Blog o elektronice i technice    /    Wszystkie publikacje użytkownika kirich

Dotarłem do ostatniej, trzeciej części mojego przeglądu zasilaczy oferowanych w specjalistycznych sklepach. Ta część będzie stosunkowo krótka, ale mam nadzieję, że ciekawa. Jak zwykle najlepsze zostawiłem na koniec :)

Ostatnio opowiedziałem o trzech modelach zasilaczy, a dziś na warsztat trafiło aż siedem sztuk. Wszystkie kupiłem w innym, ale również dość znanym sklepie — można powiedzieć, „szeroko znanym w wąskich kręgach”.

Zaczynam dziś krótką serię artykułów z recenzjami, w których będzie można zobaczyć, jakie jeszcze zasilacze są sprzedawane w Ukrainie. Nie chodzi o przypadkowe zasilacze z OLX czy Prom, ale o ofertę całkiem dużych sprzedawców. Tak, właśnie sprzedawców — oczywiście chciałbym powiedzieć „producentów”, ale znam ich niewielu i najczęściej działają w segmencie przemysłowym, choć nie zawsze.

Recenzowałem już niektóre modele z tej serii — wtedy dostaliśmy „wersje robocze”, czyli po prostu same płytki. Tym razem zasilacze różnią się od seryjnych tylko tym, że nie są zalane, a ponadto wprowadzono w nich zmiany, które zalecaliśmy.

Dotarliśmy do ostatniej kompaktowej, regulowanej przetwornicy z serii RK. Muszę powiedzieć, że Ruideng pozytywnie mnie zaskoczył tą linią produktów, która obejmuje nie tylko szeroki zakres mocy i prądu, ale zawiera też model z serii H, mniej wydajny odpowiednik RD6012H, a także model o rozszerzonym zakresie napięcia wyjściowego, o którym będzie dzisiaj mowa.

Rozgryzłem kolejny konwerter Ruideng — RK6018. Producent obiecuje aż kilowat mocy i, moim zdaniem, jak na takie wymiary to na razie rekord. Zobaczymy, przyjrzymy się mu i przetestujemy.

Riden jest ostatnio w świetnej formie. Ledwie zdążyłem zrecenzować ich nowość, RK6012, a już wypuścili trzy nowe modele. Dwa z nich mam już w domu, a kolejny jest w drodze. Szczerze mówiąc, w ogóle się nie spodziewałem, że tak szybko wprowadzą na rynek tyle nowych przetwornic. Choć, żeby być sprawiedliwym, nie pogardziłbym najpierw modelem RD6036, a także obciążeniem elektronicznym ich produkcji.

Opublikowałem już film z rozpakowywania zasilacza RD6030-max i zapowiedziałem wtedy, że powstanie też krótki artykuł. Ciągle jednak coś wypadało i artykuł odkładałem. W końcu znalazłem czas, żeby zebrać wszystko w całość i opowiedzieć o tym zasilaczu.

Kilka razy pisałem, że staramy się nie tylko znaleźć wśród chińskiego badziewia porządne zasilacze, ale też wysyłamy do fabryki zalecenia dotyczące poprawek, jeśli zasilacz nie ma krytycznych wad i jest w rozsądnej cenie. I właśnie dziś większość modeli to te, które przysłano po wprowadzeniu poprawek zgodnie z naszymi sugestiami.

Kilka tygodni temu napisałem do menedżera Riden w sprawie jednego urządzenia. Z tym urządzeniem sprawa okazała się nieco bardziej skomplikowana, choć już do mnie jedzie. Od razu zaproponował mi jednak do recenzji ich nowość, a ja nie odmówiłem, bo mam chyba recenzje wszystkich ich urządzeń.

Mniej więcej rok temu opublikowałem recenzję mojej płytki przełączającej do obciążeń Atorch. Potem wypuścili nową wersję obciążenia, a później także nową płytkę przełączającą. Długo czekałem, licząc, że ktoś opublikuje porządne zdjęcia do analizy, ale się nie doczekałem i pod koniec zeszłego roku w końcu ją kupiłem.

Wyszła mi dziś prawdziwa błyskawiczna recenzja: od razu siedem zasilaczy, wszystkie na to samo napięcie, 5 V, ale różniące się mocą. Takie zasilacze często służą do zasilania adresowalnych taśm LED, ekranów LED i podobnych urządzeń, ale oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wykorzystać je też do innych zadań.

Jakiś czas temu zaproponowano mi przygotowanie recenzji miernika LCR firmy Fnirsi. Nie powiem, żebym miał na to dużo czasu, bo mam sporo pracy, ale w tym przypadku zadecydowała ciekawość. Tym bardziej że od dość dawna korzystam z podobnego przyrządu i wiem, że wiele osób kupiło go po przeczytaniu mojej recenzji. Z tego, co mogę ocenić, Fnirsi LC1020E trafił już do całkiem sporej liczby autorów, więc moja recenzja będzie raczej tylko uzupełnieniem.

Kiedy jeszcze pracowałem nad tym artykułem, uporczywie przypominał mi się stary i bardzo znany film o niewyszukanym tytule „Trzy plus dwa”. Dlaczego? Bo zasilaczy jest pięć: trzy jednego typu i dwa drugiego, a do tego tworzą dwie pary — 100 i 200 W — oraz jeden osobny, o mocy 400 W. W sumie dziś recenzja dwóch zasilaczy 100 W, dwóch 200 W i jednego 400 W. Myślę, że będzie ciekawie :)

Kolejny odcinek serialu o zmaganiach z chińskimi producentami zasilaczy. Dziś na warsztat trafi sześć modeli zasilaczy w formie „pałki” — oględziny, testy i wnioski.

Przysłali mi ostatnio do testów kolejne ciekawe ogniwa. Jedne w zasadzie niczym szczególnym się nie wyróżniają, ale para wysokoprądowych ogniw tabless bardzo mnie zainteresowała. Takich jeszcze na pewno nie miałem, więc myślę, że test będzie przydatny.

Przysłali mi kilka próbek testowych z jednej z fabryk. W zasadzie miały być hermetyczne, ale poprosiliśmy, żeby przysłali je bez zalewy, chcieliśmy przetestować je w „gołej postaci” i zobaczyć, co jest w środku.

To już trzecia część przeglądu różnych akumulatorów. Dziś przyjrzymy się zupełnie innym ogniwom: inny rozmiar, producent i chemia. Moim zdaniem właśnie takie ogniwa są teraz równie potrzebne jak te poprzednie.