Leagoo T1 Plus, smartfon z ekranem 5,5 cala

Dziś recenzja smartfona, który nieco wyróżnia się na tle urządzeń produkowanych w Chinach. Ma wiele wspólnego z modelami, które recenzowałem wcześniej, ale podczas przygotowywania materiału natrafiłem też na kilka ciekawych cech.

Na początek warto powiedzieć, że telefon jest bardziej skierowany do kobiet — przynajmniej takie odniosłem wrażenie po zapoznaniu się z nim.
W trakcie recenzji pokażę, dlaczego tak uznałem, ale sama recenzja będzie utrzymana w tym samym stylu, bo dla mnie to po prostu telefon.

Dane techniczne podane przez producenta:
Kolor: szary/złoty/różowy
Procesor — MTK6737, 4 rdzenie
GPU ARM Mali-T720 MP3 450MHz
System operacyjny — Android 6.0
Pamięć — 3 GB RAM, 16 GB pamięci flash.
Wyświetlacz — 5,5 cala, rozdzielczość 1280x720
Sieci GSM: 850/900/1900/1900
WCDMA: 900/2100
4G: FDD-LTE 800/900/1800/2100/2600MHz
Interfejsy bezprzewodowe — Wi-Fi: 802.11b/g/n, Bluetooth 4.1
GPS
Gniazdo karty pamięci — MicroSD, obsługa kart do 128 GB.
Wyjście audio/mikrofon — gniazdo 3,5 mm.
Typ kart SIM — 2 karty Micro SIM
Aparat przedni 8 (13) MP
Aparat główny 8 (13) MP
Akumulator 2660 mAh
Wymiary 150х76,3х8,3 mm

Telefon jest dostarczany w dość dużym pudełku.


Na opakowaniu jest minimum informacji: tylko typ ładowarki, obsługiwane języki i częstotliwości sieci.


Warto za to podkreślić, że opakowanie jest bardzo solidne. Niedawno dostałem telefon, przy którym aż się zdziwiłem, że dotarł w całości. Tutaj taki problem nie wystąpi.


W zestawie znajdują się:
1. Smartfon Leagoo T1 Plus
2. Ładowarka
3. Kabel USB-microUSB
4. Zestaw słuchawkowy
5. Instrukcja i karta gwarancyjna


Instrukcja zawiera nawet krótkie informacje po rosyjsku. Tłumaczenie oczywiście pozostawia wiele do życzenia, ale mogę powiedzieć, że czasem nawet takie informacje się przydają.
Oczywiście można zapytać, co nowego jest w instrukcji — przecież wszyscy i tak już wszystko wiedzą.
Nie, nie wszyscy wiedzą, a czasem brakuje nawet tak krótkich informacji. Nie będę już wspominać opasłych instrukcji do starych telefonów komórkowych.


Kabel ma około 80 cm długości i jest bardzo miękki.
Zestaw słuchawkowy jest, rzecz jasna, taki sobie — zwykły dodatek z zestawu, działa i nic ponadto. Miłośnicy dźwięku HiFi mogą spać spokojnie, nie będzie konkurencją dla ich słuchawek :)
Ładowarka ma europejską wtyczkę, a deklarowany prąd ładowania wynosi 1,5 A, choć podczas ładowania nie zauważyłem znaczącej różnicy w szybkości. Producent deklaruje jednak funkcję szybkiego ładowania, dzięki której godzina ładowania ma wystarczyć na cały dzień pracy.


Telefon jest wprawdzie określany jako „złoty”, ale w rzeczywistości jest dwukolorowy. Dolna część i boczne krawędzie są w kolorze złota, natomiast górna część pozostała biała.


Na górze i na dole są folie transportowe, ale na dole jest tylko folia transportowa, a na górze znajduje się również folia właściwa.


