Blog o elektronice i technice    /    Recenzje    /    Zasilacze    /    Strona 8

Niedawno natknąłem się na Taobao na ciekawy zestaw, choć właściwie nie jest to zestaw, a płytka sterująca przetwornicą, bo można ją kupić także osobno. Ciekawość wzięła górę i postanowiłem zamówić ją na próbę, a przy okazji wydarzyła się jeszcze ciekawa historia ze sprzedawcą. Najlepiej przeczytać o tym w recenzji.

Niedawno dostałem kolejną paczuszkę z Tao i powoli zaczynam publikować recenzje produktów, które w niej przyszły. Zacznę od małych płytek przetwornic, tym bardziej że pytaliście mnie o nie. W tej recenzji mowa będzie o płytkach z napięciem wejściowym 36–75 V i mocą do 50 W.

Mam już na koncie całkiem sporo recenzji różnych płytek, na bazie których można zbudować regulowany zasilacz, często tak zwany „laboratoryjny”, więc po prostu nie mogłem przejść obojętnie obok nowości na tym rynku — serii płytek DPXхххх. Poza tym o tę recenzję prosiło mnie kilku czytelników. No i płytka w końcu dotarła i działa, ale czy się z tego cieszę? O tym, a także o samej płytce i moich wnioskach, przeczytacie w recenzji.

Przeglądałem Taobao i zupełnym przypadkiem natknąłem się na ładowarkę, która zainteresowała mnie niską ceną i całkiem niezłym wyglądem, zwłaszcza jak na tę cenę. Zamówiłem ją, dostałem i trochę się rozczarowałem — i to dwa razy. O wszystkim opowiem w recenzji. Oględziny, testy, wnioski.

Podczas epopei związanej z budową urządzenia do testowania i balansowania dużych pakietów akumulatorów trzeba było zapewnić zasilanie napięciem około 90 V. W tym celu kupiłem dwa zasilacze 48 V, 2,5 A. Okazały się zaskakująco przyzwoite — i to nie tylko pod względem ceny, ale także jakości działania i wykonania. Oględziny, schemat, testy i wnioski — jak zwykle.

W dzisiejszym artykule przyjrzymy się rzadko spotykanym, specjalistycznym, ale czasem bardzo potrzebnym urządzeniom — wydajnym, kompaktowym przetwornicom napięcia. Ich specyfika polega przede wszystkim na tym, że obsługują rzadko spotykany wśród majsterkowiczów zakres napięcia wejściowego 36-75 V. O takie przetwornice pytano mnie już jednak kilka razy, więc postanowiłem nadrobić tę lukę, bo nie natknąłem się jeszcze na żaden artykuł o podobnych urządzeniach.

To już trzecia recenzja produktów RuiDeng, którą publikuję, ale w rzeczywistości recenzji ich produktów jest całkiem sporo, dlatego dziś spróbuję nieco uzupełnić poprzednie, tym bardziej że ta przetwornica jest interesująca sama w sobie. Jak zawsze: oględziny, testy, trochę teorii i wnioski.

Dziś kolejna recenzja kolejnego zasilacza. Wiem, że pewnie już trochę Was nimi zamęczyłem, ale o tę recenzję pytało mnie kilku czytelników, a i mnie samego zainteresował ten zasilacz, więc go kupiłem. Recenzja będzie składać się głównie ze zdjęć i niewielkiej ilości tekstu. Oprócz testów opowiem też o prostej metodzie stosunkowo bezpiecznego testowania zasilacza podczas pracy w warunkach termicznych zbliżonych do granicznych.

Wielu moich czytelników wie, jak bardzo lubię pisać recenzje zasilaczy — to chyba mój ulubiony temat. Dzisiejsza recenzja będzie jednak nieco nietypowa: będzie krótka, i są ku temu konkretne powody. Jeśli interesują Was zasilacze impulsowe, zapraszam.

