które chciałyby zastąpić komputer stacjonarny niewielkim minikomputerem. Poczytać coś w internecie, obejrzeć film na dużym telewizorze, a przy tym móc korzystać z niego jak ze zwykłego, choć niewielkiego komputera.
Przedstawiam więc minikomputer z Windows 8.1

Na rynku jest bardzo dużo przystawek TV z Androidem, a Windows dopiero zaczyna zdobywać ten segment.
Wiele osób zna jednak podobne urządzenia, bardziej rozpowszechnione pod znanym skrótem HTPC, czyli komputerowy zestaw kina domowego.
Oczywiście, duże i wydajne komputery są potrzebne, ale nie zawsze chce się uruchamiać wielką maszynę (która na dodatek sporo zużywa) tylko po to, żeby posurfować po internecie i obejrzeć film.
Niektórzy znajomi szukali też niewielkiego komputera do pracy w biurze.


Ale do tego wrócimy nieco później, a na razie zacznijmy od zwykłego wstępu.

Oto cały zestaw.
Przystawka TV
Zasilacz
Karta gwarancyjna
Adapter do naszych gniazdek.


A oto sprawca całego zamieszania. Jest dostępny w dwóch kolorach: czarnym i srebrnym. Wybrałem czarny.
Z boku widać otwory wentylacyjne osłonięte metalową siatką.
Urządzenie bardzo przyjemnie leży w dłoni: metalowa obudowa, matowe wykończenie, całość wygląda dość solidnie.
Design jest prosty, a przy tym bardzo schludny.


Z przodu znajduje się przycisk zasilania (aby włączyć urządzenie, trzeba przytrzymać go przez około 1 sekundę; krótkie naciśnięcie nie wystarczy).
Dioda sygnalizująca włączenie.
Dwa porty USB.
Wyjście do podłączenia słuchawek lub wzmacniacza.


Z tyłu znajdują się:
Antena Wi-Fi (obrotowa, ale niewymienna)
Gniazdo na kartę pamięci microSD (deklarowana obsługa kart o pojemności maksymalnie 32 GB, ale są podstawy, by sądzić, że w rzeczywistości działa do 128 GB)
Dwa porty USB.
Wyjście HDMI do podłączenia telewizora lub monitora.
Gniazdo do podłączenia kabla Ethernet.
Gniazdo zasilania.


Na spodzie jest mnóstwo otworów wentylacyjnych.


Na wszelki wypadek tylny panel w zbliżeniu.


A tu przód. Przy okazji: dioda zasilania jest zamontowana prostopadle do otworu, dzięki czemu dobrze ją widać, ale jednocześnie świeci prosto w oczy. Dioda jest czerwona (nareszcie przestali montować te superjasne niebieskie).


Żeby pokazać, jakie wymiary ma ten minikomputer, zrobiłem zdjęcie z urządzeniem chyba najbardziej znanym wielu komputerowcom: standardowym dyskiem twardym 3,5 cala.


No dobrze, wygląd zewnętrzny mamy za sobą, pora zajrzeć do środka :)
Bierzemy śrubokręt, odkręcamy cztery śruby w rogach spodu i zdejmujemy pokrywę.
Jeśli będziecie zakładać pokrywę z powrotem (o ile ją rozbierzecie), najpierw trzeba wsunąć jeden z węższych boków, a potem, mocno dociskając pokrywę, przesuwać palcami wzdłuż dłuższego boku, a następnie drugiego. Pokrywa wchodzi dość ciasno.

W środku jest niewielka płytka. Aż trudno uwierzyć, że to w zasadzie płyta główna komputera: z procesorem, wszystkimi niezbędnymi układami peryferyjnymi, pamięcią (RAM i ROM), Wi-Fi i Bluetooth.
Płytka panelu przedniego jest osobnym elementem.


Jakość montażu jest znakomita, przynajmniej z tej strony płytki.




W zestawie jest zasilacz, niestety z wtyczką inną niż europejska. Dołączono do niego przejściówkę.


Zasilacz ma napięcie 12 V, nietypowe jak na przystawkę TV.
Zasilacz jest przystosowany do maksymalnego prądu 2.4 A. Ma firmowe oznaczenia.


Oczywiście nie mogło zabraknąć pomiarów poboru prądu w różnych trybach.

Po tych wszystkich rozbiórkach i składaniu zabrałem się za testowanie urządzenia.
Ogólnie, sądząc po informacjach z internetu, różnice w wydajności procesorów Z3736F i Z3735F są naprawdę tak niewielkie, że aż dziwi, po co produkowano dwa rodzaje tych procesorów.

W testach wydajność obu procesorów przy zadaniach wielowątkowych jest praktycznie taka sama. Z3736F wygrywa tylko przy krótkotrwałym, maksymalnym obciążeniu, bo w trybie turbo osiąga wyższe taktowanie.
Ponieważ zrzutów ekranu jest dużo, postanowiłem również ukryć je pod spoilerem.


Pierwszy test to wbudowany test w archiwizatorze WinRAR.
Test dał wynik 1706.
Tablet z Z3735F uzyskał w tym teście tylko nieco mniej — 1685


Następnie przeszedłem do testu szybkości wbudowanej pamięci flash.
Najpierw zrzut ekranu z menedżera dysków.