Po zdjęciu folii transportowej telefon od razu wygląda nieco skromniej, choć daleko mu do całkowicie czarnych modeli, które po jej zdjęciu stają się po prostu czarnymi kawałkami plastiku. Moim zdaniem wygląda schludnie, choć sam wybrałbym szarą wersję obudowy — bardziej mi odpowiada.
O tym, że telefon jest skierowany także do kobiet, świadczy również różowa wersja. Wątpię, żeby znalazł się mężczyzna, który kupiłby telefon w takim kolorze.
Chociaż myślę, że większość kobiet również woli biel, czerń albo złoto.


Można odnieść wrażenie, że telefon jest duży, ale w rzeczywistości niewiele różni się rozmiarami od modeli z ekranem 5 cali.
Dla porównania zrobiłem zdjęcie — jest mniej więcej o 5 mm szerszy i o 7 mm dłuższy.
Całkiem dobrze leży w dłoni, głównie dzięki niewielkiej szerokości bocznych krawędzi.


Waga jest raczej przeciętna niż duża.


Na dolnej krawędzi znajduje się otwór mikrofonu i złącze microUSB, które służy wyłącznie do ładowania. Niestety telefon nie obsługuje funkcji OTG.


Biała przednia część telefonu sprawia, że dobrze widać wszystko, co znajduje się u góry.
Po lewej stronie jest dioda LED pełniąca funkcję lampy błyskowej. Telefon od początku zaprojektowano z myślą o miłośnikach selfie, o czym świadczy również przedni aparat o takiej samej rozdzielczości (8 (13) mpx) jak tylny. Różnica polega tylko na tym, że przedni aparat nie ma autofokusa.
Jak przystało na telefon, u góry znajduje się głośnik do rozmów i czujnik zbliżeniowy.
Oprócz tego po lewej stronie ukryto niebieską diodę LED, która pełni funkcję powiadomień i płynnie zmienia jasność od minimum do maksimum.


Na górnej krawędzi znajduje się gniazdo do podłączenia słuchawek lub przewodowego zestawu słuchawkowego.


Kolejna różnica w porównaniu z większością popularnych telefonów to rozmieszczenie przycisków.
Przycisków są trzy, jak w każdym telefonie, ale rozmieszczono je inaczej: po prawej stronie jest przycisk zasilania i blokady, a po lewej przyciski regulacji głośności.
Moim zdaniem to po prostu zabieg stylistyczny. Jedyną zaletą jest to, że nieco łatwiej robi się zrzuty ekranu. Chyba tyle.


Nie wiem, jak bardzo się starałem, nie udało mi się uzyskać koloru zbliżonego do oryginału — na zdjęciach tylna pokrywa wychodziła w kolorze bardziej przypominającym miedź niż złoto. W rzeczywistości jest nieco jaśniejsza i mniej nasycona.
Wstawki u góry i u dołu są plastikowe, ale większość tylnej pokrywy i boczne krawędzie wykonano z metalu. Widać to po wyglądzie, a także po tym, że przewodzi prąd. Myślę jednak, że to najpewniej jakiś materiał podobny do aluminium.


Boczna krawędź ma taki sam kolor jak tył, ale u góry i u dołu znajduje się szlifowana faza. Wygląda to całkiem dobrze.


Na dole znajduje się główny głośnik. Przy okazji chcę zaznaczyć, że naprawdę zaskoczyła mnie dobra jakość dźwięku i jego głośność. Wiadomo, że w obudowie telefonu nie da się uzyskać niskich tonów, ale ze średnimi i wysokimi nie ma problemu, a nawet przy maksymalnej głośności nie słychać trzasków. Ogólnie mogę powiedzieć, że pod tym względem jest świetnie.
U góry znajduje się czytnik linii papilarnych, dioda LED latarki/flashu, a także drugi aparat, który w przeciwieństwie do przedniego ma autofokus.
Zauważyłem też u góry niewielki otwór, ale nie udało mi się ustalić, do czego służy.

Czytnik linii papilarnych działa dobrze. Moim zdaniem wyraźnie lepiej niż w Thorze i Doggee.


