Blog o elektronice i technice    /    Recenzje    /    Komputery    /    Strona 3

Mniej więcej rok temu recenzowałem minikomputer z wbudowanym ekranem, który nazywał się PIPO X9 i bardzo mi się wtedy spodobał. Dziś recenzja kolejnego modelu z tej serii komputerów: PIPO X10.

Niedawno zapowiedziano mini komputery z nowym procesorem (SoC) Intel Pentium N4200 opartym na rdzeniu Apollo Lake. „Pierwsza jaskółka” trafiła w moje ręce. Właściwie czekałem na nią od dawna, bo bardzo chciałem „pomacać” nowy sprzęt :) Przetestujemy go, rozbierzemy i porównamy z innymi mini komputerami.

I oto w moje ręce trafił minikomputer z nowym, a zarazem dobrze znanym SoC x5-Z8350. Nowym, bo został wypuszczony stosunkowo niedawno, a dobrze znanym dlatego, że procesory oparte na tym rdzeniu są produkowane już od prawie półtora roku. Od razu powiem, że komputer sprawił kilka niespodzianek, ale po kolei: obejrzymy go, przetestujemy, rozkręcimy i spróbujemy go zmodyfikować.

Ten produkt zaliczyłbym do kategorii „zobaczyłem, spodobał mi się, kupiłem”. Właśnie tak zrobiłem, gdy zobaczyłem go mniej więcej miesiąc temu. Mam już podobną obudowę i dość intensywnie z niej korzystam, ale po pojawieniu się kolejnego dysku twardego wpadłem na pomysł, żeby robić kopie zapasowe kopii zapasowych szczególnie ważnych informacji. Nie ma tu za bardzo czego rozbierać ani testować, więc będzie to raczej rozszerzona fotorelacja z zakupów :)

Niedawno recenzowałem mały komputer. W komentarzach pisaliście, że lepsze byłoby chłodzenie pasywne, a nie aktywne. Nie wspomniałem wtedy, że właśnie kupiłem mały komputer z chłodzeniem pasywnym i podobnymi parametrami. Dziś przyjrzymy się właśnie temu komputerowi: przetestujemy go, rozgrzejemy i rozkręcimy.

Najbardziej lubię pisać recenzje różnych samoróbek, ale na drugim miejscu postawiłbym małe komputery. Urządzenia z Androidem interesują mnie mniej, za to Windows to już coś innego. Właśnie dlatego dziś recenzja niewielkiego komputera z Windows 10 — i wcale nie będzie to typowy dla wielu wariant z Atomem. Oględziny, testy, rozbiórka, kolejne testy i wnioski — wszystko po kliknięciu.

Kontynuując epopeję z przesiadką na nowy komputer, rozpoczętą jeszcze w maju, natknąłem się na dość istotny problem. Rzecz w tym, że nowy komputer, choć ma kilka złączy SATA, jest ograniczony wymiarami obudowy i dlatego nie pomieści dwóch dysków twardych 3,5 cala. Chciałem też, żeby stanowisko pracy było zupełnie bezgłośne, więc postanowiłem przenieść wszystkie dyski w inne miejsce.

Tak się przypadkiem złożyło, że dostałem kolejny moduł pamięci. Zamówił go sobie mój kolega, a ja nie przepuściłem okazji, żeby napisać krótką recenzję — może komuś się przyda. Tym razem jest to moduł starszego typu DDR2. Najczęściej kupuje się je do modernizacji starych komputerów.

Komputery z procesorami Atom Z8х00 są produkowane już od prawie roku. Jakoś tak się złożyło, że do testów trafiały mi się głównie urządzenia z Atomem Z8300, a raz z Atomem Z8500. Nie testowałem jeszcze natomiast urządzeń z topowym (jeśli można tak powiedzieć) Atomem X7-Z8700. Dziś nadrobię tę zaległość, bo na moim stole operacyjnym leży Beelink BT7 — jeden z nielicznych komputerów wyposażonych właśnie w Atom X7-Z8700. Oględziny, testy, a także tradycyjny demontaż i modyfikacje.