Recenzji podobnych zasilaczy jest z jakiegoś powodu bardzo mało i można to zrozumieć: kupujących częściej interesują mocne modele, a nie drobiazgi o mocy zaledwie 3 W. Jednak do różnych urządzeń o niewielkim poborze mocy czasem potrzebne są właśnie kompaktowe modele, zwłaszcza jeśli cechują się wysoką niezawodnością. Dziś opowiem właśnie o takim zasilaczu firmy Hi-Link.

Dziś na moim biurku stoi regulowany przetwornik napięcia o napięciu wyjściowym do 50 V i prądzie do 20 A. O ile wiem, w ofercie firmy RuiDeng jest to najmocniejszy przetwornik. Poza tym jego parametry są bardzo podobne do wcześniej recenzowanego przeze mnie modelu ZXY-6020, z którym porównam dziś bohatera tej recenzji. Przy okazji chciałbym serdecznie podziękować jednemu z moich stałych czytelników, bez którego ta recenzja prawdopodobnie by nie powstała.

Szczerze mówiąc, zamówiłem ten zestaw raczej przy okazji, żeby dopełnić paczkę, ale ostatecznie okazało się, że może być bardzo przydatny, zwłaszcza dla początkujących radioamatorów. Jakiś czas temu recenzowałem prosty zasilacz regulowany i, jak się okazało, był przydatny. A teraz wyobraźcie sobie mniej więcej taki sam zasilacz, ale: Na wyższe napięcie Na większy prąd Z przełączaniem uzwojeń transformatora Ze sterowaniem wentylatorem Brzmi ciekawie? W takim razie myślę, że nie będziecie żałować.

W komentarzach i prywatnych wiadomościach wielokrotnie pytano mnie o recenzje podobnych przetwornic. Widziałem wiele recenzji takich urządzeń, ale jakoś same urządzenia mnie omijały — po części dlatego, że mam już całkiem sporo różnych regulowanych zasilaczy, a po części dlatego, że mniej więcej wiem, czym są i jak działają. Tak się jednak złożyło, że do jednego z projektów potrzebowałem właśnie takiej przetwornicy, więc postanowiłem zamówić ją do recenzji. Recenzja nie będzie zbyt obszerna i skupi się głównie na mojej osobistej opinii o samej przetwornicy, jej konstrukcji i obsłudze, a także na ogólnych wrażeniach z porównania jej z modelami ZXY.

W ostatnim czasie coraz większą popularność zdobywają urządzenia przenośne obsługujące szybkie ładowanie Quick Charge, dlatego postanowiłem przyjrzeć się temu, czym „karmi się” te „zwierzaki”, czyli ładowarce (zasilaczowi) z QC 3.0. Ładowarka jest bardzo kompaktowa, ale o wszystkim najlepiej przeczytać w recenzji — jak zwykle: oględziny, testy, rozbiórka i wnioski.

Wpadł mi w ręce kolejny zasilacz. Nie kupowałem go ja, tylko mój kolega, ale w tym przypadku nie ma to znaczenia. Zainteresował mnie przede wszystkim dlatego, że ma deklarowaną moc 400 W, jest dość kompaktowy, a do tego ma korektor współczynnika mocy.

Dzień dobry wszystkim. Przygotowałem krótką recenzję „nowej” używanej płytki 12 V–10 A (deklarowane). Z góry przepraszam za ewentualne nieścisłości i błędy. Nigdy wcześniej nie pisałem recenzji.

Dawno już nie pisałem o przetwornicach napięcia, a dziś mam dla Was recenzję nie byle jakiej przetwornicy — dodatkowo obsługuje protokoły QC 2.0 i 3.0. Recenzja nie będzie zbyt długa, ale mam nadzieję, że okaże się przydatna.

Wraz z pojawieniem się dużej liczby urządzeń podłączanych do sieci lokalnej pojawiła się też potrzeba zdalnego zasilania. Bo przyznajcie sami: prowadzenie osobnego kabla do niewielkiego urządzenia, które i tak jest już podłączone własnym przewodem do przesyłania danych, jest nie tylko niewygodne, ale i kosztowne. Dziś porozmawiamy więc o tym, czym jest PoE i „z czym to się je”.