Aby włożyć karty SIM i kartę pamięci, nie trzeba rozbierać telefonu. Karty umieszcza się w niewielkiej tacce, do której można się dostać za pomocą spinacza wkładanego w specjalny otwór.
Z jednej strony to zaleta, ale możliwość używania albo dwóch kart SIM (w rozmiarze micro), albo jednej karty SIM i karty pamięci jest niezbyt wygodna. Poza tym w zestawie nie ma narzędzia do wysuwania tacki, więc trzeba będzie poszukać spinacza.
Sama tacka jest metalowa, a jej czołowa część nie jest sztywno połączona z resztą, ale podczas użytkowania się nie chwieje.


Oczywiście rozebrałem telefon — jakżeby inaczej.
W jednym z komentarzy ktoś napisał mi kiedyś, że jeśli w mojej recenzji nie będzie rozbiórki, to znaczy, że ktoś ukradł mi konto. Nie, rozbierałem sprzęt i będę rozbierał dalej :)
.
.

Do pomiaru pojemności znów musiałem skorzystać z prowizorycznej konfiguracji, bo akumulator jest wbudowany i podłączenie się do niego jest bardzo niewygodne.


Tak jak poprzednio, najpierw rozładowałem telefon, aż sam się wyłączył. Następnie włączyłem obciążenie z prądem, który będzie używany podczas pomiaru pojemności, i zmierzyłem napięcie, przy którym telefon się wyłącza. Jest ono takie samo jak w poprzednich telefonach, które testowałem: 3,15 V.


Ponieważ wiedziałem już, że akumulator w telefonie ładuje się do napięcia 4,35 V, test nieco skróciłem, a przy okazji zwiększyłem dokładność pomiaru.
Naładowałem akumulator do pełna — „weszło” 2720 mAh.
Potem rozładowałem akumulator do napięcia, przy którym telefon wyłącza się automatycznie. Wyszło 2670 mAh.
Następnie rozładowałem akumulator do końca, żeby poznać jego rzeczywistą pojemność. Wyszło jeszcze 34 mAh.
Podsumowując:
Całkowita pojemność akumulatora — 2704 mAh
Pojemność wykorzystywana przez telefon — 2670 mAh.
Deklarowana pojemność wynosi 2660 mAh, co w pełni zgadza się z moimi pomiarami.


Przejdźmy do części programowej.


Zanim jednak przetestuję wydajność, zrobię krótki „przegląd” oprogramowania telefonu.

Po włączeniu wita nas taki ekran główny: minimum aplikacji, przeglądarka, menedżer plików, odtwarzacze i inne drobiazgi.


Panel ustawień podzielono na dwie części. To nietypowe, ale całkiem wygodne.
Część opcji przetłumaczono na rosyjski, choć nie sprawiło to, że lepiej zrozumiałem, do czego służą.
Na przykład nadal nie wiem, o co chodzi z obsługą wzrokiem — może potrzebne jest kobiece spojrzenie :)


Druga część pozostała po angielsku.
A, zupełnie zapomniałem. Telefon nie ma „przycisków” pod ekranem, jak inne telefony. Zastępują je przyciski „wirtualne”; można zmieniać ich położenie, a także dodać przycisk wywołujący menu powiadomień.
W razie potrzeby tę wirtualną klawiaturę można zwinąć. Wywołuje się ją na ekranie, przesuwając palcem od dołu ku górze.


Telefon obsługuje też tryb wielu okien, choć w praktyce są to raczej dwa okna.
Po włączeniu tej opcji można wybrać, co i gdzie umieścić. Moim zdaniem to ciekawa funkcja, ale nie przy takiej rozdzielczości ekranu.


Telefon ma 16 GB pamięci flash, z czego użytkownik ma początkowo do dyspozycji około 11 GB.
Nie można powiedzieć, że to dużo jak na ten telefon, zwłaszcza że przy korzystaniu z dwóch kart SIM nie da się używać gniazda karty pamięci.

Zainstalowano najnowszą obecnie wersję oprogramowania układowego.