Test szybkości w HD tune.


Test Crystal Disc Mark
Wynik jest bardzo dobry. Podczas pracy system jest zresztą całkiem responsywny.
Praca jest wygodniejsza niż na komputerze ze zwykłym dyskiem twardym.


Częstotliwość pracy procesora jest regulowana w zależności od obciążenia. Minimalna, tak jak w tablecie, wynosi około 500 MHz.


Maksymalna wynosi 1598 (w tablecie było to 1563). Producent procesora podaje częstotliwość w trybie turbo na poziomie około 2,16 GHz. Taką częstotliwość widziałem tylko kilka razy, ale nie zdążyłem zrobić zrzutu ekranu, bo pojawiała się na krótko.
Myślę, że różnica częstotliwości w trybie turbo ma większe znaczenie przy krótkotrwałym obciążeniu. Przy długotrwałym obciążeniu jest ona niższa, jak widać na zrzucie ekranu.


Producentem BIOS-u jest dobrze znana wielu komputerowcom firma AMI (American Megatrends Inc)


Komputer ma 2 GB pamięci DDR3 1333.
Niestety to maksymalna ilość pamięci, z jaką może współpracować ten procesor.


Oczywiście test znanym benchmarkiem 3D Mark.
Wynik jest całkiem niezły, choć oczywiście nie dorównuje współczesnym dedykowanym kartom graficznym.
Ale bez problemu pograłem w Far Cry 2, a w Far Cry 1 grało się świetnie (przy średniej jakości grafiki i rozdzielczości 1920×1200).


Ten test jest dla mnie dość nowy, wcześniej z niego nie korzystałem, ale wynik również jest bardzo dobry jak na urządzenie, które przy maksymalnym obciążeniu pobiera zaledwie 6 W (mniej więcej tyle, co jeden dysk twardy).


Wynik pomiaru temperatury procesora po teście pod obciążeniem.
Intel deklaruje maksymalną temperaturę 105 stopni.



Jak pisałem wyżej, w tej przystawce TV zastosowano całkiem zwyczajny BIOS firmy AMI.
Chodzi mi po głowie, żeby spróbować zainstalować na niej bardziej znany mi system Win 7.
Opcji konfiguracyjnych jest całkiem sporo. Są nawet ustawienia dotyczące pracy z akumulatorem, włącznie z ustawieniem napięcia progowego w mV i kontrolą temperatury ładowarki. Jest więc spora szansa, że przeróbka umożliwiająca zasilanie autonomiczne z akumulatora się powiedzie (swoją drogą, próg w BIOS-ie wynosi 3,7 V, co wyraźnie sugeruje zasilanie z jednego akumulatora).
Jest tam mnóstwo różnych menu, więc pokażę tylko najważniejsze ekrany BIOS-u.

Aby zwiększyć niezawodność tego urządzenia, postanowiłem wprowadzić w nim kilka drobnych ulepszeń.

Podsumowanie.
Zalety
Starannie wykonany.
Cztery porty USB.
Nie tylko Wi-Fi i Bluetooth, ale także połączenie przewodowe.
Pełnoprawny komputer z Windows 8.1, z możliwością aktualizacji do wersji 10.
Niskie zużycie energii.
Cena — trudno znaleźć komputer o podobnej wydajności za te pieniądze.

Wady
Procesor dość mocno się nagrzewa przy dużym, długotrwałym obciążeniu.
Temperatura oczywiście nie osiąga maksimum, ale lepiej, żeby była niższa.

Moja opinia. Jest wiele zastosowań dla tego miniaturowego komputera, i to wcale nie takich, jakie przewidział producent. Można go wykorzystać na przykład jako komputer domowy lub biurowy, a nawet jako komputer wbudowany. Co najmniej czterech moich znajomych zainteresowało się już takim komputerem — do oglądania filmów, przeglądania internetu, pracy z dokumentami biurowymi i księgowymi, a nawet do pogrania. Oczywiście bardzo chciałbym dodać do niego port SATA, ale niestety.
Trochę rozczarowało mnie podwyższone nagrzewanie procesora, ale łatwo temu zaradzić.

Miniaturowy komputer do testu udostępnił sklep gearbest.
Zrobię tu jednak małą dygresję: to urządzenie nie jest już produkowane. Z tego, co udało mi się ustalić, producent nie ma licencji Intela na stosowanie jego procesorów (weryfikuję tę informację).
Dlatego w tytule jest po prostu link do strony sklepu z różnymi TV boxami.
Jeśli komuś się spodobał, myślę, że można go jeszcze kupić w innych miejscach.
Przynajmniej ja będę szukać, bo chciałbym kupić jeszcze kilka sztuk.
Mam wielką nadzieję, że tym razem nikt nie będzie mnie oskarżał o reklamowanie produktu, skoro nie ma go w sprzedaży.

Właściwie planowałem opublikować tę recenzję znacznie wcześniej, ale z przyczyn ode mnie niezależnych robię to dopiero teraz, choć wielu moich znajomych od dawna na nią czeka.
Mam nadzieję, że informacje przedstawione w recenzji okażą się przydatne.