W ramach projektu „przeprowadzka”, rozpoczętego w tych dwóch recenzjach — 1, 2, kupiłem niewielki komputer. Sam komputer jest prosty, ale ma kilka całkiem przyjemnych cech. Niewielu osobom się przydadzą, ale na pewno znajdą się tacy, którzy je docenią.

Jakiś czas temu opublikowałem recenzję minikomputera z procesorem Celeron J1900. Wspomniałem w niej o mocniejszych „braciach” z procesorami I3 i I5, którym nie brakuje pewnych „osobliwości” konstrukcyjnych. Obserwując, jak sprawuje się Onda M2, w końcu i ja postanowiłem wymienić swój stary komputer na coś mniejszego, a przy tym wydajniejszego. W recenzji postaram się pokazać, dlaczego wybrałem właśnie taki wariant i czym właściwie jest.

Przygotowałem już całkiem sporo recenzji minikomputerów z systemem Windows. Tym razem trafił mi się jednak stosunkowo niedrogi model, więc postanowiłem sprawdzić, co potrafią minikomputery z najniższej półki cenowej. Jak zwykle skończyło się na oględzinach, testach, rozbiórce, modyfikacjach, konfiguracji i kolejnych testach.

Firma ONDA, znana z tabletów, najwyraźniej postanowiła nie poprzestawać na ich produkcji i zamierza zająć niszę niewielkich komputerów stacjonarnych. Dziś opowiem o jednym z takich urządzeń. Jak zwykle będzie oględziny, testy, rozbiórka, a także bieg z kolejnymi przeszkodami.

Zapewne wielu moich czytelników pamięta moją recenzję jednego z najmniejszych komputerów, MeeGoPad T02. Recenzja zapadła w pamięć chyba nie tyle ze względu na opis komputera, ile na trudności z jego modyfikacją. Co prawda udało mi się wtedy go pokonać, ale nie było to takie proste. Kiedy zobaczyłem zaktualizowaną wersję tego komputera, nie mogłem przejść obok niej obojętnie — byłem ciekaw, czy rzeczywiście jest lepsza. Krótko mówiąc, jeśli jesteście ciekawi, zapraszam. :)

Opublikowałem już dwie recenzje minikomputerów marki PIPO, ale w tym przypadku mamy raczej do czynienia z „hybrydą” — i to nie tylko pod względem systemu operacyjnego, jak w PIPO X7S, lecz także konstrukcji, bo ten minikomputer ma również ekran. Ten minikomputer nie jest jednak nowością, lecz ulepszoną wersją swojego poprzednika, PIPO X8. Zobaczmy, co przejął od swoich poprzedników.

Wielu już przywykło do tego, że komputery stale się zmniejszają. Ja też, gdy tylko zobaczyłem tak mały komputer, od razu chciałem wziąć go na warsztat. Tym bardziej że już pytano mnie, czy go testowałem. Teraz mogę z całą pewnością powiedzieć, że tak — i nie tylko go testowałem, ale też rozebrałem i zmodyfikowałem, bo trafił mi się komputer „z charakterem”. Krótko mówiąc, jeśli interesuje was moja epopeja, zapraszam do dalszej części.

Ponieważ w pracy mam sporo do czynienia z komputerami, interesują mnie różne nietypowe komputerowe gadżety. Niedawno dowiedziałem się o ciekawym urządzeniu — karcie graficznej podłączanej do portu USB komputera. Gdy tylko udało mi się zdobyć ją do testów, od razu skorzystałem z okazji. Jak zwykle: recenzja, rozbiórka i testy.

Tym razem recenzja dość niejednoznacznego urządzenia, w którym producent próbował zadowolić zwolenników dwóch grup użytkowników i rozwiązać problem odwiecznego sporu — Windows vs Android. Producent postanowił rozwiązać ten problem za pomocą urządzenia z dualbootem, czyli minikomputera łączącego oba systemy operacyjne (no, prawie). Jeśli kogoś interesuje ten temat, zapraszam do dalszej części.