Menedżer plików został najprawdopodobniej „ulepszony” przez producenta i występuje w jego autorskiej wersji. Przynajmniej wcześniej się z czymś takim nie spotkałem.
Z dodatkowych rzeczy można wymienić zainstalowaną aplikację do oszczędzania energii (wszystkie testy przeprowadziłem w trybie normalnym) oraz prosty edytor zdjęć.


Domyślnie włączone jest nawet debugowanie przez USB, choć nie bardzo rozumiem, po co w tym urządzeniu.
Zauważyłem też pewną osobliwość: po usunięciu zainstalowanej aplikacji ikony na liście programów nie układają się automatycznie i w miejscu, w którym była ikona aplikacji, zostaje puste miejsce. Na razie nawet nie wiem, jak pozbyć się tego „efektu”.


Po podłączeniu kabla USB pojawia się kilka opcji połączenia; ostatnio wybrany tryb jest zapamiętywany.
Dodatkowo lista wszystkich opcji dostępnych w menu ustawień dla programistów.



Informacje techniczne ukryję tym razem pod spoilerem, bo zainteresują raczej niewielkie grono czytelników. Wcześniej przedstawię krótkie podsumowanie tego, co udało mi się ustalić.
1. Telefon nie ma uprawnień roota.
2. Zastosowano czterordzeniowy SoC MTK6737 z układem graficznym opartym na Mali-T720 MP3.
3. W różnych źródłach podawano różną ilość pamięci RAM: 2 lub 3 GB. Aplikacje twierdzą jednak, że faktycznie zainstalowano 3 GB.
4. Obsługiwane jest pasmo Wi-Fi 5 GHz.
5. Deklarowana pojemność akumulatora wynosi 2660 mAh, ale AIDA podaje mniejszą wartość — 2400 mAh.
6. Oba aparaty mają według specyfikacji 13,3 Mpix, ale o ile dobrze rozumiem, jest to interpolacja z 8 Mpix; przynajmniej w specyfikacji podano właśnie 8.
7. Filmy można nagrywać w maksymalnej rozdzielczości 0,9 Mpix (1280 × 720).
8. Lampa błyskowa działa z oboma aparatami.


Zestaw czujników jest bardzo skromny i w zasadzie nie różni się od tego w Vernee Thor, który należy do tej samej kategorii cenowej. Zaskoczyło mnie jednak, że luksomierz mierzy maksymalnie 65535 luksów, podczas gdy w innych urządzeniach maksimum wynosiło 10000–20000.
Działają czujniki: akcelerometr, zbliżeniowy, oświetlenia i poziomu dźwięku.


Jeszcze kilka testów.
AnTuTu w wersji 5 uzyskał 23266 punktów. W porównaniu z „rówieśnikiem”, Vernee Thor, różnica jest znaczna, bo w tym teście zdobył on 33866 punktów.
Wersja 6 daje wynik 29391 punktów, a Vernee Thor zdobył w tym teście 37050. Różnica jest mniejsza, ale nadal zauważalna.


Już raczej jako uzupełnienie wykonałem jeszcze kilka testów wydajności za pomocą programu GeekBench. Pierwszy zrzut ekranu pokazuje wyniki testu w trzeciej wersji programu, a drugi i trzeci — w czwartej.


Testu AnTuTu Video nie przeprowadziłem na telefonie Vernee Thor, ponieważ nie udało mi się na nim uruchomić tego programu. Testowany telefon uzyskał 547 punktów.


W teście Epic Citadel wyniki również się różnią. W trybie High Quality różnica jest niewielka: 50.4 wobec 54.7 w Thorze. W trybie Ultra High Quality jest już znacznie większa: 26.7 wobec 43.4.
Przy okazji: jeśli przeprowadzić test z niewysuniętym panelem „wirtualnych” przycisków, rozdzielczość wyniesie 1200х720, a wydajność będzie nieco wyższa, choć różnica jest bardzo mała.


W teście PCMark, który ma mierzyć wydajność w aplikacjach użytkowych, telefon uzyskał 3493 punkty, wobec 4095 w przypadku Thora. Można powiedzieć, że różnica nie jest zbyt duża.
Za to test 3DMark naprawdę mnie zaskoczył: zaledwie 103 punkty. Przeprowadzałem go kilka razy, bo wynik był bardzo dziwny. Skłaniam się raczej ku temu, że to błąd oprogramowania, a nie niska wydajność telefonu, bo Thor uzyskał w tym teście 6679 punktów.


Szybkość pracy pamięci flash jest około półtora raza niższa niż w Thorze, natomiast wydajność pamięci RAM jest mniej więcej na tym samym poziomie.
Ekran dotykowy telefonu rozpoznaje do 5 jednoczesnych dotknięć. Podczas testów nie zauważyłem żadnych problemów ani fałszywych reakcji.


Pod względem czułości Wi-Fi telefon wypada przeciętnie. W zwyczajowym miejscu testowym, w bardzo trudnych warunkach, połączenie działało, ale SpeedTest odmówił wykonania pomiaru.
W pozostałych miejscach jakość połączenia rosła zgodnie z oczekiwaniami. W pokoju sąsiadującym z tym, w którym stoi router, telefon osiągnął całkiem przyzwoite 35 Mbit/s pobierania, a metr od routera prędkość wynosiła około 50 Mbit/s.


Dodatkowo przeprowadziłem testy w tych samych miejscach za pomocą iPerf.
Kolejność testów odpowiada kolejności testów SpeedTest.




Pod względem jakości działania nawigacji GPS wyniki również są przeciętne, ale warto zaznaczyć, że nawet bez karty SIM telefon wykrywał sygnał satelitów i ustalał pozycję po około 10 sekundach. Nie będę więc narzekał.


Aby sprawdzić czas pracy na akumulatorze, przeprowadziłem dwa testy. Podczas obu odtwarzałem dźwięk na niewielkiej głośności, a jasność ekranu wynosiła 75% (w praktyce wystarczy nawet 50%).
1. Odtwarzanie pliku wideo FullHD z bitrate’em 10 Mbit.
2. Oglądanie filmów na YouTube.
W pierwszym przypadku telefon naprawdę mnie zaskoczył: test rozpoczął się około 21:10, a zakończył o 7:17 następnego dnia, czyli trwał nieco ponad 9 godzin.
W drugim przypadku wynik był skromniejszy — zaledwie 6 godzin. Biorąc jednak pod uwagę wcześniejsze telefony, które miałem w rękach, to świetny rezultat. Nawet się go nie spodziewałem.
Widać też, że telefon bez problemu się włącza, nawet gdy poziom naładowania akumulatora wynosi zaledwie 1%.
Warto jednak wspomnieć o małej „łyżce dziegciu”: testy pokazały, że podczas korzystania z aparatu akumulator rozładowuje się zauważalnie szybciej.


Ekran ma całkiem dobrą jakość, co cieszy. Kąty widzenia są świetne.


W recenzji Leagoo M5 wspomniałem, że nie podoba mi się, jak ekran blednie pod wpływem lampy błyskowej. Dodałem też, że mam w domu telefon, w którym ten efekt nie występuje.
Tutaj dobrze widać, że nawet światło lampy błyskowej w żaden sposób nie wpływa na obraz, co świadczy o całkiem dobrej jakości ekranu.


Prawie wszystko, zostało już tylko sprawdzić, jak fotografuje aparat w tym telefonie.
Na początek porównanie z telefonem z mniej więcej tej samej półki — Vernee Thor.
Wszystkie zdjęcia wykonano w trybie automatycznym, bez korekcji kolorów.

Szczerze mówiąc, spodziewałem się więcej. Pominę to, że jeden telefon przesuwa kolory w stronę ciepłych, a drugi w stronę zimnych. Wydaje mi się jednak, że obraz z Thora jest mimo wszystko ostrzejszy.
Warto jednak zauważyć, że ogólnie zdjęcia są podobne. Obraz z Thora wydaje się ostrzejszy ze względu na mniejszy kąt widzenia aparatu. Innymi słowy, w kadrze T1 mieści się po prostu więcej.














Ostatnio staram się dodawać do recenzji zdjęcia wykonane przy słabym oświetleniu i ta recenzja nie będzie wyjątkiem.
Zdjęcia zrobiłem 2 października. Tego dnia słońce zachodziło o 18:12:58.
Zdjęcia zostały skompresowane, żeby zmieściły się na stronie. Na końcu znajdziecie link do oryginałów.

17:52


18:20
Na zdjęciu może się wydawać, że na dworze jest jasno, ale w rzeczywistości nie do końca tak było — aparat „widział” lepiej niż ludzkie oko. Osiągnął to jednak kosztem znacznego pogorszenia jakości zdjęcia.


18:46


Link do oryginalnych zdjęć.


Sprawdziłem wszystko, co mogłem, pozostało wyciągnąć wnioski.
Zalety
Dobra jakość wykonania.
Pojemność akumulatora jest zgodna z deklarowaną.
9 godzin odtwarzania filmu FullHD.
GPS działa szybko, choć jego czułość nie jest zbyt wysoka.
Całkiem niezłe działanie czytnika linii papilarnych
Bardzo dobra jakość dźwięku
Wysokiej jakości wyświetlacz
Wskaźnik powiadomień.

Wady
Jakość zdjęć z aparatów przy słabym oświetleniu jest kiepska, przy dobrym — znośna.
Niska wydajność.
Nie można jednocześnie korzystać z dwóch kart SIM i karty pamięci.
Brak fizycznych przycisków sterujących.
Brak OTG.

Moja opinia. Moim zdaniem urządzenie jest raczej skierowane do określonej grupy odbiorców, bo mam o nim bardzo mieszane zdanie. Na plus zasługują dobra konstrukcja, wysokiej jakości ekran i niezła optymalizacja oprogramowania, dzięki której telefon zużywa mniej energii. Poza tym, ze względu na niewielką grubość, nie wydaje się nieporęczny.
Dla niektórych zaletą będzie też różne oprogramowanie do poprawiania zdjęć, szczególnie — jak przypuszczam — dla kobiet.

Z drugiej strony rozczarowały mnie aparaty, które producent przedstawia jako jedną z głównych cech tego modelu. Nie zamieszczałem testów przedniego aparatu, ale mogę zapewnić, że tylny różni się od niego tylko obecnością autofokusa, który w tym przypadku nie jest szczególnie potrzebny do selfie.
Do selfie aparat będzie się jednak sprawował całkiem nieźle, zwłaszcza na tle modeli z matrycami 2–5 Mpix, ale po tylnym aparacie naprawdę spodziewałem się więcej.
Z recenzji wynika też, że telefon nie zachwyca wydajnością, więc nie ma sensu kupować go do gier. Ten sam Vernee Thor będzie znacznie szybszy.

Zastąpienie fizycznych przycisków wirtualnymi trudno właściwie uznać za wadę, bo takie rozwiązanie ma też zalety — na przykład przyciski można skonfigurować według własnych upodobań. Umieściłem je jednak wśród wad, bo korzystanie z nich nie jest zbyt wygodne. A właściwie nie tyle niewygodne, co nieprzyzwyczajone — i przez to niewygodne. Być może po pewnym czasie zmienię zdanie.
Ogólnie rzecz biorąc, urządzenie jest przeznaczone dla określonej grupy odbiorców.

Na tym chyba można zakończyć. Nie wiem, co jeszcze sprawdzić — starałem się przetestować wszystko, co mogłem.

P.S. Tak się złożyło, że mam to urządzenie już od około półtora miesiąca, więc mogłem je całkiem dobrze sprawdzić. Recenzja od około miesiąca leży w wersji roboczej i była stale uzupełniana. Niezamierzony, długotrwały test, a także opóźnienie publikacji wynikają z tego, że urządzenie dopiero teraz trafiło do sprzedaży.

Sklep udostępnił kupon na model w kolorze szarym (w recenzji — złoty) — Leagoo, dzięki któremu cena wyniesie $116.99

Produkt udostępniony przez sklep do napisania recenzji.